Halvejaardag

We gaan de halve verjaardagen van de kinderen vieren omdat ze allebei in december jarig zijn. De kinderen krijgen gedurende het jaar toch andere interesses en in de zomer kun je ook weer andere kado's geven, vandaar. Voor Yarno zou dat dinsdag zijn geweest, maar toen zat René in Philadelphia. Yarno zit al sinds maart te "zeuren" om een spidermanhandschoen die webben kan schieten. Ik ben heel erg tegen dat spul (zit zo'n spuitbusje bij met van dat foamspul) maar er zit ook een ding bij waar water in kan. En een masker. Omdat het nog zo lang duurt voor het weer december is vieren we dan morgen (zaterdag) maar de halvejaardag van Yarno. Ik heb ook nog een stempelalfabet van Winnie de Pooh en iets voor in het zwembad gekocht. Ik bak een chocoladetaart (cake) met hem en hij mag kiezen wat we morgen gaan doen en waar we morgenavond gaan eten. Die van Arwin vieren we dan volgende week en hij wil heel graag een trampoline. En dat vind ik zelf ook erg leuk. Ik hoor dat het ook leuk blijft en we hebben de ruimte hier. Als we dan terug naar Nederland gaan kijken we wel wat we ermee gaan doen. En dan mag Arwin volgende week beslissen wat we gaan doen en wat we gaan eten.

mieren, zilvervisjes en vlooien ...

De mieren die we als huisdier hadden hebben het helaas niet overleefd. Ik heb mijn best gedaan, maar ze zijn toch één voor één gecrepeerd. Wel zielig voor de laatste die tot het einde toe hard aan het werk was. Maar ach, het is geen ramp, want het huis stikt weer van de "wilde" mieren. Ik koop me arm aan allerlei verschillende lokdozen en af en toe zijn ze even weg, maar dan ineens zitten er weer een heleboel. Af en toe spuit ik buiten wat gif en ik heb al een keer kokend water gegooid over wat ik dacht dat het nest was. Het zal de hele zomer wel zo blijven. Ze kunnen ook zo gemakkelijk het huis inkomen, overal zitten kieren en gaten. Zo zijn er hier ook veel meer spinnen te vinden in huis en helaas vind ik ook vrijwel dagelijks zilvervisjes. De kleinste die ik tegen ben gekomen is zo groot als de grootste in Nederland, dus je kunt je wel een voorstelling maken van de grootste hier. Brrrrrr. Ik heb zo'n hekel aan die dingen sinds ik in een huis heb gewoond waar ik mijn kleren altijd eerst moest uitschudden en mijn bed moest controleren voor ik erin kroop.
Het allerergste vind ik de vlooi die ik van de week zag springen. We hebben geen huisdieren, waarschijnlijk is hij gewoon van een langslopende kat afgesprongen of zo. Hij had me al te pakken gehad en inmiddels de kinderen ook. Daar moeten we dus zeker wat aan gaan doen voor er eitjes uit gaan komen. Misschien bel ik een "exterminator", die kan misschien ook meteen wat aan de zilvervissen doen :-).


Via het weblog van Saskia, een Nederlandse die met haar gezin over drie weken gaat emigreren en bij ons in de buurt komt wonen kwam ik op een interessante website over Californië. Voor als jullie nog wat feiten over deze staat willen lezen.

Vluchten geboekt

Eind juli komen we weer naar Nederland! De vluchten zijn inmiddels geboekt:

Vertrek San Francisco vrijdag 29 juli - Aankomst Schiphol zaterdag 30 juli om 11.35 met vluchtnummer KL 606

René komt precies een week later aan (zaterdag 6 augustus)

We gaan met z'n allen vrijdag 19 augustus weer terug naar San Francisco om 11.45 met vluchtnummer KL 605

