Dag 12

Gisteren zijn we redelijk op tijd vertrokken omdat we weer een lange rit voor de boeg hadden naar de Grand Canyon. Onderweg kwamen we langs Meteor Crater en omdat Yarno wel erg in de ruimte geinteresseerd is leek het ons leuk om daar ook even te stoppen. In het bezoekerscentrum konden we een film zien over meteorieten, daarna zijn we even het museum in gegaan om vervolgens de krater te bekijken. Wat een enorm gat zeg. De kinderen vonden het wel interessant, wij ook wel hoor, maar het is niet echt een mooie omgeving vind ik.

De Grand Canyon is een ander verhaal. Iemand (Saskia geloof ik) had mij verteld dat ze de Grand Canyon eigenlijk een beetje vond tegenvallen en na al de andere waanzinnig mooie parken stelde ik me er maar niet teveel van voor. Ik heb al een paar keer deze vakantie het gevoel gehad dat het toch niet nog mooier kon. Maar jeetje, wat is de Grand Canyon mooi! En groot. Ik vond het echt ongelofelijk. We waren er pas aan het eind van de middag en dat is toch wel een hele goede tijd om er te zijn omdat de zon dan lager staat en de kleuren dieper worden (rood en oker). Het was niet helemaal helder, maar zo indrukwekkend. Hier kun je wat foto's bekijken (niet van mij, maar op het internet) We zijn aan de zuidkant naar binnen gereden en onze eerste stop was Desert View waar in de jaren 30 een uitkijktoren is gebouwd. Binnen kun je beschilderingen van Hopi Indianen zien. De toren is erg mooi, lijkt heel oud, maar is met zorg ontworpen zodat hij goed in de omgeving zou passen. Dat is goed gelukt vind ik. Daarna zijn we nog bij een paar andere uitkijkpunten gestopt, waarvan ik de Grandview Point wel het mooiste vond. Daar zijn we een heel klein stukje naar beneden gelopen en toen ben ik even op een rots gaan zitten om te genieten. Jammer genoeg hebben de kinderen niet zoveel geduld en je kunt ze er ook niet echt alleen rond laten lopen/rennen/spelen omdat dat toch wel een beetje gevaarlijk is. Het lijkt me heerlijk om ooit nog eens terug te komen, ofwel zonder kinderen, ofwel als de kinderen een stuk ouder zijn (en het sowieso meer kunnen waarderen).

Om een uur of zeven reden we het park weer uit, op een moment dat juist heel veel mensen naar het park toegaan voor de zonsondergang. Wij moesten echter nog twee uur rijden naar de camping. We reden de zonsondergang tegemoet (achterna eigenlijk) en dat was ook wel mooi. Onderweg moesten we natuurlijk nog even eten en we kwamen uiteindelijk om 21.30 uur pas op de camping aan. En toen bleek dat die camping pal naast het spoor lag. En als je nooit in de VS bent geweest kun je je denk ik niet goed voorstellen wat dat betekent. De spoorlijnen worden voornamelijk gebruikt voor goederenvervoer en de treinen zijn immens lang. We hebben onderweg en gisteravond op de camping lekker zitten tellen. De kortste trein had 3 locomotieven en 83 wagonnen (met containers of vrachtwagentrailers erop). De langste had 5 locomotieven en 123 wagonnen. Een wagon is zeker 12 meter lang, (en dan zit er nog ruimte tussen de wagonnen) dus een trein is zo tussen een kilometer en anderhalve kilometer lang. En sommige komen hier langs met een snelheid van 20 km per uur, andere gaan veel sneller, maar dat betekent dus dat je soms wel zeker 3 minuten ligt te schudden in de camper. Lekker als je in slaap probeert te vallen :-). Maar goed, we hebben het overleeft, het is ook wel een machig gezicht die enorme treinen.

Omdat we gisteren niet hebben kunnen zwemmen doen we dat nu nog even en dan gaan we straks weer op weg. Maar eerst maar eens kijken wat we nog willen bekijken, want we hebben nog drie dagen en geen plannen. Los Angeles slaan we over, want we willen niet in de zomervakantie naar Disneyland oid, veel te druk. Zoiets kunnen we beter een andere keer doen met de auto. Dus jullie merken wel waar de volgende update vandaan komt!

