Kindergarten 2

De eerste echte dag van Yarno op zijn nieuwe school is goed gegaan. Hij deed uiteraard wel erg nukkig toen ik afscheid ging nemen, maar hij heeft in ieder geval niet gehuild. En ik heb hem uitgelegd hoe laat ik hem zou komen halen, maar hij wilde niet zo lang. Ik kon nog even in de deuropening blijven kijken toen de juf als eerste begon met "the Pledge of Allegiance" aan de vlag van Amerika. Schoolkinderen op openbare scholen doen dit om trouw te beloven aan de Amerikaanse vlag en de republiek waar die vlag voor staat. Yarno weigerde eerst te gaan staan, maar dat deed hij waarschijnljk niet omdat hij beseft dat hij geen Amerikaanse staatsburger is of wil worden ;-). Later ging hij toch maar staan. Het verbaasde mij dat best veel kleuters gewoon de hele pledge uit hun hoofd kenden.
Toen ik hem op ging halen was het eerste wat hij zei "het duurde veel te lang, de klok is een heleboel keer rondgegaan". Dus heb ik hem verteld dat de klok vier uur op school was geweest maar dat hij in Nederland wel zes uur naar school ging. Dat geloofde hij niet :-). Ach, het went wel en Yarno kennende is die vier uur over een tijdje veel te kort.

Ik moest vanochtend weer voor controle naar de endodontist, maar die dure behandeling die ik heb gehad heeft helaas niet mogen baten. De ontsteking zit er nog steeds of weer en omdat ik nu meerdere behandelingen aan deze wortel heb gehad en er niet zo heel veel over is van de kies moet hij toch maar getrokken worden. Een implantaat wil ik niet dus dan moet er ook een brug op. Nu zie ik tegen de behandeling helemaal niet op, wel tegen de kosten! Tandartsen zijn hier toch wel een stuk duurder dan in Nederland, mede door de enorme verzekeringspremies die zijn moeten betalen tegen schadeclaimen. Het enige goede dat ik aan deze kies heb overgehouden is Leah, de receptioniste van de endodontist, we gaan dit weekend weer lopen in één van de vele natuurparken die hier te vinden zijn.

Gisteren zijn ben ik met de kinderen naar een park gegaan. Yarno wilde graag lekker met zijn nieuwe motor aan de gang. Ik heb niets tegen Arwin gezegd en gewoon zijn fietsje in de auto gezet omdat ik vermoedde dat hij niet meer wilde fietsen omdat Yarno zo paniekerig deed en weigerde te fietsen. En ja hoor, ik haalde zijn fietsje uit de auto en hij stapte er zo op en reed weg, Yarno achterna die op de driewieler wel durft te fietsen. Arwin kan het dus best en hij gaat nog hard ook. Die dingen kan ik wel in de auto laten staan want vandaag wilden ze weer en dat zal nog wel een tijdje zo gaan.

Ik had geloof ik niet verteld dat René alweer in Europa zit. Hij is dinsdag vertrokken en vloog via Nederland naar Zwitserland. Vrijdag vliegt hij weer terug en blijft dan een nachtje over in Nederland en logeert dan bij mijn ouders die in de buurt van Schiphol wonen. Zaterdagmiddag komt hij hier weer aan. Veel mensen vragen waarom hij niet in Europa gebleven is, maar ten eerste is hij natuurlijk liever bij zijn gezin en ten tweede is het verblijf in een hotel (in Zwitserland of Engeland) duurder dan een extra ticket. Volgende week moet hij overigens weer naar Europa. Dus in drie weken gaat hij drie keer op en neer!

Oh ja, er staan ook weer nieuwe foto's op mijn site

Kindergarten

Vanaf vandaag moeten we iedere dag vroeg op! Yarno is namelijk begonnen op Kindergarten en hij begint al om 8.15. Om 12.15 mogen we hem weer ophalen. Yarno gaat naar Allen Elementary. Deze school is net samengevoegd met Randoll Elementary en verhuisd naar een nieuwe lokatie. De foto op de website klopt dan ook niet. Het gebouw is eerst van Steinbeck Middle School geweest en aangepast en verbouwd. Pas vorige week konden ze erin en het is daarom ook nog wel erg kaal. Ik kreeg wel een brok in mijn keel toen we naar binnenliepen, het gebouw is zo groot en saai (en de plafonds zo hoog). Er zitten 800 kinderen op school, waarvan 120 in Kindergarten.Het klaslokaal van Mrs. Kenzler, de juf van Yarno, is erg groot in vergelijking tot Nederlandse scholen. En er zitten maar 20 kinderen in zijn klas. Het lokaal heeft bijna geen ramen, er zitten twee kleine hoge raampjes in de nooduitgangdeuren. Dat is helaas normaal in de USA. Ook wordt er van de ouders verlangt dat ze materialen meenemen, iedereen had een hele lijst gekregen. Daar stonden onder andere 20 lijmstiften, een fles schoollijm, 3 dozen waskrijtjes, 2 dozen tissues en 2 pakken babydoekjes op. Er is een groot tekort aan geld in ons schooldistrict, vandaar dat er veel scholen gesloten worden en ouders gevraagd wordt bij te dragen door middel van het meenemen van spullen.

Deze eerste dag hoefde Yarno maar een uurtje naar school en moesten de ouders mee. We kregen een heleboel informatie, o.a. over het huiswerk dat hij meekrijgt. Ook moeten we hem dagelijks voorlezen (dat deden we natuurlijk al) en opschrijven welke boeken we gelezen hebben en hoe lang. De kinderen gingen ook met de juf een liedje zingen/dansen maar Yarno weigerde als enige mee te doen. Ik verwacht wel dat dat anders is als ik er niet bij ben. En uiteraard wil hij noooooit meer naar deze school. Over een paar weken zal dat hopelijk anders zijn.

Er stond een tafel in de gang met inschrijvingsformulieren voor vrijwillerswerk binnen de school dus ik heb meteen maar overal mijn naam ingevuld.

Gisteren moesten we nog even een laatste Hepatitus B prik gaan halen. Anders mocht hij vandaag niet op school beginnen. Hij heeft van te voren heel wat tranen gelaten maar René had hem een kado beloofd dus uiteindelijk liep hij heel braaf mee naar binnen. Ik had dat niet verwacht, want hij is meestal niet om te kopen. Pas toen de zuster met de naald aankwam begon hij tegen te spartelen. Ik nam hem in de houdgreep en toen de zuster klaar was zag Yarno eruit alsof hij moest huilen maar het niet wilde. Dus vertelde ik hem dat hij best mocht huilen als hij wilde. Maar wat bleek, hij moest lachen want het deed geen pijn! Gelukkig maar. Hopelijk is hij nu over zijn angst voor de dokter heen. Voorlopig hoeft hij niet meer, pas met 9 jaar volgens het Nederlandse schema. Zijn kado had hij wel verdiend, want hij begon pas op het laatst te protesteren. Dat was een heel verschil met het schoppende en krijsende kind dat we voorheen uit de auto mee moesten "sleuren".
Omdat Yarno weigert te fietsen, ook op een fiets met zijwieltjes, en onze skelter veel te zwaar voor hem is hebben we een soort driewieler voor hem gekocht. Ik vind het belangrijk dat hij toch wat meer beweegt en conditie krijgt door te fietsen en we hadden in het Linnaeushof en Verkeerspark Assen al gemerkt dat hij het trappen toch ook wel erg leuk vind. Hij vindt het ook erg leuk en hij trapt zo hard dat ik hem lopend echt niet bij kan houden! Nu eens kijken of we Arwin nog aan het fietsen kunnen krijgen.

Foto's

Ik heb de foto's van ons bezoek aan Nederland op de site gezet. Ik heb ook commentaren bij iedere foto geschreven, maar om de een of andere duistere reden staan ze er niet bij. Hopelijk kan ik dat binnenkort oplossen.

Klik hier om naar de foto's te gaan: http://www.ritameyer.nl/fotos/Nederland200508/

Het valt me trouwens op dat het er wel telkens zonnig uitziet op de foto's. We hebben dan ook van iedere droge en of zonnige dag gebruik gemaakt om er op uit te trekken. En de laatste dagen waren ook wel erg mooi!

Weer terug

We zijn weer terug in San Jose. We hebben een voorspoedige reis gehad. Arwin was wel wat onrustiger dan op de heenreis, en we zaten helaas niet naast elkaar maar twee aan twee. Desondanks gingen de 10,5 uur best snel voorbij.
We hebben het heerlijk gehad in Nederland. Maar het is ook wel weer fijn om in ons eigen huis te zijn.

Een verslag en foto's volgen nog!

En nog meer regen ....

We hebben wel pech vind ik want het regent nog steeds iedere dag. En we hebben het ook nog eens koud! Ik heb echt meedelijden met de mensen die hier in Nederland op vakantie zijn. Je zult maar in een tentje zitten. Wij zitten tenminste in een comfortabel huis en weten dat het tenminste weer mooi weer is als wij naar huis gaan.
Behalve het slechte weer hier valt het ons ook erg op dat het zo groen is. Niet alleen het gras is echt "sappig" groen, overal groene struiken en bomen en bloemen, het is gewoon "oogverblindend" af en toe ;-). In San Jose regent het nauwelijks tussen mei en oktober waardoor alles erg verdort. In de winter wordt het weer groen, maar dan nog is het niet zo groen als hier alles is.

Ik heb vrijdag heerlijk in Haarlem gewinkeld met Yvonne en Bernadette en veel geld uitgegeven aan kinderkleren bij Hennes en Maurits en een poncho en vest voor mij. Meestal is (kinder)kleding in de US goedkoper, maar er zit bij ons geen H&M in de buurt en de kinderkleding van H&M vind ik gewoon zo leuk en het is heel betaalbaar. Helemaal volgens onze traditie zijn we weer naar het Mexicaanse restaurant Popocatepetl geweest. Normaal neem ik altijd fajitas, dit keer had ik een visgerecht maar de fajitas is echt lekkerder! René kwam om 22.15 uur aan op Schiphol. Ik heb hem opgehaald en het was erg fijn om hem weer te zien na een week.
Hij had behoorlijk last van jetlag, hij was donderdag van New Yersey naar Londen gevlogen waar hij vrijdagochtend aankwam, had de hele dag gewerkt en moest toen nog naar Schiphol vliegen. Ik heb hem dus lekker uit laten slapen en we gingen pas laat op weg naar Groningen om de kinderen op te halen. Ze hadden een fantastische tijd gehad met opa en oma. Vrijdag waren ze naar de ijsbaan Kardingen geweest waar allerlei springkussens waren neergezet. Ze hadden van 12.00 tot 17.00 gesprongen. Arwin vloog me in de armen toen hij me zag, maar Yarno had even wat meer tijd nodig om te ontdooien. Na een uurtje kwam hij ineens achter me staan om me te knuffelen. Grappig toch dat twee kinderen zo'n verschillend karakter kunnen hebben. Ik was heerlijk uitgerust, maar had ze toch ook wel erg gemist. Dit was pas de tweede keer dat de kinderen uit logeren gingen (de vorige keer was in september toen de verhuizers onze spullen kwamen ophalen).
Zondag moest René weer een beetje uitslapen en ik ben al onze spullen (wat hebben we alweer veel verzamelt) naar het huis van Ronald en Mieke gaan brengen omdat die 's ochtends richting Oostenrijk/Slovenie waren vertrokken. Wij logeren nu in hun huis waar alleen Milja nog is. Wel gezellig om weer met haar in een huis te wonen. We wilden 's middags naar het Teylers Museum in Haarlem. Ze hebben momenteel een tentoonstelling over vulkanen en Yarno is daarin erg geinteresseerd. Hij was wel een beetje hangerig maar vond het wel erg leuk. Het Teylers Museum is het oudste museum van Nederland en zo ontzettend mooi en interessant. Ik had de nieuwe tentoonstellingsruimtes nog niet gezien. 's Avonds kwamen Paul en Fred op bezoek. Dat was ook weer erg gezellig. Yarno was ondertussen echt ziek geworden, hij had flinke koorts. Ik wilde maandag eigenlijk weer naar het Linnaeushof, maar dat ging natuurlijk niet. René moest gewoon werken en Yarno heeft de hele dag op de bank gelegen. Ik ben met Arwin, Milja en Marjolein nog even naar de winkels geweest. Mijn moeder was jarig en vierde het overdag voor hun vrienden dus kon ik nu wel even alle "tantes en ooms" ontmoeten en dat was ook wel weer leuk. 's Avonds vierde ze het voor de kinderen en overige familie en vrienden en had ze een Indische rijsttafel geregeld. Het was druk maar gezellig.
Vandaag lijkt Yarno wel weer beter, maar ik heb nog niet echt plannen gemaakt omdat ik niet wist of hij wel beter zou zijn. René is weer aan het werk, ik ga straks wel even rondbellen of we nog ergens op bezoek kunnen. Yarno wil echter naar het Linnaeushof en het is wel droog dus wie weet.