Tsunami

René had maandag een vrije dag genomen en we zijn lekker naar het strand gegaan. Het is hier nu lekker warm, maandag was toevallig wel de warmste dag met 36 graden. Gelukkig is het aan de kust een stuk koeler. We hebben een strand bezocht waar we nog niet eerder waren geweest, New Brighton State Beach in Capitola (net onder Santa Cruz). Een mooi strand, alleen zijn de golven iets te wild naar de zin van Yarno. Verderop zagen we wat huizen aan het strand staan en we fantaseerden een beetje hoe het zou zijn om daar te wonen. Sinds gisteravond fantaseren we daar echter niet meer over want terwijl we televisie aan het kijken waren kwam er ineens een Tsunami waarschuwing in beeld. Er was een aardbeving van 7.0 op de schaal van Richter ongeveer 90 mijl vanuit de kust in Noord Californie geweest. Omdat men op dat moment niet weet of er een vloedgolf is ontstaan geeft men sowieso een waarschuwing, dit keer voor de hele westkust van de USA. Ik heb meteen mijn vriendin Rena in Santa Cruz gebeld omdat ik weet dat ze geen televisie heeft. Zij is meteen in de auto gestapt met de kinderen om de bergen in te rijden. Ze zeggen wel dat men niet in paniek moet raken, maar dat gebeurt dus toch wel. Gelukkig werd de waarschuwing tien minuten later geannuleerd toen bleek dat er geen vloedgolf onderweg was. Als men de waarschuwing op dat moment had gegeven dan had men maar tien minuten gehad om te reageren. Het is wel een gek idee om in een land te leven met zoveel dreiging vanuit de natuur. Overigens zullen wij hier achter de bergen weinig last van een eventuele vloedgolf ondervinden. En een half jaar geleden had ik waarschijnlijk mijn schouders opgehaald na zo'n waarschuwing, sinds december en de ramp in Azie reageer ik wel anders.

Gisterochtend was het laatste uitje van dit jaar van de preschool, dit keer naar een park met speeltuintje hier dichtbij. De juffen hadden wat spelletjes georganiseerd en verder konden de kinderen lekker spelen. 's Middags had Arwin weer zwemles en het ging super. Yarno heeft een half uur lopen huilen omdat hij geen les had maar hij heeft pech gehad, de lessen zijn vol. Dan had hij maar eerder moeten bedenken dat hij toch wel les wilde. We zijn in ieder geval vandaag met zijn allen weer naar het zwembad van de Central YMCA geweest (met het ondiepe bad). René begint hier zo vroeg 's ochtends dat hij als hij het niet te druk heeft makkelijk 's middags eerder kan stoppen. Heerlijk was het!

Zwemmen

De eerste module zwemles is inmiddels achter de rug. Arwin vond het fantastisch. De laatste les vond ik het te koud en ben ik niet het water in gegaan en dat was wel een goede zet want hij luistert veel beter naar de juf als ik er niet bij ben. Yarno vond het nog steeds niet leuk en wilde veel dingen niet doen, vooral als hij zijn hoofd onder water moest doen. Mijn verbazing was dan ook groot toen ik hoorde dat ze toch allebei door mogen naar het volgende niveau. Het gaat er om dat ze zelfstandig (met een zwemvestje) door het water kunnen bewegen en dat kunnen ze. Ik heb Arwin wel opgegeven voor de volgende module van drie weken, twee keer in de week maar Yarno mag even rust en we gaan gewoon oefenen zodat hij wat vrijer wordt. Over drie weken moet hij dan wel weer op les.

We gaan nog steeds vaak zwemmen en het is ongelofelijk hoe snel Arwin vooruit gaat. Hij zwemt zelfs al kleine stukjes los zonder zwemvestje. Het is maar anderhalve meter of zo, maar toch... Ik ben hartstikke trots op hem. Yarno roept steeds dat hij net zo oud wil zijn als Arwin zodat hij dat ook kan :-). Het is jammer dat hij zo bang is want zijn techniek is op zich beter dan die van Arwin. Het klinkt misschien stom, maar ik ben ook wel blij dat Arwin zo snel gaat want ik vertrouw hem helemaal niet in de buurt van water, terwijl Yarno zo bang is dat hij niet snel in de buurt van water zal komen zonder zwemvestje of één van ons erbij. Natuurlijk moet hij het wel leren, maar hij heeft gewoon wat meer tijd nodig.
Helaas is het zomerseizoen nu begonnen en is het zwembad minder vaak open voor recreatief zwemmen in verband met de vele zwemlessen die gegeven worden. Het klinkt heel onlogisch, dat weet ik.