Dag 11

We zijn vandaag redelijk op tijd van de camping vertrokken om richting Mesa Verde National Park te gaan. Mesa Verde is Spaans voor Groene Tafel. De bergen zijn plat van boven en worden tafels genoemd en het landschap is inderdaad een heel stuk groener dan we de laatste week hebben gezien. De originele bewoners van dit gebied hebben eerst bovenop de bergen en later in holtes in de bergen stenen huizen gebouwd, sommige van de ruines zijn 1500 jaar oud. Erg mooi en indrukwekkend om te zien.
Daarna zijn we via New Mexico naar Holbrook in Arizona gereden. We zijn niet gestopt bij het Petrified Forest hier vlakbij omdat we vorig jaar al een "versteend bos" hebben gezien. Morgen moeten we nog 180 mijl rijden naar de Grand Canyon en dan hebben we zo'n beetje alles gezien wat we wilden zien.

Foto's raften

Als je naar deze site gaat, dan zie je als het goed is onderaan drie foto's van ons in de raft op de Colorado River, fotonummer 4, 5 en 6. We zijn ook nog te zien op foto 7.

Dag 9 en 10

Dag 9

 

Het was nog geen twee uur rijden vanaf de camping naar Arches National Park. Zoals gewoonlijk stopten we eerst in het visitor center waar een interessante film te zien was over het park. Daar leerden we o.a. over het ontstaan van de bogen in het zandsteen. Daarna reden we het park in om een aantal van de arches in het echt te bekijken. De leukste en mooiste vond ik "sand dunes arch", een boog die je kunt bereiken door tussen zandsteen "vinnen" door te lopen (lekker in de schaduw). De kleur van het zandsteen verlicht alles zo mooi, de foto's zijn geloof ik wel goed gelukt maar daar moeten jullie nog even op wachten.

We hadden een camping gereserveerd in Moab, een plaatsje dat vooral bekend is door de ligging aan de Colorado River en waar allerlei buitensporten beoefend kunnen worden, zoals raften, mountainbiken, hiken en bergbeklimmen. De kinderen willen heel erg graag raften en dat vinden wij ook erg leuk dus hebben we voor morgenochtend een halve dag raften gereserveerd.

 

Dag 10

 

Voor het eerst deze vakantie hadden we de wekker gezet omdat we al om 8.30 uur bij Red River Adventures moesten zijn. Samen met nog wat andere families werden we in een paar busjes gestopt en reden we richting de Colorado River. Een stuk stroomopwaarts werden we het busje uitgezet en werden de rafts het water in gelaten. Wij hoefden niet te peddelen, omdat de kinderen daar eigenlijk nog te klein voor zijn. Daarom hadden we een rubberen boot met twee roeispanen en alleen de gids kon dus roeien. De kinderen mochten het op de rustige stukken ook proberen en bleken natuurtalenten te zijn. Onze gids heette Billy en toevallig kwam hij uit de Bay Area. We hebben de hele weg leuk zitten praten over van alles en nog wat. Op de rustige stukken mocht je het water in, moest je je wel vasthouden aan de boot want het water stroomde hard. De kinderen en Rene hebben gezwommen, ik niet. Na vier "rapids" (stroomversnellingen) was de tocht alweer voorbij. Veel en veel te snel, voor mijn gevoel hadden we maar een half uurtje in de boot gezeten, maar het bleek wel twee uur te zijn. Als er ooit een volgende keer komt zullen we zeker gewoon een hele dag reserveren, de kinderen vonden het ook prachtig.

 

In Moab konden we weer even bij een "normale" grote supermarkt inkopen doen, dat had ik wel even gemist en daarna zijn we naar Cortez in Colorado gereden. Dat is na Californie, Nevada, Arizona en Utah de vijfde die we deze vakantie aandoen. Bij Cortez heb je Mesa Verde National Park waar de oorspronkelijke bewoners van dit gebied huizen in de rotsen hebben gebouwd. Ik ben zeer benieuwd. We gaan weer vroeg opstaan om het park te bekijken omdat we daarna weer een lange rit van 5 uur voor de boeg hebben richting de Grand Canyon!