De kinderen lijken veel minder last te hebben van jetlag dan ik, want ze slapen al vanaf de tweede nacht door! Ik voel mij een gelukkig mens want het leek me best lastig zo zonder René, maar het valt dus heel erg mee. Ze gaan wel laat naar bed, maar slapen ook wel door tot 8.30 of zo. We hebben het erg naar onze zin in Nederland, ondanks het slechte weer. Zondag was een echte regendag en hebben we vooral een beetje bij mijn ouders en zus thuis gehangen. Ik ben nog wel even met de kinderen en Simone en Jelle naar MacDonalds geweest zodat ze daar even binnen konden spelen in de "ballenbak" (die echter vervangen was voor een ander speelding). Maandag zijn we (Mieke, Simone met vriendinnetje, Jelle met vriendje en Yarno, Arwin en ik) gaan zwemmen in Hoorn, in het zwembad de Waterhoorn. Simone en Jelle waren uitgekeken op de zwembaden hier in de buurt en hadden dit zwembad op het internet gevonden. Het was een eind rijden, maar wel een groot succes, we zijn er de hele dag geweest. Arwin en Yarno moesten wel verplicht zwemvleugeltjes om en Arwin vond dat niet zo leuk. In Amerika zijn die vleugeltjes juist vaak verboden omdat ze schijnveiligheid geven en dat heeft Arwin bewezen want bijna iedere keer als hij in het water sprong dan vlogen ze van zijn armen af. De eerste keer had ik het niet in de gaten en het maakt ook helemaal niet uit want hij komt altijd weer boven en zwemt dan naar de kant, maar een meisje was erg geschrokken omdat ze dat natuurlijk niet wist.
Dinsdag was het gelukkig wel mooi weer en hadden we afgesproken om naar het Linnaeushof te gaan en daar Cressida en de kinderen te ontmoeten. We schrokken wel erg van de drukte, we stonden al met de auto in de file en de rij voor de kassa stond al halverwege het pad (200 meter schat ik). Omdraaien konden we echt niet want Yarno keek er zo ontzettend naar uit en Cressida was al binnen. Om 11.30 waren wij eindelijk binnen. Cressida en Bart (die ook meegekomen was) waren gelukkig al vroeg gegaan. Het was erg leuk om Björn, Arne en Noortje weer te zien en de kinderen hebben heerlijk gespeeld. Jammer genoeg vertrekken ze zaterdag naar Oostenrijk dus we zullen ze de rest van de vakantie niet meer kunnen zien. Volgende week gaan we weer naar het Linnaueshof als het weer tenminste meezit.
Woensdag hadden we afgesproken bij Ursula. We hebben weer lekker bij kunnen kletsen en Yarno en Arwin hebben heerlijk met Lennard gespeeld. Daarna zijn we nog heel even bij Cres en de kinderen langsgegaan. Toen moesten we nog luiers kopen en besloot ik nog even naar de schoenwinkel(s) in Nieuw Vennep te gaan en daar hadden ze gelukkig nog sandalen voor Yarno in de uitverkoop en hij heeft ook eindelijk zijn felbegeerde rode "Geoxen" gekregen. De kwaliteit van Amerikaanse schoenen is toch wel wat minder en er zijn wel Europese kinderschoenenwinkels in de US maar de keuze is dan beperkt en veel goedkoper is het niet.
Vandaag heb ik de kinderen naar Groningen gebracht. Ze gaan daar twee nachten logeren bij oma en opa. Ze worden ongetwijfeld enorm verwend. Ik ben daarna bij Karen en Hans gaan eten. Morgen ga ik lekker winkelen met Yvonne en Bernadette en daarna uit eten. En om 22.15 komt als het goed is René aan vanuit Londen (hij is nu nog in New Yersey en vliegt straks naar Londen voor het werk). Zaterdag halen we dan samen de kinderen weer op in Groningen.

Zonnebloem

Yarno heeft op zijn school een paar maanden geleden een zonnebloemzaadje geplant. Die zonnebloem hebben we in de tuin gezet en iedere dag keek Yarno hoe groot hij gegroeid was. Helaas heeft hij de bloem niet zien uitkomen, want dat is gisteren gebeurd. René heeft gelukkig wel de foto's gemaild. Hieronder kunnen jullie zien hoe mooi hij is geworden!

Goed aangekomen

We zijn gisteren (voor mijn gevoel vanochtend) heel relaxed vertrokken uit San Jose. Omdat René nog even thuis blijft hoefden we het huis niet af te sluiten en dat was wel makkelijker. De kinderen hebben zich superlief gedragen. Arwin snapte af en toe niet dat andere mensen wilden slapen en praatte dan erg hard, maar dat was alles. Arwin viel vier uur voor de landing in slaap en Yarno heeft een half uurtje korter geslapen. Vlak voor de landing heb ik ze wakker gemaakt en ze liepen heel lief zonder te protesteren mee naar de bagagebanden. We werden opgewacht door bijna de hele familie en deze keer hadden ze zelfs een spandoek gemaakt. Heel erg lief want ik had "geklaagd" dat er de vorige keer alleen maar WELKOM MILJA op stond :-). Mijn ouders waren met de bus gekomen en wilden met ons mee naar huis rijden en dat was even problematig omdat we een vrij kleine auto kregen waar de bagage niet inpaste (een BMW 118).
We hebben het opgelost door één van de twee koffers achter te laten bij Hertz en die heeft mijn vader later opgehaald. We konden wel een grotere auto krijgen, maar een mooie zwarte BMW is ook wel eens leuk voor de verandering.
Ik heb onderweg niet geslapen en ben nu wel moe, maar de kinderen hebben het prima naar hun zin en worden bezig gehouden door hun neefjes/nichtjes. Ik hoop dat ze vannacht een beetje door zullen slapen!

Zwemmen

René werkt hier in de USA erg hard, hij begint meestal al voor zevenen en werkt gewoon door tot we gaan eten om zes uur 's avonds. Het voordeel van thuiswerken is natuurlijk wel dat we gewoon samen kunnen ontbijten en lunchen en soms kan hij wel even een uurtje tussendoor wat anders doen. En zo besloten we vanmiddag even met z'n allen te gaan zwemmen in het zwembad van de YMCA hier om de hoek. Yarno was heel erg hard aan het protesteren want hij vind het zwembad hier niet zo leuk, het is namelijk gewoon een instructiebad waar hij niet in kan staan. Die in het centrum is veel leuker omdat er een ondiep bad bij is met een "paddestoel" waar water overheen loopt. Maar ja, het kost veel meer tijd om daar naartoe te rijden en dan had René weer niet meegekund. Yarno bleef maar roepen dat hij niet wilde zwemmen en dat vonden we prima maar hij moest toch mee. Uiteraard ging hij toch maar in het water en vond hij het wel leuk. Met heel veel geduld kreeg ik hem zelfs zo ver dat hij zijn "big arms & big kicks" wilde gaan oefenen zonder zwemvestje aan, wat voor hem echt uniek is omdat hij steeds zo bang is. Groot was onze verbazing toen hij zelfs een heel klein stukje los wilde zwemmen. We hebben staan juichen en klappen en ook zijn zwemjuf die er toevallig was erg onder de indruk. En hij durfde steeds meer en verder en op het laatst sprong hij zelfs een paar keer zelf, zonder zwemvestje het water in! Wij zijn ontzettend trots op hem want we weten hoe moeilijk en eng hij het vind.

 

 

Warm!

Yarno en Arwin hebben weer nieuwe vriendjes gemaakt want op woensdag 13 juli zijn Saskia en Edwin met hun kinderen Maaike (6) en Bas (5) aangekomen. Ik heb Saskia leren kennen nadat ze vorig jaar een oproepje had gedaan op Ouders Online of er Nederlanders in San Jose woonden en daar had ik op gereageerd. We hebben sindsdien af en toe contact gehad via email. Internet heeft de wereld wel veranderd, het is zoveel makkelijker geworden om nieuwe contacten te maken, maar ook om contact te houden met het thuisfront.
Donderdag heb ik Saskia en de kinderen opgehaald in hun hotel en de kinderen konden het meteen goed met elkaar vinden. In verband met de jetlag hebben Bas en Maaike eerst hier een beetje voor de tv gehangen en 's middags zijn we met ze meegegaan naar het hotel om daar lekker te zwemmen. De volgende dag zijn we weer in het hotel gaan zwemmen en we zijn 's avonds met z'n allen uit eten geweest bij Fresh Choice. Het was erg gezellig en we zijn blij weer nieuwe vrienden gemaakt te hebben! Inmiddels hebben we ook al hun nieuwe huis bewonderd en daar een paar keer gezwommen in hun prachtige zwembad. Nu het de laatste tijd zo warm is en we zien hoeveel plezier de kinderen hebben in het zwembad beginnen we bijna spijt te krijgen dat wij niet een huis met zwembad hebben gehuurd.

Vorig weekend hebben we zaterdag weer een voor ons nieuw museum geweest, het Children's Discovery Museum. Dit is een erg leuk museum voor kleinere kinderen waar ze veel kunnen ondekken en zelf doen. Zo kunnen ze levensgrote bellen blazen, met water spelen, zelf electriciteit maken, muziek maken etc. etc. We hebben meteen maar weer een abonnement genomen want hier is nog veel te ontdekken. Zo'n museum is in de zomer lekker als het erg warm is (airconditioning) en in de winter als het regent.

Zondag zijn we naar het strandje van Almaden Lake Park gegaan. Het water is inmiddels niet meer zo helder en schoon als in het begin, maar we hebben er toch nog lekker kunnen zwemmen en met zand kunnen spelen. René vertrok 's avonds naar London dus die moesten we naar het vliegveld brengen.

Woensdag zijn we weer naar Santa Cruz gegaan om Rena, Akala en Ocean te bezoeken. Omdat het zo warm was wilden we of naar het zwembad, of naar het strand maar mijn verbazing was groot toen ik de auto uitstapte en stond te rillen. Het was gewoon koud! Nou ja, het was nog wel een graad of 22 maar met een windje en als je het minimaal 10 graden warmer gewend bent is dat wel weer even wennen. Gek hoor dat het hier iedere keer zoveel kan verschillen door de bergen. Je hebt hier overal microklimaatjes en Santa Cruz is meestal wel zo'n 5 tot 10 graden koeler. We besloten maar niet naar het grote zwembad te gaan. Nu woont Rena in een apartement en daar zit een (onverwarmd) zwembad bij. Ze was daar het hele jaar nog niet in geweest omdat ze het te koud vond. Ik ben gaan voelen en vond het wel meevallen dus besloten we even daar te gaan zwemmen. Het water was echter toch wel een stuk kouder dan de onverwarmde zwembaden hier in San Jose. Logisch natuurlijk als het daar altijd wat koeler is. De kinderen zaten na een minuut of 20 al te klappertanden, maar toch hebben we het nog wel even uitgehouden. Na het zwemmen zijn we bramen gaan plukken. Die zijn hier nu al rijp, tenslotte schijnt de zon hier 300 dagen per jaar. Ik heb nog nooit zoveel bramen aan één struik gezien. Heel veel waren nog groen dus voorlopig is er nog genoeg te plukken. De bramen die wel rijp waren waren ook enorm. De kinderen hebben ervan gesmuld, ik kreeg de kans nauwelijks. Je kunt je misschien wel voorstellen hoe ze er na afloop uitzagen!

Donderdagavond zijn Saskia en Edwin en de kinderen bij ons komen eten. Ze kwamen aanrijden in hun prachtige nieuwe Audi A4 cabriolet. Dit vind ik één van de mooiste cabrio's. Na het eten zijn we naar Graystone Park gegaan waar een band speelde. Ze noemen het "concert in the park" en de sfeer was geweldig. De kinderen konden lekker spelen in de speeltuin. Aanstaande donderdag is de laatste keer, maar ik denk niet dat we dan gaan want vrijdag vertrekken we naar Nederland! René kwam donderdagavond terug uit Londen, wel iets later want hij had maar een uur om over te stappen in LA en dat was echt te kort. Gelukkig kon hij nog een andere vlucht boeken.

Op vrijdag had ik afgesproken in Vasona Lake Park met Liz, de moeder van Nico en Emma, waar we ook 4 juli hadden gevierd. Toen we aankwamen riep ze me al toe dat er een heleboel Nederlandse kinderen waren. En inderdaad, toen ik naar het vliegtuig liep en vroeg wie er allemaal Nederlands sprak gingen er zo 5 extra handen omhoog. Toen ik op een gegeven moment de moeders van de kinderen aansprak vertelde die me dat er verderop nog een paar Nederlanders zaten en ja hoor, daar zag ik Astrid, een Nederlandse die ik al ken met nog 3 vriendinnen van haar zitten. Zo speelden er dus in het park heel toevallig zowat meer Nederlandse kinderen dan Amerikaanse. Wel gek hoor, en wat is het een klein wereldje!