Verder hebben we niet zo heel veel gedaan. Gisterochtend hadden we een picknick in een park van de Las Madres speelgroep. Er was een springkussen en in het speeltuintje een gedeelte met zand en water dus de kinderen hebben zich heerlijk vermaakt. Yarno was echter de hele dag zo ondeugend dat hij 's middags niet mee mocht zwemmen en is René alleen met Arwin gegaan. We zijn 's avonds even wat gaan eten bij Fresh Choice en heel toevallig kwamen tegelijkertijd met ons Nico met zijn ouders Pascual (Nederlander) en Liz (Amerikaanse) en zijn zusje Emma aan. Nico zit bij Yarno op de Nederlandse school en de laatste tijd haal ik hem steeds op van zijn naschoolse opvang op weg naar de Nederlandse school. We hebben heel gezellig samen gegeten.
Vandaag zijn we weer naar het Ed Levin County Park geweest om lekker te honkballen e.d. We hadden lunch meegenomen. Daarna zijn we weer naar het zwembad geweest. Het was een warme dag (29 graden). Het wisselt erg, we hebben deze week toch weer aardig wat regen gehad. De heuvels om ons heen zijn ondanks de regen alweer helemaal geel, dat gaat erg snel. Een week zon en geen regen is genoeg. Het zorgt voor een heel ander uitzicht!

Heel veel te vertellen!

Vandaag ben ik dan eindelijk (met Yarno) naar het schooldistrict "enrollment center" gegaan om Yarno in te schrijven voor Kindergarten. Gelukkig had ik nu wel alles bij me en is hij ingeschreven, 24 augustus gaat hij beginnen. De volgende stap is voor Arwin een andere preschool te vinden waar hij na de schoolvakantie wat langer naartoe kan zodat ik eindelijk een beetje rust krijg. Tenslotte zou hij als we in Nederland waren een paar maanden later al naar de basisschool gaan.
Ik ben vandaag ook met Arwin naar de dokter geweest want hij had sinds zaterdag een uitslag op zijn rug die steeds erger werd. Vanochtend was de plek heel bobbelig met blaasjes, maar hij leek er nog steeds geen last van te hebben. Volgens de dokter is het Poison Oak, een giftige plant die hier erg veel voorkomt. De olie op de blaadjes zorgt voor een hele vervelende reactie die erg pijnlijk kan zijn. Geluk is Arwin een harde. We hebben er een zalf voor gekregen. Ongetwijfeld zullen we er nog wel vaker mee te maken krijgen.

Ik zou jullie nog op de hoogte houden van mijn wortelpuntbehandeling bij de endodontist. Ik was best een beetje zenuwachtig voor de behandeling, maar het is me 100% meegevallen. Ik heb echt helemaal geen pijn gehad. Pijnbestrijding nemen ze hier in de USA erg serieus. Eerst werd mijn gehemelte voorverdooft, toen kreeg ik een injectie die even moest inwerken en vlak voor hij met de behandeling begon kreeg ik nog een verdoving. Ik mocht helaas mijn bril niet ophouden, ik kreeg een beschermbril op, maar anders had ik de hele behandeling op een televisie kunnen volgen. Daarop werd namelijk het beeld getoond dat de tandarts door de microscoop zag. Bij de nacontrole mocht ik wel mijn bril ophouden en ik vond het erg interessant. Ik denk overigens niet dat de behandeling goed is gegaan want ik voel dat er nog steeds iets zit en er wordt voorlopig ook nog geen kroon teruggeplaats.
Ik ben trouwens ook nog wezen wandelen met de receptioniste van de tandarts in Santa Teresa County Park en dat was erg gezellig (en erg inspannend) en zeker voor herhaling vatbaar. Ik hoop dat ik daar nog een leuk contact aan overhou.