Dag 8 - Capital Reef National Park

We hebben vandaag een lange rit gemaakt. We hebben weliswaar maar ongeveer 200 mijl gereden, maar allemaal over kleinere adembenemend mooie wegen en daar deden we ongveer 6 uur over. Vanaf Cannonville hebben we route 12 door Capital Reef National Park gereden, daarna route 24 richting de interstate 70 (geloof ik). De hele weg is gewoon prachtig, het landschap verandert ook steeds. Zo rij je tussen de rode rotsen, dan weer door een bos en dan weer tussen de witte rotsen. We hebben surrealistische landschappen gezien, waar je je op de maan waant. En dan weer reden we door de woestijn met in de verte een rotslandschap. Ongelofelijk. In Capital Reef National zijn in de rotsen "petroglyphs" te vinden, rots-tekeningen die door de indianen (Native Americans) zijn gemaakt.

We staan nu op een camping in Green River. Er waren op de hele route maar een paar campings en geen van alle hadden ze een zwembad vandaar dat we besloten eens lekker door te rijden. Het zwembad op deze camping is weliswaar oud, maar heeft een glijbaan en de kinderen hebben genoten. Na het zwemmen hebben we in een restaurantje met uitzicht op de Green River gegeten terwijl we van een prachtige zonsondergang genoten. Morgen gaan we richting Arches National Park.

Dag 5 t/m 7

Dag 5 - Zion

Vanmorgen kon ik eigenlijk niet wachten om Las Vegas te ontvluchten, maar de kinderen wilden toch graag nog even zwemmen dus daar hebben we nog maar even de tijd voor genomen. Het was zo warm in Las Vegas, en het koelde 's nachts bijna niet af. Voor het eerst hebben we de airco bijna de hele nacht aangehad.
We moesten ongeveer 3 uur rijden naar Springdale, het plaatsje bij Zion National Park. Onderweg hebben we een aantal adembenemende uitzichten gehad. We hebben een camping gevonden vlakbij de ingang van het park, Zion Canyon Campground RV Resort.
Je mag Zion niet in met een auto dus er rijden gratis shuttlebusjes. Er is ook een shuttle vanaf het dorpje het park in. De bushalte is vlak voor de camping dus dat is wel makkelijk. Vanaf 5.30 uur tot 22.45 uur rijdt er iedere 10 minuten een busje. Erg handig. De camping ligt aan de Virgin River en dat is zo leuk! Dit is nu wat ik kamperen noem. Er staan hier niet alleen enorme RV's, maar er is een mengeling van tenten, vouwwagens, hele kleine, hele grote en alle maten er tussen in caravans. Er spelen kinderen buiten, er zijn kampvuren, het is gewoon gezellig. Het uitzicht is prachtig, overal waar je kijkt zie je die rood stenen bergen waar Utah beroemd om is. En die rivier maakt het wat mij betreft helemaal af! Je kunt hier banden huren om de rivier af te zakken (er zijn flink wat stroomversnellingen), maar je kunt ook gewoon je eigen zwemband nemen en dan telkens een stukje afzakken om dan weer terug te lopen. Het water is heerlijk koel, maar de waterstand is eigenlijk net iets te laag. Als volwassene stoot je steeds tegen de rotsen aan en ik zit dan ook onder de beurse plekken. Het was warm overdag, maar het koelt hier tenminste af 's avonds. En daarom zitten er ook nog zoveel mensen buiten.
We hebben meteen maar een nacht bijgeboekt. Morgenochtend willen we dan met het busje naar Zion (niet om 5.30 verwacht ik) en de middag kunnen we dan weer lekker bij de rivier doorbrengen.