Op zaterdag zou het weer heel warm worden. We zagen zelfs 42 graden op de thermometer. We besloten te gaan zwemmen in het Morgan Hill Aquatics Center. Dit is een prachtig complex met gijbanen en speeltoestellen. Arwin is denk ik wel 50 keer van de glijbaan afgegaan. Ook Yarno heeft zich heerlijk vermaakt. Omdat het voor René en mij wel een speciale dag was zijn we lekker uit eten gegaan bij de Japanner waar de kinderen konden genieten van de Teppan chef die de mooiste trucjes uitvoert tijdens het bereiden van de gerechten op de bakplaat. Het was namelijk precies 10 jaar na ons eerste afspraakje. Wij gingen toen naar Egmond aan Zee en daar op het strand bekenden we elkaar dat we verliefd waren. René ging toen met mij mee naar huis en is nooit meer weggegaan. Wij doen eigenlijk niets aan dit soort dagen, maar René had wel een mooie ketting voor mij gekocht in Londen en ik heb voor hem een boekje over Hawaii gekocht. We gaan namelijk in Januari/februari naar Kauai. We zijn uitgenodigd door een Paulien en Bob die daar een time-share hebben en een extra apartement voor een week hebben. Paulien is een ex-collega van ons van Corning. Zij hebben ons al eens bezocht in Nederland en we hebben al een keer een week in hun huis aan het strand in Duxbury, Massachusets vakantie gevierd. Zij gaan diezelfde week dus dat wordt gezellig! We willen dan zowel op de heen als de terugreis een paar dagen op het eiland Hawaii doorbrengen omdat we daar toch moeten overstappen. Het klinkt waarschijnlijk heel decadent, maar vanaf hier is Hawaii net zoiets als de Canarische Eilanden vanuit Nederland. We hebben er in ieder geval erg zin in.

Zondag moesten we even in de Oakridge Mall (het grote overdekte winkelcentrum) zijn. Dat is helemaal niet zo gek als het buiten zo warm is, binnen is het tenminste lekker koel. We hebben daar onze lunch gegeten en zijn toen naar de film Madagascar gegaan. Het is een leuke animatiefilm maar het kon Arwin niet de hele tijd boeien. Na de film zijn we ijs gaan eten bij Cold Stone Creamery. Ik had daar al veel over gehoord, maar nog nooit een ijsje genuttigd. Ik moet zeggen het was erg lekker. Als rasechte Nederlandse moest ik natuurlijk even het dropijs proberen en dat was erg lekker. Het ijs wordt daar ter plekke gemengd met wat je maar wilt. René had de Coffee Lovers Only genomen, er zit koffieijs, geroosterde amandelen, stukjes "heathbar" en caramel in. 's Middags zijn we gaan zwemmen bij Saskia en Edwin. Erg luxe hoor, zo'n zwembad in de tuin.

Almaden Quicksilver

Twee weken geleden hebben we de halvejaardag van Yarno gevierd. Hij was erg blij met zijn Spiderman handschoen. Verder had ik nog een Spiderman kickboard voor in het zwembad gekocht en een alfabet stempelset. Als ontbijt wilde hij pannenkoeken eten, iets wat we tegenwoordig bijna ieder weekend doen. Pancakes zijn natuurlijk een typisch onderdeel van een Amerikaans ontbijt, maar wij maken dan wel gewoon Nederlandse pannenkoeken (van volkorenmeel) omdat de kinderen die lekkerder vinden. Yarno wilde graag naar de minigolfbaan en 's avonds bami met garnalen eten. Dus zijn we naar een nieuw geopend buffet restaurant gegaan waar ze Chinese en Japanse gerechten serveren. Het was heel erg uitgebreid en helemaal niet duur dus voor herhaling vatbaar. Ik vind buffetrestaurants altijd ideaal met kinderen omdat ze dan zelf kunnen uitzoeken wat ze willen en meteen kunnen gaan eten.

In de week die erop volgde hebben we een paar hele warme dagen gehad. Meestal is het hier heerlijk, zo tussen de 25 en de 30 graden maar door de lage luchtvochtigheid is het helemaal niet benauwd. En 's avonds koelt het altijd goed af omdat we toch dicht bij zee zitten. De hoogste temperatuur die we nu gehad hebben was echter 38 graden en we zijn toch maar wat ventilators gaan kopen om het huis 's avonds wat af te koelen. Het heeft gelukkig maar een paar dagen geduurd. Het klimaat hier is echt ideaal, het is zelden te koud en zelden te warm. Niet voor niets is dit ongeveer het duurste gedeelte van de Verenigde Staten om te wonen.

Doordat het de hele zomer eigenlijk niet regent zijn de heuvels alweer helemaal geel geworden. Het gras is verdord en dat betekent dat het voor de herten moeilijker wordt om eten te vinden. Wij wonen tegen die heuvels aan en we moeten tegen de avond en 's nachts goed uitkijken op de weg omdat de vooral jonge hertjes op zoek gaan naar gras en dan dus in de (voor)tuinen van huizen terecht komen. Ik vind het iedere keer weer zo'n leuk gezicht, maar ik hoop niet dat dit betekent dat de poema's ook wijk in trekken!

Vorig weekend hebben we natuurlijk ook de halvejaardag van Arwin gevierd. Ik had een trampoline gevonden die niet zo heel groot was (2.40m doorsnee). Daarnaast had ik ook voor hem zo'n Spiderman kickboard gekocht en een bellenblazende onkruidwieder. Die viel overigens vooral in de smaak bij Yarno. De trampoline is een groot succes. Zelfs René springt er iedere dag wel even op. Hij geloofde mij eerst niet toen ik zei dat het een goede training voor je is, maar toen al snel stond te hijgen en hij achteraf de spierpijn voelde begreep hij het wel. Arwin wilde graag zwemmen en naar McDonalds dus dat hebben we gedaan. Althans, we zijn niet naar McDonalds geweest, het gaat ze toch alleen maar om het kindermenu dus zijn we naar Carl Jr. geweest. Het is vergelijkbaar, maar de salades en hamburgers zijn daar toch lekkerder.

Maandag was het Independence Day oftewel The Fourth of July. Dit is een officiele vrije dag hier (waarop de winkels wel gewoon open zijn) en veel Amerikanen vieren deze dag met een barbeque en 's avonds wordt er (vooral georganiseerd) vuurwerk afgestoken. Het grappige was dat de dag ervoor me aan Oud en Nieuw in Nederland deed denken omdat ik her en der knallen hoorde. Hier wordt met oud en nieuw geen vuurwerk afgestoken. Wij waren uitgenodigd door Liz en Pascual, de ouders van een klasgenootje van Yarno (van de Nederlandse school) om hun straatfeest bij te wonen. Ze noemen dat hier een Blockparty. Ze hadden gezamenlijk een springkussen voor de kinderen gehuurd en iedereen nam een gerecht of drinken mee. Het was erg gezellig. De kinderen waren te moe om nog naar vuurwerk te gaan kijken, hopelijk komt dat volgend jaar.

We hebben weer een nieuw park ontdekt, namelijk Almaden Quicksilver Park. Vrij snel als je de wijk Almaden van San Jose uit rijdt kom je in het historische plaatsje New Almaden. Hier is het mijnmuseum gevestigd. In de tweede helft van de 19e eeuw werd hier namelijk kwik gevonden. In de heuvels zijn nog de overblijfselen te vinden van "English Camp" een mijnplaatsje waar ongeveer 1000 Engelse mijnwerkers en familieleden woonden. Het is nu een County Park met twee reservoirs en vele mijlen aan wandelpaden. We waren er al een paar keer doorheen gereden, maar dit keer zijn we gestopt om een stukje te wandelen. Dat is erg zwaar voor de kinderen omdat je steeds bergop gaat. De volgende dag ben ik met Leah (de receptioniste van de tandarts) teruggegaan en toen hebben we er meer dan twee uur gelopen. Het is er prachtig en de overblijfselen van de mijn maakt het erg interessant. We hebben maar een klein stukje van het park gezien dus nog genoeg te ontdekken.

Yarno is inmiddels weer begonnen met zwemles. Hij zit nu in dezelfde groep als Arwin en ik heb het idee dat het wel goed voor hem is want hij heeft er nu veel meer zin in. Hij durft inmiddels ook met zijn hoofd onder water. Ik ben heel trots op hem! Arwin gaat ook als een speer. We zijn vandaag met Astrid en haar zoontjes Thomas en Martijn naar het Morgan Hill Aquatics Center geweest. Morgan Hill is een plaatsje ten zuiden van San Jose. Het is een prachtig zwembad met glijbanen en fonteinen e.d. We hebben er heerlijk kunnen zwemmen. Het is heel opvallend dat hier altijd enorm veel badmeesters/juffen zijn die ook echt heel goed opletten. Er werden ook zwemvestjes verstrekt. Ik kon dus af en toe gewoon lekker aan de kant van het zwembad zitten terwijl de kinderen aan het spelen waren.

Nieuwe foto's

Ik heb weer nieuwe foto's op de site gezet. Ook heeft Milja (alweer 5 maanden terug in Nederland) een laatste verslag gemaakt over haar leven in de USA. Die is ook te vinden op www.ritameyer.nl.

Ik ben zelf natuurlijk ook bezig een update te maken dus die zal ik snel afmaken. Ik wil wel alvast vertellen dat ik gisteren het schooluniform voor Yarno gekocht heb. Ik vond het idee eerst maar niets, maar als ik hem nu in zijn nette donkerblauwe korte broek met donkergroen of wit poloshirt zie dan vind ik het toch wel erg leuk staan. Gelukkig vindt hij het mooi en wil hij het graag aan, anders hadden we echt een probleem gehad. Hij baalt wel dat hij geen sandalen aan mag, hij is bang dat hij warme voeten krijgt!

Halvejaardag

We gaan de halve verjaardagen van de kinderen vieren omdat ze allebei in december jarig zijn. De kinderen krijgen gedurende het jaar toch andere interesses en in de zomer kun je ook weer andere kado's geven, vandaar. Voor Yarno zou dat dinsdag zijn geweest, maar toen zat René in Philadelphia. Yarno zit al sinds maart te "zeuren" om een spidermanhandschoen die webben kan schieten. Ik ben heel erg tegen dat spul (zit zo'n spuitbusje bij met van dat foamspul) maar er zit ook een ding bij waar water in kan. En een masker. Omdat het nog zo lang duurt voor het weer december is vieren we dan morgen (zaterdag) maar de halvejaardag van Yarno. Ik heb ook nog een stempelalfabet van Winnie de Pooh en iets voor in het zwembad gekocht. Ik bak een chocoladetaart (cake) met hem en hij mag kiezen wat we morgen gaan doen en waar we morgenavond gaan eten. Die van Arwin vieren we dan volgende week en hij wil heel graag een trampoline. En dat vind ik zelf ook erg leuk. Ik hoor dat het ook leuk blijft en we hebben de ruimte hier. Als we dan terug naar Nederland gaan kijken we wel wat we ermee gaan doen. En dan mag Arwin volgende week beslissen wat we gaan doen en wat we gaan eten.

mieren, zilvervisjes en vlooien ...

De mieren die we als huisdier hadden hebben het helaas niet overleefd. Ik heb mijn best gedaan, maar ze zijn toch één voor één gecrepeerd. Wel zielig voor de laatste die tot het einde toe hard aan het werk was. Maar ach, het is geen ramp, want het huis stikt weer van de "wilde" mieren. Ik koop me arm aan allerlei verschillende lokdozen en af en toe zijn ze even weg, maar dan ineens zitten er weer een heleboel. Af en toe spuit ik buiten wat gif en ik heb al een keer kokend water gegooid over wat ik dacht dat het nest was. Het zal de hele zomer wel zo blijven. Ze kunnen ook zo gemakkelijk het huis inkomen, overal zitten kieren en gaten. Zo zijn er hier ook veel meer spinnen te vinden in huis en helaas vind ik ook vrijwel dagelijks zilvervisjes. De kleinste die ik tegen ben gekomen is zo groot als de grootste in Nederland, dus je kunt je wel een voorstelling maken van de grootste hier. Brrrrrr. Ik heb zo'n hekel aan die dingen sinds ik in een huis heb gewoond waar ik mijn kleren altijd eerst moest uitschudden en mijn bed moest controleren voor ik erin kroop.
Het allerergste vind ik de vlooi die ik van de week zag springen. We hebben geen huisdieren, waarschijnlijk is hij gewoon van een langslopende kat afgesprongen of zo. Hij had me al te pakken gehad en inmiddels de kinderen ook. Daar moeten we dus zeker wat aan gaan doen voor er eitjes uit gaan komen. Misschien bel ik een "exterminator", die kan misschien ook meteen wat aan de zilvervissen doen :-).


Via het weblog van Saskia, een Nederlandse die met haar gezin over drie weken gaat emigreren en bij ons in de buurt komt wonen kwam ik op een interessante website over Californië. Voor als jullie nog wat feiten over deze staat willen lezen.