Ik heb inmiddels ook regelmatig contact met Shirley, een Ierse vrouw die getrouwd is met een Amerikaan. Haar zoontje Dylan is net vijf geworden en zat bij Yarno in het Kinder-readiness programma. Toen we een keer in een park waren raakten we in gesprek met Annet, een Amerikaanse met een erg Nederlandse naam (Annet Elsten). Ze heeft twee dochtertjes van 10 maanden en 3 jaar en met haar heb ik inmiddels ook alweer een keer afgesproken. En gisteren was Yarno uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van een ander Amerikaans klasgenootje en met die moeder zal ik ook nog wel vaker afspreken. Leuk hoor, ik begin eindelijk echt een beetje een sociaal netwerk op te bouwen.

Ik weet niet of ik het al verteld had, maar René bleek bij zijn controle bij de tandarts 4 gaatjes te hebben. Hij is inmiddels ook teruggeweest voor de behandeling en bleek uiteindelijk maar 3 gaatjes te hebben. Ze zaten onder het tandvlees waardoor ze alleen op de foto's te zien waren. Hij was eerst helemaal niet blij omdat zijn tanden een tijdje gevoelig voor kou waren maar nu is alles weer goed. Voor René was het een hele nieuwe ervaring, want hij had nog helemaal geen vullingen. Best knap voor een 39-jarige man. Ja ja, hij is inmiddels ook weer jarig geweest. We hebben niet veel gedaan omdat het een gewone werkdag was. Ik had een ijstaart gemaakt met Ben & Jerry's ijs. Volgens René veel lekkerder dan de ijstaarten die we normaal bij Baskin Robbins kopen, alleen niet zo mooi als ik had gehoopt. Nou ja, de smaak is natuurlijk wel erg belangrijk. Omdat het op een donderdag was moest Yarno naar de Nederlandse school, maar we zijn daarna wel nog uit eten geweest bij de Sushi Boat. Lekker en gezellig.

Het is alweer een tijdje geleden, maar we hebben hier in de US uitgebreid Koninginnedag gevierd. Het feest was georganiseerd door de Nederlandse School en gesponsord door het Nederlandse Consulaat. Het werd gehouden in een county park. Er zijn hier ontzettend veel grote (natuur)parken met picnicktafels, sommige speciaal gereserveerd voor groepen met barbeques erbij. De Nederlandse school had zo'n picknickarea afgehuurd en versierd met veel oranje en rood/wit/blauw. Het was een potluck bbq (wat we in Nederland een "Amerikaans feest" noemen), iedereen neemt wat mee. Er was ook een vrijmarkt dus we hadden wat oud speelgoed meegenomen en de kinderen hebben veel geld verdient. Iedere keer als wij een prijs van bijvoorbeeld 25 cent zeiden dan kregen ze toch een dollar of zo. De "Amerikaanse" Nederlanders snappen duidelijk niets van afdingen ;-). Er waren ook spelletjes te doen als touwtrekken, zaklopen, ezeltje prikje etc. Ze hadden ook een Ren Je Rot spel georganiseerd met allemaal vragen over het koningshuis en tot mijn zeer grote verbazing heeft René gewonnen! Hij kreeg een mooie bos bloemen, onze eerste sinds we hier wonen want de bloemen zijn erg duur en stellen meestal niet veel voor! Kortom, het was een zeer geslaagd feest met zeer Nederlands weer, want het was nogal fris (in de bergen) en het begon zelfs nog even te miezeren.

De dag voor moederdag zijn we een beetje rond gaan kijken naar cabrio's. Stiekem dromen we toch wel van een auto zonder dak. We hebben wel mooie gezien, maar toch besloten om nog even door te sparen en de Dodge Intrepid van het bedrijf over te nemen omdat hij uit de lease gaat. Die is dus sinds deze week van ons. Die cabrio komt vast nog wel en wie weet nemen we die dan nog mee terug naar Nederland omdat auto's hier veel goedkoper zijn. Op moederdag zelf kreeg ik nog een mooie armband en zijn we naar het Tech Museum of Innovation geweest. We hebben een abonnement kado gekregen van Ivonne en Guide (ouders van twee Nederlandse klasgenootjes van Yarno). Hoewel ik denk dat het voor oudere kinderen nog leuker is hebben we ons er erg vermaakt en we zullen ook daar zeker nog vaker naartoe gaan.