Dag 6 - Zion

Het is hier een uurtje later dan in Californie, dus we waren niet echt vroeg op vandaag. Pas om een uur of 11 zaten we in de shuttle naar Zion. Dat stukje hadden we achteraf makkelijk kunnen lopen want onze camping ligt aan de laatste halte voor het park. Het shuttlesysteem is echt heel handig en tijdens de rit wordt er ook nog van alles verteld over het park. Je kunt uitstappen waar je maar wilt en wij hebben een paar korte wandelroutes gelopen. Het is hier onbeschrijvelijk mooi. Jammer genoeg kan ik geen foto's laten zien.
Pas om een uur of vijf gingen we weer richting camping. Daar heb ik met de kinderen nog lekker in de rivier gespeeld. Ik heb er nog wat beurse plekken en schrammen bij, maar dat mocht de pret echt niet drukken. We hadden voor Arwin een wat kleinere band gekocht, maar in het begin vond hij het nog steeds eng. Op een bepaald moment had hij ineens door hoe hij een beetje bij kon sturen en toen was hij niet meer te houden. Ik ben maar op een rots in het water gaan zitten want het was me toch een beetje te veel van het goede. Ik kon vannacht al niet op mijn rechterzij liggen, ik wilde nog wel een beetje kunnen draaien in bed :-).

Dag 7 - Bryce Canyon

Vanmorgen zijn we redelijk op tijd vertrokken richting Bryce Canyon National Park. Het was ongeveer 3 uur rijden. Dit park is niet zo heel groot en je mag er wel in met je auto, maar je kunt ook de shuttlebus nemen. Dat hebben we gedaan, we hebben de camper geparkeerd bij Ruby's Inn, waar we ook gelunched hebben. Daarna hebben we de shuttle het park in genomen. Mooi! Het meest indrukwekkende park tot nu toe. We hebben een trail gelopen, ongeveer 400 meter naar beneden en daarna weer omhoog natuurlijk. Zo waanzinnig mooi.
Nu staan we op een KOA camping in Cannonville, een aanrader. Hele aardige mensen, gezellige plekjes met gras en een mooi uitzicht op de rotsen in de verte. We hebben eerst gezwommen, daara een kampvuur gemaakt en toen marshmellows geroosterd voor de 'smores (Graham crackers, chocola en gesmolten marshmellows). Lekker!

Dag 4

Vanmorgen hebben we lekker rustig aan gedaan. Arwin was vannacht doorgelekt dus ik die gelegenheid aangepakt een paar wassen te draaien en de kinderen wilden heel graag nog even zwemmen. Tegen het middaguur reden we weer een stukje terug naar Barstow om naar het Desert Discovery Center te gaan. Het stelde niet zo heel veel voor, maar de kinderen vonden het toch wel leuk. Er liep een landschildpad rond in het gebouwtje en buiten hadden ze een vijver met wat waterschildpadden. Ook hadden ze allerlei cactussen (cacti?) in de tuin.

Na een klein uurtje reden we richting Las Vegas waar we om een uur of vijf aankwamen. Vond ik de camping in Bakersfield betonnerig, deze camping is net een parkeerplaats voor RV's. Alleen maar asfalt. Maar ja, je komt ook niet in Las Vegas om te genieten van de natuur toch? Je hoort iedere minuut dat je er bent door te brengen in het casino, bij een show of in een nachtclub. Dus we gingen meteen maar op pad, de camping hoort bij "Circus Circus" dus eerst daar maar eens een. Ik had het eigenlijk na een minuut of 10 wel weer gezien. Druk, herrie, en twee opgewonden kinderen omdat er zoveel geldverslindende spelletjes te doen zijn. Nu kunnen we in San Jose ook wel naar een "Arcade" dus ik wilde liever verder naar een van de andere bezienswaardigheden. Er zijn overigens ook wel verschillende circusacts te zien, maar het is zo druk dat je nauwelijks een plekje te krijgen is. We zagen nog wel twee "acrobaten" en dat was wel heel indrukwekkend. Er is ook een heel groot overdekt pretpark, maar dat hebben ook maar overgeslagen. Als je daar eenmaal naar binnen gaat krijg je de kinderen niet meer weg.