Vluchten geboekt

Eind juli komen we weer naar Nederland! De vluchten zijn inmiddels geboekt:

Vertrek San Francisco vrijdag 29 juli - Aankomst Schiphol zaterdag 30 juli om 11.35 met vluchtnummer KL 606

René komt precies een week later aan (zaterdag 6 augustus)

We gaan met z'n allen vrijdag 19 augustus weer terug naar San Francisco om 11.45 met vluchtnummer KL 605

Tsunami

René had maandag een vrije dag genomen en we zijn lekker naar het strand gegaan. Het is hier nu lekker warm, maandag was toevallig wel de warmste dag met 36 graden. Gelukkig is het aan de kust een stuk koeler. We hebben een strand bezocht waar we nog niet eerder waren geweest, New Brighton State Beach in Capitola (net onder Santa Cruz). Een mooi strand, alleen zijn de golven iets te wild naar de zin van Yarno. Verderop zagen we wat huizen aan het strand staan en we fantaseerden een beetje hoe het zou zijn om daar te wonen. Sinds gisteravond fantaseren we daar echter niet meer over want terwijl we televisie aan het kijken waren kwam er ineens een Tsunami waarschuwing in beeld. Er was een aardbeving van 7.0 op de schaal van Richter ongeveer 90 mijl vanuit de kust in Noord Californie geweest. Omdat men op dat moment niet weet of er een vloedgolf is ontstaan geeft men sowieso een waarschuwing, dit keer voor de hele westkust van de USA. Ik heb meteen mijn vriendin Rena in Santa Cruz gebeld omdat ik weet dat ze geen televisie heeft. Zij is meteen in de auto gestapt met de kinderen om de bergen in te rijden. Ze zeggen wel dat men niet in paniek moet raken, maar dat gebeurt dus toch wel. Gelukkig werd de waarschuwing tien minuten later geannuleerd toen bleek dat er geen vloedgolf onderweg was. Als men de waarschuwing op dat moment had gegeven dan had men maar tien minuten gehad om te reageren. Het is wel een gek idee om in een land te leven met zoveel dreiging vanuit de natuur. Overigens zullen wij hier achter de bergen weinig last van een eventuele vloedgolf ondervinden. En een half jaar geleden had ik waarschijnlijk mijn schouders opgehaald na zo'n waarschuwing, sinds december en de ramp in Azie reageer ik wel anders.

Gisterochtend was het laatste uitje van dit jaar van de preschool, dit keer naar een park met speeltuintje hier dichtbij. De juffen hadden wat spelletjes georganiseerd en verder konden de kinderen lekker spelen. 's Middags had Arwin weer zwemles en het ging super. Yarno heeft een half uur lopen huilen omdat hij geen les had maar hij heeft pech gehad, de lessen zijn vol. Dan had hij maar eerder moeten bedenken dat hij toch wel les wilde. We zijn in ieder geval vandaag met zijn allen weer naar het zwembad van de Central YMCA geweest (met het ondiepe bad). René begint hier zo vroeg 's ochtends dat hij als hij het niet te druk heeft makkelijk 's middags eerder kan stoppen. Heerlijk was het!

Zwemmen

De eerste module zwemles is inmiddels achter de rug. Arwin vond het fantastisch. De laatste les vond ik het te koud en ben ik niet het water in gegaan en dat was wel een goede zet want hij luistert veel beter naar de juf als ik er niet bij ben. Yarno vond het nog steeds niet leuk en wilde veel dingen niet doen, vooral als hij zijn hoofd onder water moest doen. Mijn verbazing was dan ook groot toen ik hoorde dat ze toch allebei door mogen naar het volgende niveau. Het gaat er om dat ze zelfstandig (met een zwemvestje) door het water kunnen bewegen en dat kunnen ze. Ik heb Arwin wel opgegeven voor de volgende module van drie weken, twee keer in de week maar Yarno mag even rust en we gaan gewoon oefenen zodat hij wat vrijer wordt. Over drie weken moet hij dan wel weer op les.

We gaan nog steeds vaak zwemmen en het is ongelofelijk hoe snel Arwin vooruit gaat. Hij zwemt zelfs al kleine stukjes los zonder zwemvestje. Het is maar anderhalve meter of zo, maar toch... Ik ben hartstikke trots op hem. Yarno roept steeds dat hij net zo oud wil zijn als Arwin zodat hij dat ook kan :-). Het is jammer dat hij zo bang is want zijn techniek is op zich beter dan die van Arwin. Het klinkt misschien stom, maar ik ben ook wel blij dat Arwin zo snel gaat want ik vertrouw hem helemaal niet in de buurt van water, terwijl Yarno zo bang is dat hij niet snel in de buurt van water zal komen zonder zwemvestje of één van ons erbij. Natuurlijk moet hij het wel leren, maar hij heeft gewoon wat meer tijd nodig.
Helaas is het zomerseizoen nu begonnen en is het zwembad minder vaak open voor recreatief zwemmen in verband met de vele zwemlessen die gegeven worden. Het klinkt heel onlogisch, dat weet ik.

Verder hebben we niet zo heel veel gedaan. Gisterochtend hadden we een picknick in een park van de Las Madres speelgroep. Er was een springkussen en in het speeltuintje een gedeelte met zand en water dus de kinderen hebben zich heerlijk vermaakt. Yarno was echter de hele dag zo ondeugend dat hij 's middags niet mee mocht zwemmen en is René alleen met Arwin gegaan. We zijn 's avonds even wat gaan eten bij Fresh Choice en heel toevallig kwamen tegelijkertijd met ons Nico met zijn ouders Pascual (Nederlander) en Liz (Amerikaanse) en zijn zusje Emma aan. Nico zit bij Yarno op de Nederlandse school en de laatste tijd haal ik hem steeds op van zijn naschoolse opvang op weg naar de Nederlandse school. We hebben heel gezellig samen gegeten.
Vandaag zijn we weer naar het Ed Levin County Park geweest om lekker te honkballen e.d. We hadden lunch meegenomen. Daarna zijn we weer naar het zwembad geweest. Het was een warme dag (29 graden). Het wisselt erg, we hebben deze week toch weer aardig wat regen gehad. De heuvels om ons heen zijn ondanks de regen alweer helemaal geel, dat gaat erg snel. Een week zon en geen regen is genoeg. Het zorgt voor een heel ander uitzicht!

Heel veel te vertellen!

Vandaag ben ik dan eindelijk (met Yarno) naar het schooldistrict "enrollment center" gegaan om Yarno in te schrijven voor Kindergarten. Gelukkig had ik nu wel alles bij me en is hij ingeschreven, 24 augustus gaat hij beginnen. De volgende stap is voor Arwin een andere preschool te vinden waar hij na de schoolvakantie wat langer naartoe kan zodat ik eindelijk een beetje rust krijg. Tenslotte zou hij als we in Nederland waren een paar maanden later al naar de basisschool gaan.
Ik ben vandaag ook met Arwin naar de dokter geweest want hij had sinds zaterdag een uitslag op zijn rug die steeds erger werd. Vanochtend was de plek heel bobbelig met blaasjes, maar hij leek er nog steeds geen last van te hebben. Volgens de dokter is het Poison Oak, een giftige plant die hier erg veel voorkomt. De olie op de blaadjes zorgt voor een hele vervelende reactie die erg pijnlijk kan zijn. Geluk is Arwin een harde. We hebben er een zalf voor gekregen. Ongetwijfeld zullen we er nog wel vaker mee te maken krijgen.

Ik zou jullie nog op de hoogte houden van mijn wortelpuntbehandeling bij de endodontist. Ik was best een beetje zenuwachtig voor de behandeling, maar het is me 100% meegevallen. Ik heb echt helemaal geen pijn gehad. Pijnbestrijding nemen ze hier in de USA erg serieus. Eerst werd mijn gehemelte voorverdooft, toen kreeg ik een injectie die even moest inwerken en vlak voor hij met de behandeling begon kreeg ik nog een verdoving. Ik mocht helaas mijn bril niet ophouden, ik kreeg een beschermbril op, maar anders had ik de hele behandeling op een televisie kunnen volgen. Daarop werd namelijk het beeld getoond dat de tandarts door de microscoop zag. Bij de nacontrole mocht ik wel mijn bril ophouden en ik vond het erg interessant. Ik denk overigens niet dat de behandeling goed is gegaan want ik voel dat er nog steeds iets zit en er wordt voorlopig ook nog geen kroon teruggeplaats.
Ik ben trouwens ook nog wezen wandelen met de receptioniste van de tandarts in Santa Teresa County Park en dat was erg gezellig (en erg inspannend) en zeker voor herhaling vatbaar. Ik hoop dat ik daar nog een leuk contact aan overhou.

Ik heb inmiddels ook regelmatig contact met Shirley, een Ierse vrouw die getrouwd is met een Amerikaan. Haar zoontje Dylan is net vijf geworden en zat bij Yarno in het Kinder-readiness programma. Toen we een keer in een park waren raakten we in gesprek met Annet, een Amerikaanse met een erg Nederlandse naam (Annet Elsten). Ze heeft twee dochtertjes van 10 maanden en 3 jaar en met haar heb ik inmiddels ook alweer een keer afgesproken. En gisteren was Yarno uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van een ander Amerikaans klasgenootje en met die moeder zal ik ook nog wel vaker afspreken. Leuk hoor, ik begin eindelijk echt een beetje een sociaal netwerk op te bouwen.

Ik weet niet of ik het al verteld had, maar René bleek bij zijn controle bij de tandarts 4 gaatjes te hebben. Hij is inmiddels ook teruggeweest voor de behandeling en bleek uiteindelijk maar 3 gaatjes te hebben. Ze zaten onder het tandvlees waardoor ze alleen op de foto's te zien waren. Hij was eerst helemaal niet blij omdat zijn tanden een tijdje gevoelig voor kou waren maar nu is alles weer goed. Voor René was het een hele nieuwe ervaring, want hij had nog helemaal geen vullingen. Best knap voor een 39-jarige man. Ja ja, hij is inmiddels ook weer jarig geweest. We hebben niet veel gedaan omdat het een gewone werkdag was. Ik had een ijstaart gemaakt met Ben & Jerry's ijs. Volgens René veel lekkerder dan de ijstaarten die we normaal bij Baskin Robbins kopen, alleen niet zo mooi als ik had gehoopt. Nou ja, de smaak is natuurlijk wel erg belangrijk. Omdat het op een donderdag was moest Yarno naar de Nederlandse school, maar we zijn daarna wel nog uit eten geweest bij de Sushi Boat. Lekker en gezellig.

Het is alweer een tijdje geleden, maar we hebben hier in de US uitgebreid Koninginnedag gevierd. Het feest was georganiseerd door de Nederlandse School en gesponsord door het Nederlandse Consulaat. Het werd gehouden in een county park. Er zijn hier ontzettend veel grote (natuur)parken met picnicktafels, sommige speciaal gereserveerd voor groepen met barbeques erbij. De Nederlandse school had zo'n picknickarea afgehuurd en versierd met veel oranje en rood/wit/blauw. Het was een potluck bbq (wat we in Nederland een "Amerikaans feest" noemen), iedereen neemt wat mee. Er was ook een vrijmarkt dus we hadden wat oud speelgoed meegenomen en de kinderen hebben veel geld verdient. Iedere keer als wij een prijs van bijvoorbeeld 25 cent zeiden dan kregen ze toch een dollar of zo. De "Amerikaanse" Nederlanders snappen duidelijk niets van afdingen ;-). Er waren ook spelletjes te doen als touwtrekken, zaklopen, ezeltje prikje etc. Ze hadden ook een Ren Je Rot spel georganiseerd met allemaal vragen over het koningshuis en tot mijn zeer grote verbazing heeft René gewonnen! Hij kreeg een mooie bos bloemen, onze eerste sinds we hier wonen want de bloemen zijn erg duur en stellen meestal niet veel voor! Kortom, het was een zeer geslaagd feest met zeer Nederlands weer, want het was nogal fris (in de bergen) en het begon zelfs nog even te miezeren.

De dag voor moederdag zijn we een beetje rond gaan kijken naar cabrio's. Stiekem dromen we toch wel van een auto zonder dak. We hebben wel mooie gezien, maar toch besloten om nog even door te sparen en de Dodge Intrepid van het bedrijf over te nemen omdat hij uit de lease gaat. Die is dus sinds deze week van ons. Die cabrio komt vast nog wel en wie weet nemen we die dan nog mee terug naar Nederland omdat auto's hier veel goedkoper zijn. Op moederdag zelf kreeg ik nog een mooie armband en zijn we naar het Tech Museum of Innovation geweest. We hebben een abonnement kado gekregen van Ivonne en Guide (ouders van twee Nederlandse klasgenootjes van Yarno). Hoewel ik denk dat het voor oudere kinderen nog leuker is hebben we ons er erg vermaakt en we zullen ook daar zeker nog vaker naartoe gaan.

Verder zijn we in mei nog naar een minor league baseball game geweest. De San Jose Giants tegen Rancho Cucamonga Quakes uit Anaheim. Het was Water Awareness night en we kregen de kaartjes gratis van de San Jose Water Company. Het was veel te druk en we konden doordat we aan de late kant waren geen goede zitplaatsen meer krijgen maar toch was het een erg leuke ervaring. Erg Amerikaans met veel kinderen die met hun honkbalhandschoen klaar zaten of stonden om een bal te vangen en veel bier drinkende en hot dog en nacho etende Amerikanen. We hebben het vuurwerk na afloop niet gezien omdat het te lang duurde. Geloof me, honkbal is niet de meest interessante sport om te kijken als je niet echt fan bent van de teams die spelen . GAAAAAP.