Verder zijn we in mei nog naar een minor league baseball game geweest. De San Jose Giants tegen Rancho Cucamonga Quakes uit Anaheim. Het was Water Awareness night en we kregen de kaartjes gratis van de San Jose Water Company. Het was veel te druk en we konden doordat we aan de late kant waren geen goede zitplaatsen meer krijgen maar toch was het een erg leuke ervaring. Erg Amerikaans met veel kinderen die met hun honkbalhandschoen klaar zaten of stonden om een bal te vangen en veel bier drinkende en hot dog en nacho etende Amerikanen. We hebben het vuurwerk na afloop niet gezien omdat het te lang duurde. Geloof me, honkbal is niet de meest interessante sport om te kijken als je niet echt fan bent van de teams die spelen . GAAAAAP.

Tussendoor hebben we ook nog even een echt barbeque gekocht. We hadden van Nederlanders een gasbarbeque overgenomen, wat me al erg verbaasde van René omdat hij erg bang is voor ontploffingen. We hebben hem welgeteld één keer aangehad en de vlammen kwamen er niet op de goede plek uit dus die gaat toch maar weer weg. René wilde toen graag een echte barbeque op kolen en we hebben een mooie gekocht, op wieltjes en met een tafeltje. En we hebben hem ook al drie keer gebruikt, René heeft er echt plezier in. Dat hoort natuurlijk ook als je echt tot de familie Meyer wilt behoren. We zijn al flink uitgelachen in Nederland met onze electrische bbq. Nu hebben we zeker de mooist bbq van iedereen in onze familie, lekker puh! Voor de verjaardag van René heb ik nog wat accesoires gekocht, een hoes voor eroverheen, tangen, vuurvaste handschoen en een bbq-bijbel. Het is zo gezellig om te doen!

Yarno is inmiddels klaar met zijn kinder-readiness programma en heeft een heus feestje gehad met diploma en hoed zoals je altijd in films ziet. Heel leuk. We hebben hem wel opgegeven voor het zomerprogramma zodat hij door kan gaan met Engels leren. Het gaat echt super want ik hoor hem nu regelmatig Engels praten. Deze maand gaat hij eerst nog even twee ochtenden naar dezelfde preschool als Arwin om de tijd te overbruggen tot het volgende programma gebegint. En Arwin heb ik ook opgegeven voor het zomerprogramma op zijn preschool.

Vorig weekend zijn we nog naar het Mushroom Mardi Gras in Morgan Hill geweest. Een festival met kermisattracties, kraampjes met eten en een braderie. Heel gezellig. Er is altijd wel wat te doen hier.

Nou, jullie zijn gelukkig weer een beetje bij. Ik zal proberen weer wat regelmatiger te schrijven!

Nieuwe foto's

En er staan alweer nieuwe foto's op de site: www.ritameyer.nl!

Almaden Lake Park

Ik ging vandaag een stukje fietsen met de kinderen en zag dat eindelijk het strandje open was in Almaden Lake Park. Dit park is op 10 minuten lopen van ons huis vandaan. Je mag niet zwemmen en zelfs niet op het strandje spelen als er geen strandwachten zijn dus ik was erg blij om te zien dat ze er nu eindelijk wel waren. We zijn meteen omgedraaid om zwemspullen te halen. Het is heel leuk, er is net nieuw zand gestort, het water is heel helder (er word ook gepompt om het water in beweging te houden zodat het schoner blijft) en er is ook een groot grasveld bij. Hier zullen we dus vaak te vinden zijn!