Het was al tegen achten toen we Circus Circus verlieten en in de richting van "Treasure Island". Daar wordt buiten een gratis show gegeven "Sirens of TI". Ook daar was het vreselijk druk, en bovendien werd de show afgelast omdat er teveel wind was. Dan is het te gevaarlijk voor de piraten om aan de touwen te slingeren denk ik. Maar wel grappig om midden in een stad een paar levensgrote piratenschepen te zien liggen.

We liepen daarom maar door naar het hotel "the Venetian" waarin behalve een casino ook een winkelcentrum gebouwd is. Het hele complex is in Venetiaanse stijl gebouwd inclusief de kanalen en gondels. Ook al is het donker, je hebt het idee dat je overdag door Venetie loopt. Heel mooi en we hebben lekker gegeten aan een terrasje aan het water. En toen was het al erg laat, dus hebben we een taxi terug naar de camper genomen en nu gaan we lekker slapen.

 

Ik vond het erg leuk om Las Vegas te zien, maar zo is het ook weer genoeg. Ook al zijn er nog zat andere interessante en/of indrukwekkende hotels, we zijn duidelijk meer natuurmensen. En gokken hoeven we ook niet perse, dus morgen gaan we richting Zion National Park.

 

 

Dag 3

Vanmorgen vertrokken we een uurtje later dan gepland om 10.30 uur richting Barstow. De reis ging voorspoedig, de kinderen hadden goede zin. Yarno wilde zo graag een woestijn zien dus hij was de hele reis heel opgewonden. Steeds riep hij "Is dit al de desert? Is dit de desert?". Ergens bij Mojave kwamen we nog langs een parkeerplaats voor vliegtuigen. Sommige zijn afgedankt, anderen wachten op een nieuwe eigenaar, en weer anderen wachten tot de huidige eigenaar ze weer nodig heeft. Het klimaat in de woestijn is ideaal voor het behoud van de vliegtuigen.

Om een uur of 1 kwamen we bij de camping aan. Dat leek er meer op, tussen iedere staanplaats een rij groene oleanders en overal zand. Kamperen zonder zand tussen je tenen, op de vloer, tussen de lakens, dat is toch geen kamperen? We hebben even een plekje gereserveerd en wilden toen even een uurtje naar Calico Gost Town. We vonden het er echter zo leuk dat we er tot vijf uur zijn gebleven en geen tijd meer hadden om naar een museum te gaan. In de hoogtij van Calico woonden er 3000 mensen. Er waren maar liefst 22 saloons. De hoogtij duurde een jaar of 15 tot al het zilver gewonnen was. Sommige van de gebouwtjes in het stadje zijn nog origineel en het is leuk om een beetje de sfeer te proeven. Ook kun je een paar honderd meter door een zilvermijn lopen (heerlijk koel!) en je kunt een treinritje van 8 minuten maken. Verder zijn er natuurlijk een heleboel winkeltjes. Yarno, Arwin en ik zijn nu de trotse bezitters van een rieten cowboyhoed. Je kunt hier eigenlijk niet zonder hoofddeksel en ik vond mijn andere hoedje eigenlijk wel warm. Zo'n rieten hoed zit een stuk koeler en staat natuurlijk ook een stuk "cooler". Dat vinden de kinderen tenminste.

Na ons bezoek aan Calico zijn we naar de supermarkt gegaan om inkopen te doen voor de komende dagen. Ook wilden we barbequen en daar horen natuurlijk marshmallows bij. Bij de barbeque wilden we graag een wijntje maar helaas was ik de kurkentrekker vergeten. Tot onze grote verbazing bood Yarno meteen aan er een te gaan kopen in de kampwinkel. Arwin hoefde niet eens mee. Degenen die Yarno kennen zullen weten hoe bijzonder dat was!

In het donker zagen we nog een vleermuis die steeds op jacht was naar insecten die rond de straatlantaarn vlogen. Een mooi gezicht!

 

Had ik al verteld dat het wel heel erg lekker is om airconditioning in de camper te hebben? We hebben geen buitenthermometer dus weten weten het niet exact, maar het is warm hier!

