Tandarts

Het leven hier in San Jose gaat zo zijn gangetje. Ik kan merken dat alles een beetje "gewoon" begint te worden. Maar we genieten nog steeds heerlijk van het mooie weer en de natuur.

Vorige week moesten we allemaal naar de tandarts voor controle. We waren gewend om gewoon één afspraak voor het hele gezin te maken. Na zo'n 20 minuten staan we dan allemaal weer buiten. Hier gaat dat wel even anders. Ik heb allemaal aparte afspraken moeten maken omdat mijn controle een uur zou duren en die van René een uur en een kwartier. Maandags mochten eerst de kinderen. We hadden Yarno goed voorbereid en hij ging rustig mee. Arwin wilde gelukkig het eerste op de stoel en hij deed het heel erg goed. Er wordt niet zoals in Nederland alleen maar een beetje gekeken. De kindergebitjes worden ook echt gereinigd en gepolijst. Yarno zag alles gebeuren en begon al een beetje te piepen. Toen hij aan de beurt was wilde hij niet gewoon gaan zitten maar ging omgekeerd in de stoel zitten. Het kostte me veel moeite hem ervan te overtuigen dat hij toch mee moest werken. Uiteindelijk werkte hij toch enigszins mee. De tandarts besloot geen foto's van zijn gebit te maken omdat hij het er al zo moeilijk mee had. Dat mag dan volgende keer.
Mijn afspraak op dinsdag begon met het maken van maar liefst 18 röntgenfoto's van mijn hele gebit. Daarna ging de tandarts mijn gebit uitgebreid reinigen. Ook ging ze opmeten hoever mijn tandvlees opgetrokken was. Dit herhaalt ze ieder jaar om er zeker van te zijn dat het niet erger wordt. Alles zag er op zich goed uit. Ik heb echter wel last van de kroon die ze in januari herplaatst had. Op de foto kon ze inderdaad een ontsteking zien. En op dezelfde plek in mijn ondergebit zag ze ook iets. Ik moet daarom a.s. donderdag naar de specialist. René kreeg donderdag natuurlijk dezelfde behandeling. Op de foto's zag ze bij hem vier gaatjes die in Nederland nooit opgemerkt zouden zijn. René heeft nog nooit een vulling gekregen dus voor hem is alles erg nieuw. Je kunt je voorstellen dat hij wel een beetje sjachrijnig was na de controle. Over twee weken gaat ze zijn gaatjes vullen.

We zijn inmiddels ook al een keer naar het strand in Santa Cruz geweest. De kinderen vonden het heerlijk. Het begint hier nu echt al warm te worden. Voorheen was het ook wel vaak lekker maar zodra dan de zon wegging was het weer koel. Nu blijft de warmte wat meer hangen. We gaan een abonnement nemen op de YMCA zodat we lekker kunnen gaan zwemmen. De YMCA hier om de hoek heeft alleen een wedstrijdbad maar in het centrum is een "Y" met een kinderbad. We Als we dat abonnement hebben dan kan ik ook eindelijk weer gaan sporten. Sinds vorige week lopen we wel elke dag minimaal een half uur. Na het eten doen we de kinderen in de dubbele kinderwagen zodat we lekker door kunnen lopen en dan gaan we ervoor. Ik hoop dat we dat gaan volhouden want voor René is dat ook wel lekker als hij de hele dag binnen heeft gezeten.

Verder heb ik kennis gemaakt met twee verschillende "speelgroepen". Las Madres is een organisatie met een netwerk van speelgroepjes van kinderen die in hetzelfde jaar geboren zijn. Het is een goede manier om andere moeders en kinderen te leren kennen. Amerikanen verhuizen ook vaak binnen het land en moeten dan ook een nieuw sociaal netwerk opbouwen. Binnen de speelgroepen wordt ook hulp geboden aan gezinnen. Zodra er bijvoorbeeld een kind geboren wordt dan wordt er meteen een schema opgesteld zodat het betreffende gezin twee weken lang voorzien wordt van maaltijden. Kraamhulp heb je hier namelijk niet en als je geen familie hebt om voor je te zorgen is dit wel een uitkomst. Wij wonen precies tussen twee wijken in en ik ben nu op proef aan het kijken bij de Almaden 2002 en de South Valley 2002 speelgroepen. Er worden speelochtenden of middagen georganiseerd in parken, maandelijkse uitjes voor moeders (zonder kinderen dus), etc. Ik ben heel benieuwd.

René is zondag vertrokken naar Londen. Donderdag gaat hij op bezoek bij zijn ouders in Groningen om dan vrijdag weer terug te vliegen naar San Francisco. En zaterdag vieren we hier Koninginnedag met de Nederlandse school. Daarover zal ik dan later meer berichten. Morgen heb ik een afspraak bij het schooldistrict om Yarno in te schrijven. Ik heb net al het papierwerk verzamelt. Omdat je hier niet zelf mag weten naar welke school je gaat maar gebonden bent aan de school in je wijk moet je allerlei bewijzen meenemen dat je daadwerkelijk woont waar je woont.

Ik zie net op het nieuws dat hier in de buurt een Mountain Lion (puma) is neergeschoten. De puma zat in een boom in een achtertuin. Ik vind dat soort dingen echt heel eng. Die beesten zijn heel gevaarlijk voor mensen. Ze vallen volwassenen aan als ze zich bedreigd voelen, maar kinderen zien ze als prooi. Ze leven hier in de foothills, net als coyotes (wilde honden) en ratelslangen. De coyotes zijn iets minder gevaarlijk. Sinds ik weet dat hier mountain lions zijn ben ik niet meer in Santa Teresa County Park geweest. Ik wilde daar regelmatig gaan wandelen, maar alleen (of alleen met de kinderen) durf ik er echt niet meer heen. De heuvel waar we hier tegenaan kijken staat in direct contact met het park en in principe zouden ze hier dus ook kunnen komen. En dat bewijs is dus net weer geleverd. Nou ja, de kans dat je aangevallen wordt zou kleiner zijn dan door de bliksem geraakt te worden. Dat is dan weer een geruststelling ;-) Hier kun je nog wat meer foto's bekijken.

Als jullie moe zijn van het kijken op de website of ik nu eindelijk weer eens een update heb geschreven kun je ook mijn updates via email krijgen. Stuur me even een (kort) mailtje met emailadres waarop je de updates wilt ontvangen naar ritameyer@hotmail.com. Ik voeg dan je adres toe aan de nieuwsgroep die ik heb opgericht. Als je al bekend bent met Yahoo Groups kun je je ook direct aanmelden via de website http://groups.yahoo.com/group/ritaindeusa