Nieuwe Foto's

Er staan ook weer een paar nieuwe foto's op de site

YMCA

Ik had al verteld dat we een abonnement hebben bij de YMCA. We maken er veel gebruik van, zeker nu het eindelijk zomer is geworden. We hebben een erg natte winter en een nat voorjaar achter de rug. Dat zijn we van Nederland natuurlijk wel gewend maar iedereen hier klaagde erover. Inmiddels hebben we al weer flink wat hele warme dagen achter de rug en gaan we vaak zwemmen. Ik heb de kinderen ook allebei opgegeven voor zwemles. Het zijn telkens modules van 3 weken en ze krijgen dan twee keer per week les. Ze leren hier niet de schoolslag maar een soort borstcrawl (freestyle). De kinderen zijn niet erg enthousiast over de lessen (bij Arwin kan ik erbij blijven) maar ik vind het toch wel belangrijk dat ze het leren. Het zwembad van de YMCA hier om de hoek is een eenvoudig bad van olympisch formaat waar de kinderen niet in kunnen staan. Nu maakte ze dat niet uit, met de zwemvestjes die we vorig jaar hebben gekocht kunnen ze zich heerlijk vrij bewegen. Maar dit weekend zijn we naar de YMCA in het centrum geweest en nu willen ze eigenlijk niet meer naar "ons" zwembad. Daar konden ze namelijk staan en het is ongelofelijk hoe vrij ze ineens zijn geworden. Ik heb zwembrilletjes voor ze gekocht en Arwin duikt en springt en vind het helemaal niet meer erg om met zijn hoofd onder water te gaan. Zelfs Yarno gaat nu met zijn hoofd onder water, maar hij is nog niet zo vrij als Arwin. Die denkt geloof ik dat hij nu kan zwemmen want hij springt zelfs zonder zwemvestje zo het water in. Zolang ik erbij ben is dat niet zo erg, zo leert hij tenminste dat hij echt kan zinken. Er schuilt namelijk een gevaar in altijd met zwemvestjes zwemmen, als ze dan een keer vergeten dat ze het niet aanhebben kunnen ze zo verdrinken als je niet oplet. Ik zag dat dit weekend bijna gebeuren met een jongetje van misschien net drie jaar. Hij viel nogal op omdat hij geen zwembroekje aanhad en dat is erg ongewoon in Amerika. Hij was aan de aandacht van zijn vader ontsnapt die zich nog aan het omkleden was en rende heel vrolijk naar het ondiepe gedeelte, liep zo het water in en sprong naar het diepere gedeelte waar hij onder water verdween. Gelukkig keek iedereen naar hem omdat hij zo opviel zonder zwembroek en werd hij door een andere vader uit het water geplukt, maar dit is dus hoe kinderen in een paar minuten kunnen verdrinken. Als niemand hem gezien had en de vader had een tijdje moeten zoeken dan was hij misschien niet op tijd geweest. Dit kindje was dus gewend aan een zwempakje met ingebouwde drijvers. Verdrinking is echt één van mijn grote angsten en één van de redenen dat we geen huis met zwembad hebben gehuurd.

De YMCA heeft ook mooie sportfaciliteiten. Het ziet er allemaal heel basic uit, maar de apparatuur is helemaal super. Alle apparaten zijn aangesloten aan een computer. Je geeft voor je begint je code in en je kunt precies zien wat je de vorige keer hebt gedaan, wat je doel is en wat de instellingen zijn. Heel erg handig. De cardio-apparatuur is hetzelfde als wat ik gewend was bij Active Plus en het leuke is dat ik nu goed kon merken dat mijn conditie niet eens zo erg achteruit is gegaan, ondank een half jaar met nauwelijks lichaamsbeweging. De kinderopvang is ook erg mooi met een grote buitenruimte dus ik denk dat ik het wel ga volhouden om weer regelmatig te trainen. Nu maar hopen dat alles wat eraan is gekomen sinds we hier zijn er ook weer een keer af wil. Aan de ene kant is gezond eten hier heel goed te doen, bijna alle restaurants hebben wel iets low-fat, low-cal of low-carb op het menu staan. Maar aan de andere kant zijn de porties ook weer zo belachelijk groot, het is geen wonder dat er zoveel overgewicht is hier!

Ik loop erg achter met mijn updates en dit is nog maar een begin. Hopelijk snel weer meer!