Dag 2

De kinderen waren gisteravond erg opgewonden over het naar bed gaan. Yarno wilde om 7 uur al naar bed, een unicum. Maar we hebben het nog even gerekt en toen zijn ze samen in het bed boven de cabine gegaan. Yarno durfde eerst niet omdat hij bang was eruit te vallen, maar het leek hem toch wel leuk. Rene en ik waren ook erg moe dus in het andere bed. We hoorden de kinderen de hele tijd praten en giechelen en op een gegeven moment hoorden we dat Arwin een griezelig verhaal aan het vertellen was. Daarna werd het even een paar minuten stil. En toen kwam er een benauwd stemmetje van Yarno "ik ben bang, ik wil hier niet slapen". Rene is dus maar bij Arwin gaan liggen, Yarno bij mij. Op zich heb ik goed geslapen, maar Yarno was alweer heel erg vroeg wakker. Rene en Arwin sliepen nog even door. Het was natuurlijk vaderdag, maar ontbijt op bed is niet gelukt. De kinderen hadden wel op school wat geknutseld. Na een lekker ontbijtje gingen we op weg naar Sequoia National Park. Vanuit Visalia was het nog zeker wel een uur rijden naar de ingang en van daaruit ook nog wel een uur naar het reuzenbos. De camper rammelde wel erg, en de laatjes schoven in iedere haarspeld bocht in en uit, maar het was zeker de moeite waard. Helaas hebben we een kind dat snel autoziek wordt, dus ik heb onderweg nog wel even mogen dweilen. We hebben een heleboel Sequoia's gezien. Wat voel je je nietig als je naast zo'n reus staat. We zijn naar de General Sherman Sequoia geweest. Dat is het grootste levende organisme ter wereld. Niet de hoogste boom, niet de breedste, niet de oudste, maar wel de grootste in volume.
We hebben bijna de hele dag doorgebracht in het park, daardoor is het niet gelukt om naar Barstow te rijden. Het had wel gekund hoor, maar het rijden is best vermoeiend en hoewel de kinderen heel lief zijn hadden we er zelf gewoon genoeg van. We staan nu in Bakersfield. We waren eerst gestopt bij een andere camping maar die was bijna helemaal leeg en het zwembad zat op slot. Toen zijn we toch maar doorgereden naar deze camping, A Country RV Park. Ik vind hem ook helemaal niets, we staan op een betonnen plek, klik maar eens op de website van de camping bij "Amenities on site" op "Pull thru avail". Maar het is heel erg "clean", het weinige gras lijkt wel met een nagelschaartje geknipt. Geen snippertje papier, de douches en toiletten brandschoon. Mooi zwembad met jacuzzi, maar het is zo kaal en saai. Maar ach, we betalen maar $25 en we vertrekken weer vroeg morgenochtend dus wat maakt het uit. Het is een prima doorgangscamping. Wist je dat de meeste campings voor RV's hier "pull thru" plekken hebben? Dat betekent dat je aan de ene kant je plekje oprijdt en aan de andere kant rij je er zo weer af. Stel je eens voor dat je achteruit moest rijden :-). Nou ja, als je een RV van 45 foot (14,5 meter) hebt dan is dat natuurlijk ook niet zo simpel. Die campingplekken hebben behalve electriciteit, water en riool meestal ook nog kabel en telefoon. Niet zo gek dat er heel veel mensen na hun pensioen een RV kopen om daar het grootste gedeelte van het jaar (of het hele jaar) op te wonen.
Morgen gaan we richting Barstow en hopen daar "Calico gost town", een oud mijnstadje te bezoeken. Er moet ook een woestijnmuseum zijn waar Yarno heel graag heen wil. Yarno wil ook heel graag naar Death Valley maar dat is nu veel te warm. Het is zelfs verboden daar nu naartoe te gaan met de camper.

Had ik trouwens al verteld dat de camper ook airconditioning heeft? Hoe kun je dat nou toch met goed fatsoen kamperen noemen?

Internet

Heel veel campings hebben draadloos internet, maar ik heb mijn oude laptop meegenomen. Die krijgt niet altijd een goede verbinding dus ik weet niet of ik iedere dag kan mailen!