Tussendoor hebben we ook nog even een echt barbeque gekocht. We hadden van Nederlanders een gasbarbeque overgenomen, wat me al erg verbaasde van René omdat hij erg bang is voor ontploffingen. We hebben hem welgeteld één keer aangehad en de vlammen kwamen er niet op de goede plek uit dus die gaat toch maar weer weg. René wilde toen graag een echte barbeque op kolen en we hebben een mooie gekocht, op wieltjes en met een tafeltje. En we hebben hem ook al drie keer gebruikt, René heeft er echt plezier in. Dat hoort natuurlijk ook als je echt tot de familie Meyer wilt behoren. We zijn al flink uitgelachen in Nederland met onze electrische bbq. Nu hebben we zeker de mooist bbq van iedereen in onze familie, lekker puh! Voor de verjaardag van René heb ik nog wat accesoires gekocht, een hoes voor eroverheen, tangen, vuurvaste handschoen en een bbq-bijbel. Het is zo gezellig om te doen!

Yarno is inmiddels klaar met zijn kinder-readiness programma en heeft een heus feestje gehad met diploma en hoed zoals je altijd in films ziet. Heel leuk. We hebben hem wel opgegeven voor het zomerprogramma zodat hij door kan gaan met Engels leren. Het gaat echt super want ik hoor hem nu regelmatig Engels praten. Deze maand gaat hij eerst nog even twee ochtenden naar dezelfde preschool als Arwin om de tijd te overbruggen tot het volgende programma gebegint. En Arwin heb ik ook opgegeven voor het zomerprogramma op zijn preschool.

Vorig weekend zijn we nog naar het Mushroom Mardi Gras in Morgan Hill geweest. Een festival met kermisattracties, kraampjes met eten en een braderie. Heel gezellig. Er is altijd wel wat te doen hier.

Nou, jullie zijn gelukkig weer een beetje bij. Ik zal proberen weer wat regelmatiger te schrijven!

Nieuwe foto's

En er staan alweer nieuwe foto's op de site: www.ritameyer.nl!

Almaden Lake Park

Ik ging vandaag een stukje fietsen met de kinderen en zag dat eindelijk het strandje open was in Almaden Lake Park. Dit park is op 10 minuten lopen van ons huis vandaan. Je mag niet zwemmen en zelfs niet op het strandje spelen als er geen strandwachten zijn dus ik was erg blij om te zien dat ze er nu eindelijk wel waren. We zijn meteen omgedraaid om zwemspullen te halen. Het is heel leuk, er is net nieuw zand gestort, het water is heel helder (er word ook gepompt om het water in beweging te houden zodat het schoner blijft) en er is ook een groot grasveld bij. Hier zullen we dus vaak te vinden zijn!

Nieuwe Foto's

Er staan ook weer een paar nieuwe foto's op de site

YMCA

Ik had al verteld dat we een abonnement hebben bij de YMCA. We maken er veel gebruik van, zeker nu het eindelijk zomer is geworden. We hebben een erg natte winter en een nat voorjaar achter de rug. Dat zijn we van Nederland natuurlijk wel gewend maar iedereen hier klaagde erover. Inmiddels hebben we al weer flink wat hele warme dagen achter de rug en gaan we vaak zwemmen. Ik heb de kinderen ook allebei opgegeven voor zwemles. Het zijn telkens modules van 3 weken en ze krijgen dan twee keer per week les. Ze leren hier niet de schoolslag maar een soort borstcrawl (freestyle). De kinderen zijn niet erg enthousiast over de lessen (bij Arwin kan ik erbij blijven) maar ik vind het toch wel belangrijk dat ze het leren. Het zwembad van de YMCA hier om de hoek is een eenvoudig bad van olympisch formaat waar de kinderen niet in kunnen staan. Nu maakte ze dat niet uit, met de zwemvestjes die we vorig jaar hebben gekocht kunnen ze zich heerlijk vrij bewegen. Maar dit weekend zijn we naar de YMCA in het centrum geweest en nu willen ze eigenlijk niet meer naar "ons" zwembad. Daar konden ze namelijk staan en het is ongelofelijk hoe vrij ze ineens zijn geworden. Ik heb zwembrilletjes voor ze gekocht en Arwin duikt en springt en vind het helemaal niet meer erg om met zijn hoofd onder water te gaan. Zelfs Yarno gaat nu met zijn hoofd onder water, maar hij is nog niet zo vrij als Arwin. Die denkt geloof ik dat hij nu kan zwemmen want hij springt zelfs zonder zwemvestje zo het water in. Zolang ik erbij ben is dat niet zo erg, zo leert hij tenminste dat hij echt kan zinken. Er schuilt namelijk een gevaar in altijd met zwemvestjes zwemmen, als ze dan een keer vergeten dat ze het niet aanhebben kunnen ze zo verdrinken als je niet oplet. Ik zag dat dit weekend bijna gebeuren met een jongetje van misschien net drie jaar. Hij viel nogal op omdat hij geen zwembroekje aanhad en dat is erg ongewoon in Amerika. Hij was aan de aandacht van zijn vader ontsnapt die zich nog aan het omkleden was en rende heel vrolijk naar het ondiepe gedeelte, liep zo het water in en sprong naar het diepere gedeelte waar hij onder water verdween. Gelukkig keek iedereen naar hem omdat hij zo opviel zonder zwembroek en werd hij door een andere vader uit het water geplukt, maar dit is dus hoe kinderen in een paar minuten kunnen verdrinken. Als niemand hem gezien had en de vader had een tijdje moeten zoeken dan was hij misschien niet op tijd geweest. Dit kindje was dus gewend aan een zwempakje met ingebouwde drijvers. Verdrinking is echt één van mijn grote angsten en één van de redenen dat we geen huis met zwembad hebben gehuurd.

De YMCA heeft ook mooie sportfaciliteiten. Het ziet er allemaal heel basic uit, maar de apparatuur is helemaal super. Alle apparaten zijn aangesloten aan een computer. Je geeft voor je begint je code in en je kunt precies zien wat je de vorige keer hebt gedaan, wat je doel is en wat de instellingen zijn. Heel erg handig. De cardio-apparatuur is hetzelfde als wat ik gewend was bij Active Plus en het leuke is dat ik nu goed kon merken dat mijn conditie niet eens zo erg achteruit is gegaan, ondank een half jaar met nauwelijks lichaamsbeweging. De kinderopvang is ook erg mooi met een grote buitenruimte dus ik denk dat ik het wel ga volhouden om weer regelmatig te trainen. Nu maar hopen dat alles wat eraan is gekomen sinds we hier zijn er ook weer een keer af wil. Aan de ene kant is gezond eten hier heel goed te doen, bijna alle restaurants hebben wel iets low-fat, low-cal of low-carb op het menu staan. Maar aan de andere kant zijn de porties ook weer zo belachelijk groot, het is geen wonder dat er zoveel overgewicht is hier!

Ik loop erg achter met mijn updates en dit is nog maar een begin. Hopelijk snel weer meer!

Trudie

Trudie uit de Smedenweg, kun je me nog een keer mailen? Ik kan je mailtje nergens meer vinden en heb je emailadres niet. Bedankt!

Nieuwe foto's

Ik heb een fantastisch programmaatje gevonden waarmee ik binnen een paar minuten foto's op de site kan zetten. Het heet TumbHTML. Vanaf nu kunnen jullie vaker nieuwe foto's op de site vinden maar ik zal het altijd hier aankondigen.
Als je op de kleine fotootjes (tumbnail) klikt krijg je een grotere versie te zien en met de pijltjes kun je dan naar de volgende (of vorige foto).
Veel kijkplezier!

Endodontist

Enigszins nerveus ging ik vanochtend naar mijn afspraak met de endodontist. Ik heb al een week of twee bijna geen pijn gehad aan mijn kies, maar kan met mijn vinger nog wel voelen dat het pijn doet als ik op mijn tandvlees druk. Zijn conclusie is dat er inderdaad een abces zit bij de wortel die het diepste in mijn kaak zit. Zes jaar geleden ben ik al eens behandeld door de kaakchirurg aan dezelfde kies, maar daarbij is die wortel niet behandeld. De reden dat ik er niet veel last meer van heb is omdat het abces een weg naar buiten heeft gevonden. Omdat de kroon toch waarschijnlijk al niet goed is gaat hij die verwijderen om via de kies de wortel schoon te maken. De behandeling gaat twee uur duren en ik kijk er niet bepaald naar uit. Het alternatief is dezelfde behandeling als ik al eerder heb gehad bij de kaakchirurg maar hij wil het liever eerst zo proberen. Daarna zal ik een nieuwe kroon krijgen. Van mij mag hij de kies wel gewoon trekken...

In mijn onderkaak zag hij twee infecties. Die gaat hij door de kroon heen behandelen (hij boort gewoon door de kroon heen). Maar omdat ik daar helemaal geen klachten heb gaat hij eerst aan de gang met die andere kies. Tegelijkertijd kan hij ze toch niet behandelen.

Ik kwam in gesprek met de receptioniste. Ze woont namelijk vlak bij ons in de buurt en we hadden het over de mountain lions. Zij gaat nu wandelen in Santa Teresa County Park met pepperspray en een alarm omdat ze het ook zo eng vind. Ik vertelde dat ik er ook niet alleen durf te lopen dus ze stelde voor om een keer samen te gaan. Nu weet ik dat Amerikanen vaak snel zeggen dat ze zullen bellen of een keer willen afspreken zonder dat ze het menen, maar ik heb toch wel een goed gevoel over haar. Ze leek me in ieder geval erg aardig en ik heb haar telefoonnummer dus ik denk dat ik haar binnenkort toch ga bellen. Niet geschoten is altijd mis!

Schooldistrict

Ik heb vandaag geprobeerd om Yarno in te schrijven voor de elementary school, maar mag volgende week weer terug omdat ik vergeten was bewijs mee te nemen dat Yarno de waterpokken heeft gehad. Jammer dat we toen geen foto's gemaakt hebben.
Ik had de kinderen naar Kidspark (het kinderdagverblijf waar Arwin ook naar preschool gaat) gebracht terwijl ik bij het schooldistrict was. Yarno vond het zo leuk dat hij niet meer weg wilde. Toen we weggingen kregen we van Miss Anna, de juf van Arwin, een envelop met twee foto's en een bedankkaartje. Het bleek haar laatste dag te zijn en dat wist ik helemaal niet. Gelukkig maar dat ik had besloten om de kinderen daar even onder te brengen, want anders had ik geen afscheid van haar kunnen nemen. Dit was de juf die de eerste keer op internet woorden in het Nederlands had opgezocht. Ik vond haar erg lief en Arwin ook. Ik vind het echt jammer dat ze weg is gegaan. Arwin was echt verdrietig en moest thuis ook erg huilen. Dat had ik helemaal niet verwacht. De nieuwe juf is een heel ander type, maar wel goed denk ik.
Verder zijn we nu echt lid van de YMCA dus ik heb geen excuus meer, ik ga weer sporten!

Mieren

Dat was ik nog vergeten te vertellen, de mieren zijn binnengekomen. Ik vind het echt vreselijk! Ze zijn enorm, ik denk wel een centimeter lang. De kinderen vinden het prachtig. We hadden ze op de keukentafel staan en dan verdwijnt echt mijn trek. Handig als je wilt afvallen ;-). Brrrrrrr. Ze staan nu op de koelkast, uit het bereik van de kinderen. Als ze ze van dichtbij willen bekijken zet ik ze wel op tafel. Hopelijk verliezen ze snel de interesse erin. Ik denk dat de kinderen eigenlijk nog te jong zijn om er lang mee bezig te zijn.
De Seamonkeys vind ik wel leuk, maar René mag voor de mieren gaan zorgen. Gelukkig hoeven ze maar één keer per week te eten en om de dag een druppeltje water.

Tandarts

Het leven hier in San Jose gaat zo zijn gangetje. Ik kan merken dat alles een beetje "gewoon" begint te worden. Maar we genieten nog steeds heerlijk van het mooie weer en de natuur.