Dag 1

Gisteren hebben we onze CruisAmerica RV opgehaald. Helaas ben ik vergeten om het kabeltje van mijn fototoestel mee te nemen dus ik kan geen foto's op de website plaatsen. We hebben een RV van 25 foot (ongeveer 7,5 meter) met twee vaste bedden en nog een dinette. Ik was blij verrast door de ruimte in de camper, het valt me enorm mee. Er zit een combimagnetron en een aardige koelkast met vriezer en een complete badkamer met douche. Ik noem dit geen kamperen meer hoor, op de camping sluiten we de camper aan op het lichtnet, water en riool en je hebt een compleet huis tot je beschikking!

Het ophalen kostte meer tijd dan ik had gedacht omdat we zowel op de heenweg als op de terugweg file hadden. Er was een Duits stel voor ons die niet blij waren met de camper die ze hadden gekregen en een andere wilden. Toen wij de sleutel van onze camper kregen vroegen wij of wij nu die van hen hadden gekregen en dat was ook zo. Niet zo mooi. De camper leek ook erg oud (het bleek er een uit 2004 te zijn) en hij had ook geen achteruitrijsensor. Dus hebben wij ook een andere gevraagd en dat was gelukkig geen probleem, we kregen een nieuwere uit 2006. Eenmaal thuis had ik nog veel te doen dus kwam ik niet toe aan het inruimen. Dat hebben we vanochtend gedaan en daardoor vertrokken we pas om een uur of 1. We wilden naar Sequoia National Park en hadden een camping uitgezocht in Visalia. Daar kwamen we om een uur of vijf aan. De camping valt een beetje tegen, vlak bij een industriegebied, maar we vertrekken toch weer vroeg morgen richting Sequoia. En daarna rijden we naar de camping in Barstow, tussen Los Angeles en Las Vegas.

 

 

Tuin

Ik ben nooit erg blij geweest met onze tuin, omdat het maar een dooie oude boel is. En we hadden toch ook erg spijt dat we geen huis met een zwembad hadden genomen. Maar ja, verhuizen is ook weer erg ingrijpend en duur.

De tuin opknappen is niet echt een optie, maar we kunnen het natuurlijk wel wat gezelliger maken. Vorige maand heb ik een nieuwe tuinset gekocht en de oude set naar het deck aan de zijkant van het huis verhuisd, waar het ook nog eens dichterbij de keuken en de gasbarbeque staat. Inmiddels hebben we er ook weer wat potten met bloemetjes bij gezet, en er een buitenkleed onder gelegd. Het zit erg lekker en het staat erg leuk.

Voor de kinderen (en ook wel voor ons) hebben we dit jaar een nieuw zwembad gekocht, Het heeft een doorsnede van 12 foot (3,6 meter). Vorig jaar hadden we ook een zwembadje, maar dat was maar 2,4 meter en dat was toch een beetje klein. We hebben nu bijna geen tuin over, maar de kinderen zwemmen iedere dag en als het water aan het einde van de dag lekker opgewarmd is vind ik het ook nog wel leuk om er even in te gaan!

Op vakantie

Dit is alweer de laatste week dat de kinderen naar school moeten. Vandaag had Yarno nog even een "fieldtrip" naar het park, morgenochtend worden de awards uitgereikt en daar moet ik zeker bij zijn want Yarno krijgt voor zijn klas een award voor "excellent academic achievement". Ik ben zo trots als een pauw dat mijn kind bij de beste van de klas hoort. Wat dat betreft ben ik al heel Amerikaans.
Donderdag heeft Arwin zijn "graduation" en bijbehorend feest. En dan gaan we vrijdag een camper ophalen bij Cruise America om dan twee weken te gaan rondtoeren door Californie, Nevada, Arizona en Utah. Dit is de voorlopige route die we gaan rijden, maar niets staat nog vast:


San Jose
Sequoia National Park
Las Vegas
Zion National Park
Bryce Canyon National Park
Capital Reef National Park
Arches National Park
Monument Valley National Park
Grand Canyon National Park
Joshua Tree National Park
San Jose

(Note to self, ga even een National Park pass halen bij de AAA, scheelt een hoop geld :-) )

De computer nemen we mee, veel campings hebben tegenwoordig draadloos internet, dus wie weet komt er wel een update vanuit de Grand Canyon!

Foutje, bedankt!

Afgelopen vrijdag ging ik boodschappen doen bij de Costco. De Costco is een groothandel, vergelijkbaar met de Makro. Je moet een lidmaatschap kopen om daar inkopen te mogen doen. De verpakkingen zijn enorm groot, maar het kan zeer voordelig zijn. De reden dat ik er graag naartoe ga is dat ze er voordelige Goudse kaas verkopen in stukken van een kilo. Fijne winkel, maar ik schrik nog iedere keer van de rekening ;-).

Ik stond mijn boodschappen in te laden en de mevrouw naast mij wilde de parkeerplaats uitrijden, reed daarbij tegen een boodschappenkar aan die ze vervolgens tegen mijn auto aan parkeerde. Haar auto had flink wat schade, mijn auto alleen een deukje en krasje in het spatbord. Het soort parkeerschade dat je aan je auto ontdekt als je terugkomt zonder dat er een briefje achtergelaten is. Ook het soort schade dat je, tenzij je een gloednieuwe auto hebt, niet zult laten repareren als je het zelf moet betalen. Maar ja, ik wist wie het gedaan had en de mevrouw en ik hadden netjes gegevens verwisseld.
We hebben er een nachtje over geslapen en toen toch maar besloten de schade te claimen. Eerst maar mijn eigen verzekeringsmaatschappij gebeld. Ik mocht meteen even langskomen en dan zouden ze de schade taxeren. Het zou ongeveer 800 dollar kosten om het te repareren, ik mocht meteen naar een bodyshop gaan maar dan moest ik mijn eigen risico (deductable) zelf betalen tot ze bericht hadden van de tegenpartij dat zij de verantwoordelijkheid zouden nemen (accept liability). Uiteraard wilden wij graag wachten tot we van de tegenpartij zouden horen. En dat gebeurde gisteren. Ik kon voor vandaag een afspraak maken bij een taxateur en dan zouden ze meteen een check uitschrijven.

Dus ik ging vanmorgen op zoek naar de lokatie waar de taxateur van State Farm zou staan met zijn mobiele kantoor in een busje. En dat was nog niet zo simpel. Ik was aan het zoeken, reed een oprit op waar ik dacht dat het zou zijn, wilde weer draaien en reed zo een enorme "afgrond" in. De oprit liep aan de zijkant nogal steil af naar een put en dat had ik echt niet gezien. Mijn auto zat muurvast, het voorwiel "in de lucht". Inwendig moest ik wel weer even lachen om die domme actie van me en zag ons het geld van de verzekering al aanwenden voor het lostrekken van de auto en eventuele reparatie. Gelukkig werkte er een behulpzame jongen bij het bedrijf waar ik vastzat en met nog wat meer hulp konden ze me loskrijgen zonder behulp van een takelwagen. Lekkere actie weer Rita!

Maar goed, met wat vertraging heb ik de meneer van State Farm toch gevonden en een minuut of 10 later reed ik met een check van 857 dollar in mijn zak weer richting huis.

Dit is weer een goed voorbeeld van de onovertroffen klantenservice die veel bedrijven hier in de VS hebben!

Mountain Lion

Het volgende berichtje kreeg ik vanmorgen in mijn mailbox:

Earlier today a resident on Foothill Drive, which borders the Santa Teresa Hills, reported seeing a mountain lion in his back yard. The lion jumped back over the fence when confronted. We don't have any other information at this time, but that we should pass on the information. We'll try to keep everyone updated if any more information is available. It should be noted that Fish & Game recommends that cats, dogs, and small creatures not be left out unattended.

Mountain Lions (poema's) kunnen gevaarlijk zijn, een enkele keer wordt er wel eens een persoon aangevallen. En deze zat dus in een tuin in onze straat!