Vorige week moesten we allemaal naar de tandarts voor controle. We waren gewend om gewoon één afspraak voor het hele gezin te maken. Na zo'n 20 minuten staan we dan allemaal weer buiten. Hier gaat dat wel even anders. Ik heb allemaal aparte afspraken moeten maken omdat mijn controle een uur zou duren en die van René een uur en een kwartier. Maandags mochten eerst de kinderen. We hadden Yarno goed voorbereid en hij ging rustig mee. Arwin wilde gelukkig het eerste op de stoel en hij deed het heel erg goed. Er wordt niet zoals in Nederland alleen maar een beetje gekeken. De kindergebitjes worden ook echt gereinigd en gepolijst. Yarno zag alles gebeuren en begon al een beetje te piepen. Toen hij aan de beurt was wilde hij niet gewoon gaan zitten maar ging omgekeerd in de stoel zitten. Het kostte me veel moeite hem ervan te overtuigen dat hij toch mee moest werken. Uiteindelijk werkte hij toch enigszins mee. De tandarts besloot geen foto's van zijn gebit te maken omdat hij het er al zo moeilijk mee had. Dat mag dan volgende keer.
Mijn afspraak op dinsdag begon met het maken van maar liefst 18 röntgenfoto's van mijn hele gebit. Daarna ging de tandarts mijn gebit uitgebreid reinigen. Ook ging ze opmeten hoever mijn tandvlees opgetrokken was. Dit herhaalt ze ieder jaar om er zeker van te zijn dat het niet erger wordt. Alles zag er op zich goed uit. Ik heb echter wel last van de kroon die ze in januari herplaatst had. Op de foto kon ze inderdaad een ontsteking zien. En op dezelfde plek in mijn ondergebit zag ze ook iets. Ik moet daarom a.s. donderdag naar de specialist. René kreeg donderdag natuurlijk dezelfde behandeling. Op de foto's zag ze bij hem vier gaatjes die in Nederland nooit opgemerkt zouden zijn. René heeft nog nooit een vulling gekregen dus voor hem is alles erg nieuw. Je kunt je voorstellen dat hij wel een beetje sjachrijnig was na de controle. Over twee weken gaat ze zijn gaatjes vullen.

We zijn inmiddels ook al een keer naar het strand in Santa Cruz geweest. De kinderen vonden het heerlijk. Het begint hier nu echt al warm te worden. Voorheen was het ook wel vaak lekker maar zodra dan de zon wegging was het weer koel. Nu blijft de warmte wat meer hangen. We gaan een abonnement nemen op de YMCA zodat we lekker kunnen gaan zwemmen. De YMCA hier om de hoek heeft alleen een wedstrijdbad maar in het centrum is een "Y" met een kinderbad. We Als we dat abonnement hebben dan kan ik ook eindelijk weer gaan sporten. Sinds vorige week lopen we wel elke dag minimaal een half uur. Na het eten doen we de kinderen in de dubbele kinderwagen zodat we lekker door kunnen lopen en dan gaan we ervoor. Ik hoop dat we dat gaan volhouden want voor René is dat ook wel lekker als hij de hele dag binnen heeft gezeten.

Verder heb ik kennis gemaakt met twee verschillende "speelgroepen". Las Madres is een organisatie met een netwerk van speelgroepjes van kinderen die in hetzelfde jaar geboren zijn. Het is een goede manier om andere moeders en kinderen te leren kennen. Amerikanen verhuizen ook vaak binnen het land en moeten dan ook een nieuw sociaal netwerk opbouwen. Binnen de speelgroepen wordt ook hulp geboden aan gezinnen. Zodra er bijvoorbeeld een kind geboren wordt dan wordt er meteen een schema opgesteld zodat het betreffende gezin twee weken lang voorzien wordt van maaltijden. Kraamhulp heb je hier namelijk niet en als je geen familie hebt om voor je te zorgen is dit wel een uitkomst. Wij wonen precies tussen twee wijken in en ik ben nu op proef aan het kijken bij de Almaden 2002 en de South Valley 2002 speelgroepen. Er worden speelochtenden of middagen georganiseerd in parken, maandelijkse uitjes voor moeders (zonder kinderen dus), etc. Ik ben heel benieuwd.

René is zondag vertrokken naar Londen. Donderdag gaat hij op bezoek bij zijn ouders in Groningen om dan vrijdag weer terug te vliegen naar San Francisco. En zaterdag vieren we hier Koninginnedag met de Nederlandse school. Daarover zal ik dan later meer berichten. Morgen heb ik een afspraak bij het schooldistrict om Yarno in te schrijven. Ik heb net al het papierwerk verzamelt. Omdat je hier niet zelf mag weten naar welke school je gaat maar gebonden bent aan de school in je wijk moet je allerlei bewijzen meenemen dat je daadwerkelijk woont waar je woont.

Ik zie net op het nieuws dat hier in de buurt een Mountain Lion (puma) is neergeschoten. De puma zat in een boom in een achtertuin. Ik vind dat soort dingen echt heel eng. Die beesten zijn heel gevaarlijk voor mensen. Ze vallen volwassenen aan als ze zich bedreigd voelen, maar kinderen zien ze als prooi. Ze leven hier in de foothills, net als coyotes (wilde honden) en ratelslangen. De coyotes zijn iets minder gevaarlijk. Sinds ik weet dat hier mountain lions zijn ben ik niet meer in Santa Teresa County Park geweest. Ik wilde daar regelmatig gaan wandelen, maar alleen (of alleen met de kinderen) durf ik er echt niet meer heen. De heuvel waar we hier tegenaan kijken staat in direct contact met het park en in principe zouden ze hier dus ook kunnen komen. En dat bewijs is dus net weer geleverd. Nou ja, de kans dat je aangevallen wordt zou kleiner zijn dan door de bliksem geraakt te worden. Dat is dan weer een geruststelling ;-) Hier kun je nog wat meer foto's bekijken.

Als jullie moe zijn van het kijken op de website of ik nu eindelijk weer eens een update heb geschreven kun je ook mijn updates via email krijgen. Stuur me even een (kort) mailtje met emailadres waarop je de updates wilt ontvangen naar ritameyer@hotmail.com. Ik voeg dan je adres toe aan de nieuwsgroep die ik heb opgericht. Als je al bekend bent met Yahoo Groups kun je je ook direct aanmelden via de website http://groups.yahoo.com/group/ritaindeusa

Arwin is weer ziek

Die arme Arwin is alweer ziek. Het begon gistermiddag met verhoging of koorts (niet gemeten). Vanochtend was hij iets beter hoewel hij niet veel wilde en vanmiddag begon de koorts weer. Dit keer wel gemeten en het was 38.9 onder zijn oksel. Aardig hoog dus als je er een graad bij optelt. Ik weet dat het erbij hoort aangezien hij net begonnen is op de preschool, maar ik vind het wel erg zielig. Dit is de derde keer in drie weken. Yarno is nog niet echt ziek geweest, maar in zijn klasje zitten maar 6 kinderen. De preschool zit in dezelfde ruimte als de kinderopvang en daar is het vrij druk en het zijn ook steeds andere kinderen. Ik weet niet hoeveel kinderen er op een dag opgevangen worden maar omdat je je kind gewoon een uurtje kan brengen tussen 6.00 en 22.00 uur zijn het er misschien wel 100 per dag. Dan zijn er natuurlijk ook veel meer virussen in omloop. Ik hoop dat hij snel weer opknapt!

Huisdieren

Arwin heeft voor zijn verjaardag een soort aquarium gekregen waarin je "Sea-Monkeys" kun laten groeien. Sea-Monkeys zijn een soort hele kleine garnaaltjes. De eitjes werden bijgeleverd en omdat ze wel gewoon eten en zuurstof moeten hebben hebben we even gewacht tot na onze vakantie in Nederlands met de procedure om ze uit te laten komen. Nu hebben we een aquarium vol met kleine zwemmertjes. Heel grappig om te zien. Als je ze goed verzorgd blijven ze twee jaar leven. Ik ben benieuwd.
Voor de kerst hebben de kinderen een "ant-farm" gekregen, een mierenboerderij. Als je op de link klikt zie je een foto. De kinderen hebben de twee buitenste onderdelen. Door middel van een slangetje kunnen ze dan van de ene naar de andere lopen. De mieren heb ik inmiddels besteld en komen als het goed is deze week binnen. Ik denk dat de mieren nog weer wat leuker zijn om naar te kijken, maar ik ben helemaal niet dol op insecten dus ik weet niet of ik het echt leuk vind. De kinderen zijn natuurlijk ook nog erg jong en onhandig en ik hoop niet dat ze de beestjes zullen laten ontsnappen. Ik zet de boerderij in ieder geval hoog zodat ze het moeten vragen als ze ermee willen "spelen".

Zondag hebben we weer een park bezocht, dit keer het Ed. Levin County Park. Het is een park met een meertje waar je helaas niet in mag zwemmen, maar wel vissen. De kinderen hadden als beloning voor het inleveren van hun speentjes o.a. allebei een visnetje uitgezocht en die wilden ze graag uitproberen. Yarno was erg teleurgesteld dat hij geen vissen kon vangen, er was geen visje te zien en veel geduld hadden ze niet. Dus besloten we al snel om naar het speeltuintje te gaan. Dit is een park waar we ook zeker terug zullen gaan want het is ook weer prachtig gelegen. We hebben bovendien een "venture pass" aangeschaft waarmee we alle County Parken in mogen. Er is nog genoeg te ontdekken hier.

We zijn ook nog naar Fry's geweest, een enorme electronicawinkel. René wil namelijk graag een navigatiesysteem dus daar gingen we even naar kijken. We hebben geen navigatiesysteem gekocht maar wel een statief voor mijn nieuwe fototoestel. Er gaat nu weer een hele wereld voor me open want ik kan nu 's avonds binnen foto's maken zonder flits, wat veel mooier is. Mijn "onderwerp" moet wel relatief stil blijven staan of zitten en dat levert met kinderen wel wat problemen op. Maar dat geeft tegelijkertijd ook weer interessante foto's doordat de kinderen soms als een "geest" op de foto komen te staan. En wat is digitaal fotograferen toch leuk want je kunt direct het effect zien. Ik wil binnenkort naar de bovenste verdieping van de parkeergarage van het winkelcentrum om te kijken of ik leuke foto's van de stad bij nacht kan maken. Als de resultaten interessant genoeg zijn komen ze vanzelf op de site, eerst nog even wachten op de nieuwe software!

We genieten ook nog steeds van de Nederlandse TV. Elke dag staat het wel een tijdje aan en ik kijk zelfs het nieuws en de actualiteiten. In Nederland keek ik helemaal niet veel tv en als ik dan keek was het vaak "gericht" naar een serie of zo. René is erg blij met het dagelijkse sportjournaal en Studio Sport in het weekend!

Verder gaat het slapen zonder speentjes prima. Het afwennen is me 100% meegevallen en ik vraag me nu eigenlijk af waarom we dat niet veel eerder hebben gedaan!

Fotocursus

De kinderen slapen nu al drie dagen zonder speentjes en het gaat best goed. Arwin heeft er helemaal geen moeite mee. Yarno ging vandaag zelfs makkelijk slapen nadat ik zijn ruggetje had gekriebeld.

Vandaag had ik de fotocursus. Het was heel erg interessant! Ik weet nu eindelijk hoe het ongeveer zit met sluitertijden en diafragma, overbelichten, onderbelichten, compositie etc. Het was wel erg veel om in me op te nemen. Ik zou niemand aanraden om de twee cursussen (2 x 2 uur) achter elkaar te doen. Misschien ga ik ze nog wel een keer overdoen zodat ik ze alles wat beter in me op kan nemen.

Speentjes

Zowel Yarno als Arwin kregen bij het slapen gaan nog steeds ieder twee speentjes. Al jaren vond ik dat ze eigenlijk weg moesten, maar ja, stoppen kost nu eenmaal meer moeite dan het maar door laten gaan. Vorig week was ik het ineens helemaal zat omdat ze ook overdag iedere keer met een speen liepen. Ik pakte ze dan wel steeds af maar op de één of andere manier vonden ze er telkens wel weer één. Aldus hebben we besloten om vanaf donderdag (gisteren dus) de speentjes weg te doen. Ik wilde donderdag beginnen omdat ze vrijdags niet naar school hoeven en we dus drie rustige dagen hebben in het geval ze weinig slapen en moe zijn. Van Yarno mochten de speentjes niet in de vuilnisbak maar wel naar een ander kindje. En ze kozen voor Nikki, ons nieuwste nichtje. We hebben ze dus netjes in een doosje gedaan om zogenaamd op te sturen. En we hebben ze beloofd dat ze een kadootje uit mochten zoeken in de speelgoedwinkel als ze lief zouden gaan slapen. Arwin wil graag een golfsetje maar Yarno wil graag een Gamecube spelletje uitzoeken bij de videotheek om te huren. Ik had ook beloofd dat ik bij ze zou blijven tot ze zouden slapen. Omdat ik voorzag dat het lang zou duren heb ik maar gewoon mijn pyama aangedaan zodat ik ook gewoon in slaap kon vallen. De kinderen hebben we wat langer opgehouden zodat ze flink moe zouden zijn. Het duurde wel wat langer voor Arwin ging slapen maar voor mijn gevoel was het redelijk snel. Yarno heeft heel erg lang liggen draaien en zeuren en ging steeds uit bed. Na een laatste waarschuwing verteld dat hij geen spelletje meer mocht uitzoeken. En als hij nog langer doorging dat ik naar mijn eigen bed zou gaan. Dat hielp want uiteindelijk is hij dan toch gaan slapen. Pffffffff. Ik verwacht dat het een dag een vijf zal duren voor ze gewend zullen zijn. Vanavond krijgt hij weer een kans en als hij dan minder dwars is mag hij morgen een spelletje uitzoeken. Arwin werd vannacht wakker en kwam naar ons bed (ik was ondertussen toch verhuisd van slaapkamer) en viel daar gewoon weer in slaap, Yarno werd om 6.30 uur wakker en kon niet meer slapen. Hij heeft dus duidelijk meer last van het gemis.

Ik had al verteld dat Arwin inmiddels zindelijk is. Een kind zindelijk maken is hier in de US veel makkelijker dan in Nederland. Er zijn namelijk overal wc's. Alle grote winkels, ook supermarkten, hebben een openbaar toilet en in ieder winkelcentrum zijn (meerdere) toiletten te vinden. Ook in parken en speeltuintjes is meestal wel een toilet. Het is dan ook "not done" om je kind tegen een boom aan te laten plassen omdat het natuurlijk niet echt nodig is. In plekken waar veel kinderen komen zijn vaak ook nog kinderwc's te vinden. Vooral de kinderurinoirtjes zijn schattig en handig.

BVN

Het werkt! We hebben nu Nederlandse televisie. Ben benieuwd of de kinderen het leuk vinden om naar Sesamstraat te kijken.

Dom

Vandaag was een beetje een ongeluksdag. Ik had eerst Yarno opgehaald van pre-K om daarna Arwin op te halen. Bij het inparkeren bij de preschool reed ik achteruit tegen een "truck" aan. Die dingen zijn ook zo lang en groot, je ziet ze makkelijk over het hoofd natuurlijk ;-). Die andere auto had gelukkig niets, maar mijn auto heeft een paar leuke deuken in de achterklep. Jammer. De volgende auto moet toch maar weer een achteruitrijsensor hebben, voor mij geen overbodige luxe.
Naast de preschool zit een kapper en de kinderen moesten hoognodig weer geknipt worden. Yarno en Arwin zijn echt tegenpolen want Arwin zit altijd te glunderen omdat hij het leuk vind en hij zichzelf zo mooi vind en Yarno heeft weer de hele tijd zitten huilen. Wat alles weer erger maakt want door de tranen en snot plakken de haren in zijn gezicht en in zijn mond en dat vindt hij vreselijk. Ik denk dat hij een hele gevoelige hoofdhuid heeft want hij klaagt ook steeds dat het pijn doet, vooral als ze met de tondeuze aan de gang gaan. Arm kind. Ik wacht altijd zo lang mogelijk, maar het haar hing hem weer in het gezicht en dat vind ik ook niets. Toen ze klaar waren gooide Arwin tijdens het afrekenen een heel duur potje gel kapot waarvan ik de helft moest vergoeden. Al met al een dure knipbeurt want als we niet naar de kapper waren gegaan had ik de auto op één van de makkelijke 10-minuten parkeerplekken gezet, speciaal voor het ophalen van kinderen, en hadden we nu ook geen deuken in de auto gehad.

Vorige week heb ik een satelliet besteld. Met die sateliet kunnen wij 24 uur per dag gratis Nederlandse/Vlaamse tv ontvangen van BVN. Vandaag kregen we de sateliet binnen en toen ik om 15.30 uur belde met een installatiebedrijf kreeg ik te horen dat ze om 17.00 uur al kunnen komen om hem te installeren. Als alles goed gaat kunnen we dus vanaf vanavond gewoon via de tv het journaal bekijken. Er worden natuurlijk nog veel meer programma's uitgezonden, waaronder Studio Sport, de reden waarom René dit graag wilde. Ik keek al vaak tv via de internet. Wat ik ook heel prettig vind omdat je de programma's dan kunt laten starten wanneer je maar wilt.

Ik had geloof ik nog niet gemeld dat Arwin zindelijk is. Het gaat echt waanzinnig goed. Ik weet niet precies wanneer het begonnen is, een week of 4 geleden denk ik en ik neem nu al geen reservekleren meer mee omdat het gewoon niet nodig is. Alleen in het begin hebben we een paar ongelukjes gehad. Hij is zelfs 's nachts telkens droog, maar hij krijgt nog wel een luier aan omdat ik niet het risico wil lopen dat hij ons bed onderplast. De kinderen komen nog steeds iedere nacht bij ons, hoewel ze gisternacht toevallig allebei doorgeslapen hebben.

Pasen en meer!

Ik heb al weer zo lang niet geschreven dat ik echt diep moet graven in mijn herinnering. Natuurlijk is het pasen geweest. Net zoals Kerstmis is Pasen hier maar één dag en helaas altijd op zondag. Amerikanen vieren pasen ongeveer net zoals in Nederland met eieren zoeken en een lekker diner 's avonds. De holle chocolade eieren zoals in Nederland zie je echter niet zoveel. Ze verkopen hier zakken vol plastic eieren die je zelf kan vullen met snoep of chocolade. De chocolade eieren die je in de supermarkt koopt zijn meestal gevuld. Kleine chocolade eitjes kun je wel gewoon kopen. Ik had 's ochtends stiekem de eieren verstopt zodat de kinderen ze na het ontbijt konden zoeken. Ze waren echter nogal opgewonden en toen ze naar buiten keken konden ze al zien dat de paashaas langs was geweest. Vandaar dat we al vroeg aan het zoeken waren. Heerlijk om die opgewonden gezichtjes te zien als ze weer een ei ontdekten.
Arwin was de dag ervoor ziek geworden dus moesten we een beetje rustig aan doen. René deed net of hij nog geen kadootje voor mijn verjaardag had en ging dus met Yarno naar de winkels. Niet alle winkels zijn open met Pasen maar de supermarkten en grotere winkels als de bouwmarkten toch wel. Hij kwam terug en zei dat alle winkels dicht waren behalve Home Depot. Daar is alles te koop voor je huis en tuin en ze hadden als verrassing wat bloementjes gekocht voor in de tuin en die hebben ze voor mij gepland. Lief hoor.
De dag na pasen was dus mijn verjaardag (voor de Nederlanders tweede paasdag, voor René een werkdag). Ik had een lijstje gemaakt en werd verrast met een nieuw fototoestel. Een Konica Minolta Dimage Z5 met 12x optische zoom met anti-shake meganisme en 5 megapixels. Omdat een beter fototoestel niet automatisch tot betere foto's leidt wilde ik er graag een fotocursus bij en a.s. zaterdag heb ik de eerste lessen, Photo 1 en daarna meteen Photo 2. Later in de maand doe ik de cursus Beyond Basic (speciaal om meer uit je digitale camera te krijgen). Er zijn nog meer cursussen/workshops die ik kan gaan volgen. Alle cursussen worden gratis aangeboden door de winkel waar René de camera heeft gekocht. Ze moeten tegenwoordig natuurlijk wel meer service verlenen want op internet kun je tegenwoordig heel makkelijk en goedkoper alles bestellen. Ik weet dat iedereen nu meer en mooiere foto's op de website verwacht dus ik zal mijn best doen. Bij het fototoestel zit ook gratis websitesoftware, maar die moest ik wel bestellen. Daarmee wordt het als het goed is makkelijker om foto's op de site te zetten. Nu is het zoveel werk dat ik nooit zoveel zin in heb.
De hele ochtend van mijn verjaardag was het hier telefonisch spitsuur en niet iedereen is er doorheen gekomen. Sorry daarvoor. Dat is het nadeel van de negen uur tijdsverschil, er is maar een korte periode waarin iedereen kan bellen. Tussendoor mocht ik nog een paar keer "kotsruimen" omdat Arwin nog steeds ziek was. Ik heb wel een lekkere ijstaart gehaald, maar we zouden ook lekker uiteten gaan en dat ging dus niet door. Arwin heeft uiteindelijk 5 dagen last van buikgriep gehad. Als het nog een dag langer had geduurd had ik de dokter gebeld maar dat was gelukkig niet nodig. Hij is wel iets afgevallen denk ik, maar dat kan hij goed hebben. De eerste dag nadat hij weer beter was begon Yarno met diarree en overgeven maar dat duurde gelukkig maar een dag!

Gisteren besloten we naar Mount Hamilton te gaan. Dit is een berg van ongeveer 1400 meter hoogte die we vanuit hier kunnen zien. Op de top van de berg is een observatorium gebouwd waar sterrekundigen onderzoek doen met behulp van een aantal enorme telescopen. Als je hier klikt kun je beelden van de webcam op de bergtop zien. De rit omhoog duurt erg lang. Het is maar 19 mijl (30 km) maar je doet er zeker een uur over omdat er zoveel bochten in zitten. Ik vond de rit omhoog lang niet zo spectaculair als Mount Diablo, maar het is zeker de moeite waard om het observatorium te bezoeken. We hebben (in verband met de kinderen apart van elkaar) de rondleiding gedaan. Ik vond het echt heel erg interessant. Natuurlijk zijn de telescopen overdag niet in bedrijf en zie je ook niet hoe de koepel geopend wordt maar het is toch indrukwekkend om te zien.

Vandaag zijn we met de kinderen naar de film Robots geweest. Ik vond het de leukste "kinderfilm" waar ik naartoe ben geweest. Ik heb me geen moment verveeld. Er zaten veel grapjes in die de film voor volwassenen interessant maakt. Na de film zijn we gaan eten bij Sushiboat. Dit is een Japans restaurant waar de sushi aan de sushibar voorbij komt in bootjes (met echt water). De kinderen vonden dat heel leuk. Ze vinden de garnalen het lekkerst en dat is zo'n beetje het enige wat ze gegeten hebben. Sushi is absoluut het favoriete eten van René en mij dus we hebben genoten. We hebben ontdekt dat het heel lekker is om met de kinderen 's middags uit eten te gaan omdat ze dan fitter en minder vervelend zijn. 's Avonds eten we dan wat simpels of gewoon een boterham.

We wonen al een hele tijd in dit huis maar we hadden nog geen schilderij opgehangen. Een tijdje geleden had ik bij Michael's, een winkel vol met knutselspullen, lijsten en decoratiespullen schildersdoeken gekocht en acrylverf. Ik heb een paar doeken beschilderd en Yarno en Arwin ook. Die schilderijen hebben we vandaag opgehangen. Ik vind het erg leuk geworden. Het is zo leuk om te doen. Die doeken zijn echt spotgoedkoop, ongeveer $2,50 per stuk dus het is helemaal niet erg als je er één verpest. Ik heb nu ook maar een boek gekocht over het schilderen met acrylverf en ga proberen of ik echt iets leuks kan maken.

Maar eerst moet ik weer nieuwe foto's op de site zetten. Ik zal dat zo snel mogelijk proberen te doen en zal het hier melden als het gebeurd is!

Bamboola

Gisteren ben ik met de kinderen naar Bamboola geweest. Dat is zo'n binnenspeeltuin waar ze o.a. ook een waterspeelbaan hebben met watervalletjes en zo. De kinderen krijgen dan een schort om. Volgende keer maar hun schoenen en sokken uitdoen, ookal mag dat misschien niet want die waren al snel drijfnat. Op een gegeven moment was het 18.00 uur dus ik wilde wel weg. Ik kondigde aan dat ik nog even ging plassen en dat we daarna zouden gaan. Arwin liep achter me aan naar de wc's maar Yarno had duidelijk nog geen zin. Ik kwam terug en zei "kom op we gaan" en Yarno besloot even dwars te zijn en ging voorover in de watertafel liggen. Ik was heeeeeel erg boos maar toen ik het 's avonds aan René vertelde kwam ik niet meer bij van het lachen. Ik heb geen idee wat hij wilde bereiken, maar die blik op zijn gezicht. Zo van "jou heb ik even tuk". hahahhahaha. Ik heb zijn t-shirt uitgedaan (hij droop echt van top tot teen) en hem zo soppend door de regen en kou (15 graden) mee naar de auto genomen. Daar uitgekleed en hem een vest aangedaan dat in de auto lag. En toen strijd geleverd met Arwin want die wilde natuurlijk ook al zijn kleren uit.

 

Ik moet er nog steeds om lachen, maar dat mag Yarno niet weten!

 

René is gisteravond thuisgekomen na de hele week aan de oostkust te zijn geweest. Het was de eerste keer dat ik echt langere tijd alleen was en het is op zich wel meegevallen maar het blijft wel een gek idee dat ik er dan ook echt alleen voorsta. Ik heb natuurlijk wel wat contacten ondertussen en in geval van nood zal ik wel contact met ze opnemen maar ik zal blij zijn als mijn sociale netwerk nog wat groter wordt.

 

Als Yarno op donderdag naar de Nederlandse school gaat dan heb ik altijd twee uur de tijd voor ik hem weer kan ophalen. Het is te ver om naar huis te gaan en meestal ga ik wat doen met Ivonne, de moeder van twee klasgenootjes. Ze heeft nog een zoontje die twee maanden jonger is dan Arwin en dat komt heel goed uit. Soms ga ik met haar mee naar huis, soms gaan we winkelen. Dit keer zijn we naar Stanford Mall geweest. Dit is een heel groot winkelcentrum met mooie en duurdere warenhuizen zoals Macy's, Bloomingdales en Nordstrom. Ik heb nog nooit zo'n mooi winkelcentrum gezien. Het is namelijk niet overdekt en er waren allemaal tuinen met o.a. tulpen en de leukste en mooiste winkels. Het ziet er bijna uit als een park. Ik wil daar zeker nog een keer terug.

De man van Ivonne reist ook heel veel en daarom zijn we afgelopen donderdag na school samen wat gaan eten bij In 'n Out Burger. Heerlijke hamburgers hebben ze daar. De patat wordt vers gemaakt van aardappels. Het menu is erg beperkt maar het is er altijd druk omdat de kwaliteit zo goed is.

eindelijk weer een update!

Het heeft lang geduurd, maar hier is eindelijk weer een update vanuit een zonnig en warm San Jose. We hebben alweer een paar weken geen regen gehad en het is inmiddels zelfs een keer 33 graden geweest. Meestal is het zo tussen de 20 en 25 graden. Heerlijk, maar zelfs die 33 graden voelde helemaal niet zo warm aan!

Afgelopen zondag hebben we mijn schoonouders weer naar het vliegveld gebracht. De drie weken zijn echt omgevlogen en we hadden allemaal een brok in onze keel toen we ze uitzwaaiden. We zijn nog in de buurt wat gaan eten en hebben gewacht tot we het vliegtuig daadwerkelijk zagen vertrekken. Dat was heel bijzonder en voor Arwin ook wel belangrijk want die was in slaap gevallen in de auto en bleef slapen in de buggy dus die had geen afscheid genomen. Nu kon hij nog even zwaaien naar ze.
Helaas kon mijn schoonvader aan het einde van de drie weken bijna niet meer lopen, ik heb zelfs rolstoelen voor op de vliegvelden moeten regelen. Anderhalf jaar geleden is hij aan zijn rug geopereerd en helaas zijn de klachten weer helemaal terug. Hij krijgt nu gelukkig morfine voor de pijn maar kan helaas pas 31 maart bij de neuroloog terecht.
Toch hebben ze het nog wel genoten van hun verblijf hier, en wij ook! Ik heb geprobeerd wat van het dagelijks leven hier te laten zien door veel met mijn schoonmoeder te gaan winkelen (en dat vind ik helemaaaal geen straf!) en ze mee te nemen naar een paar van de vele speeltuinen en parken hier in de omgeving.
Mijn schoonouders waren erg verbaasd toen ze ontdekten dat San Jose een grote stad is! Ze dachten dat we in een dorpje woonden. San Jose is echter op 10 na de grootste stad van de USA, groter dan San Francisco zelfs. Het is de 3e grote stad van Californië, na Los Angeles en San Diego en de veiligste grote stad van de USA met het hoogste gemiddelde inkomen. De stad heeft ongeveer 950.000 inwoners.
We zijn met ze naar San Francisco geweest maar hebben minder gezien dan we wilden omdat het zo'n slecht weer was. Maar dat komt de volgende keer wel weer. We zijn een dag naar Santa Cruz geweest en hebben daar de vlinders bezocht, zijn naar het strand geweest en de pier en boulevard.
We zijn ook nog een paar dagen naar het zuiden geweest. Vrijdags vertrokken richting Anaheim waar Disneyland ligt en hebben er bijna de hele dag over gedaan om er te komen. We hadden voor twee nachten kamers geboekt in het Embassy Suites Hotel Buena Park. Een fantastische keten vind ik dat. We hebben ook in één van hun hotels gelogeerd toen we vorig jaar hier waren tijdens onze orientatietrip naar San Francisco. De suites bestaan uit een ruime slaapkamer, badkamer, minikeuken en een woonkamer. Heel handig met kleine kinderen. Aan het einde van de dag is er altijd een "managers reception" met gratis drankjes en hapjes en 's ochtends is er een uitgebreid "cook to order" ontbijt. Er zit ook een mooi zwembad bij en geloof het of niet, de kinderen vonden zwemmen leuker dan Disneyland. Ze waren ook erg moe van de reis en laat naar bed gegaan. Het was erg druk in Disneyland met lange wachttijden (behalve bij sneeuwwitje waar we dan ook drie keer in zijn geweest). Tegen een uur of drie waren ze allebei zo aan het jengelen dat we besloten om terug te gaan naar het hotel om te slapen en dan 's avonds terug te gaan omdat het park toch tot 12 uur open zou zijn. Uiteindelijk zijn we niet meer geweest omdat de kinderen toch echt liever wilden zwemmen en opa teveel last van zijn been had. Zonde van het enorme hoge toegangsgeld (53 dollar voor volwassenen, 43 voor kinderen vanaf 3 jaar). We hebben voor Arwin niet betaald, hij kan nog makkelijk voor twee doorgaan. De kinderen werden steeds vrijer in het water dus ik denk dat Yarno binnenkort wel klaar is voor zwemles. Hiervoor was hij zo bang van water dat ik er nog niet aan wilde beginnen. 's Zondags hebben we alles weer ingepakt en zijn via Venice Beach en Santa Monica naar het noorden gereden. In Santa Barbara hebben we heerlijk een hele tijd op het strand doorgebracht en daarna zijn we via route 1 en 101 richting Pismo Beach gereden. De natuur is echt adembenemend! Zo mooi! In Pismo Beach hebben we speciaal voor de kinderen een motel met zwembad uitgezocht zodat we 's ochtends weer konden zwemmen. Mijn schoonouders hadden een gewone kamer, maar wij hadden weer een suite. Met een flinke woonkamer dit keer met een opklapbed en een echte keuken. Een suite waar ik het best een paar weken zou kunnen uithouden en we hadden ook nog gedeeltelijk uitzicht over het strand. Lijkt me heerlijk om daar nog eens een weekend heen te gaan. Maandag zijn we na het zwemmen weer in de auto gestapt en zijn we via route 1 langs de kust naar huis gereden. In Carmel hebben we nog op het strand gespeeld en lekker gedineerd. Dit plaatsje is ook echt een aanrader maar je kon wel merken dat je alweer een heel stuk noordelijker zat want het was ook een stuk frisser. De rit over route 1 langs de kust was wel erg lang voor de kinderen dus ondanks de adembenemende schoonheid zullen we die niet snel meer rijden. Vooral niet omdat Arwin snel autoziek wordt door de vele bochten.
In de laatste week zijn we ook nog (zonder opa en zonder René) naar Monterey geweest om het aquarium te bezoeken. Deze keer was het niet zo druk en konden de kinderen alles veel beter zien en beter spelen.

Afgelopen zaterdag zijn we wezen schaatsen in Palo Alto. Dit was georganiseerd door de Nederlandse school en het was heel leuk en gezellig. Jammer genoeg kon opa niet mee en besloot oma hem gezelschap te houden. Arwin kon zich redelijk overeind houden op zijn Nederlandse glijdertjes. Yarno had wat meer moeite op de gehuurde kunstschaatsen maar toch kon je merken dat het op het laatst iets makkelijker ging. Wel leuk om vaker te doen.

Yarno moest vandaag naar de kindercardioloog. Wat een verschil met Nederland is dat! We gingen naar een privépraktijk van een aantal kindercardiologen die alle diagnostische aparatuur gewoon in de praktijk hebben. Je hoeft dus niet naar het ziekenhuis en je hoeft nergens te wachten. Ik herinner me in Nederland dat je eerst moest wachten voor de dokter, dan moest je naar de afdeling radiologie voor een echo of foto (weer wachten), dan weer ergens anders een ECG (wachten), dan weer terug naar de dokter etc. Ik geloof dat ik toendertijd wel drie uur in het ziekenhuis zat met Yarno (die toen drie weken was). Hier mocht ik even een formulier invullen (precies zoals je altijd ziet in films en op televisie). Meteen toen ik het ingeleverd had werden we opgehaald door de zuster die een ECG afnam waarna meteen de cardioloog kwam om naar zijn hart te luisteren en een echo te doen. Yarno was helaas weer erg overstuur, de angst voor doktoren zit er goed in. Gelukkig zijn ze het wel gewend en hoefde de ECG maar twee keer over. Een half uur later stonden we alweer buiten met zoals verwacht het goede nieuws dat het een onschuldig ruisje was. Het hart zag er verder helemaal normaal uit.

Morgen komt er als het goed is een tuinman om de achtertuin op te knappen. Ik ben benieuwd of hij er nog wat moois van kan maken. Ik ben vergeten een foto te maken van hoe het nu is. Het is niet meer zo dor na al die regen, maar dat betekent ook dat al het onkruid goed heeft kunnen groeien. Een tuinman zit bij de huur in, maar degene die kwam deed de achtertuin niet terwijl hij er wel voor betaald werd. De huisbaas heeft dus een andere tuinman geregeld.

Happy Hollow

Dinsdag is Arwin voor het eerst naar preschool geweest. Hij is natuurlijk al een paar keer wezen wennen in het kinderdagverblijf maar gisteren mocht hij voor het eerst echt meedoen met het klasje. Hij wilde eerst niet maar hij was erg enthousiast bij het ophalen. En hij stond vandaag te juichen toen ik vertelde dat hij morgen weer mocht. Ik heb hem opgegeven voor de dinsdag en donderdag van 9.00 tot 11.30. Als hij het zo leuk blijft vinden dan mag hij vanaf april drie keer in de week. Ik verwacht wel dat hij zo enthousiast blijft want dat was hij in Nederland ook altijd als hij naar de peuterspeelzaal mocht. Ik heb het idee dat Yarno na een wat moeilijke start maandag ook wel plezier heeft in zijn "school".

's Middags besloten we naar Happy Hollow Park and Zoo te gaan. Dit is een kleine dierentuin met een klein attractiepark vlakbij het centrum van San Jose. Ik heb meteen een abonnement genomen want de kinderen vonden het erg leuk. De dierentuin is echt klein, het park vrij oud, maar daar hadden de kinderen geen last van. Leuk om zulke dingen zo dicht in de buurt te hebben. Met dit abonnement kunnen we ook gratis of met korting naar andere dierenparken dus we hebben nog wat te doen het komende jaar.

Vandaag hebben opa en oma Yarno van school gehaald zodat ik met Arwin alleen naar Santa Cruz kon om Rena en haar kinderen te bezoeken. Het is voor de kinderen leuk om af en toe exclusieve aandacht te krijgen en misschien draai ik het volgende week wel om en laat ik Arwin bij oma en opa. Het was nog steeds lekker weer en we zijn naar een speeltuintje geweest waar de kinderen lekker konden spelen. Morgen en vrijdag wordt er regen verwacht. Dan had ik liever wat sneeuw gehad! De foto's van Nederland in de sneeuw zien er erg mooi uit.

Weer terug

We zijn al weer bijna een week terug in de USA. De terugreis is ook weer zeer voorspoedig verlopen, ik weet niet wat we moeten als we ooit weer een gewoon vliegtuig treffen zonder een persoonlijk videosysteem. De kinderen zijn daardoor zo rustig tijdens de reis.
Het is heerlijk om weer in ons eigen huis te zijn. Het weer is hier ook een stuk lekkerder dan in Nederland hoewel het vandaag weer "ouderwets" plenst. Maar we hebben ook een paar keer lekker van het zonnetje kunnen genieten. Mijn schoonouders zijn meegekomen en die genieten van hun vakantie. Ze kijken ook hun ogen uit af en toe. Mijn schoonmoeder is dol op winkelen en kan haar hart ophalen hier. Ze was erg onder de indruk van het feit dat ze zomaar 15% extra korting kreeg bij een winkel omdat ze ouder dan 55 jaar is. Ook stond ze vreemd te kijken toen ze bij de supermarkt geen wisselgeld terug kreeg. Gelukkig wist ik dat de muntjes door een automaat teruggegeven worden en die moet je dan zelf wel even pakken. Heel makkelijk voor degene achter de kassa, maar je moet het wel weten!
We zijn de afgelopen week een paar keer naar een park geweest waar de kinderen lekker konden spelen en ik heb ze een beetje de omgeving laten zien. Gisteren (zaterdag) zijn we naar Santa Cruz geweest waar we eerst naar vlinders zijn gaan kijken. De kinderen hebben daar bij het park nog een tijd lekker op het strand gespeeld. Het was heerlijk weer, ik heb nog lekker languit op het zand gelegen. Daarna zijn we naar de pier en de boardwalk geweest. Daar hebben we lekker gegeten en naar de zeeleeuwen gekeken. De kinderen zijn in een paar kermisattracties geweest en toen was het eigenlijk alweer tijd om naar huis te gaan. We zijn wel even met een kleine omweg via Capitola (dat is een strandplaatsje met een heel leuk centrum) teruggereden maar we hadden geen puf meer om rond te lopen.
Vandaag zijn we naar San Francisco geweest. Eerst naar de Golden Gate Bridge, toen Lombard Street waar ik voor het eerst uitgestapt ben om naar beneden te lopen. Daarna hebben we de auto geparkeerd en zijn we naar de Fishersmans Warf gegaan. We wilden ook nog naar China Town lopen maar het begon zo hard te regenen dat we dat maar even met de auto bekeken hebben en toen zijn we maar snel naar huis gegaan. De ouders van Rene zullen zeker nog wel vaker op bezoek komen dus we hoeven ze ook niet alles te laten zien in deze drie weken. Hopelijk komen ze de volgende keer in een betere tijd wat het weer betreft.