Enigszins nerveus ging ik vanochtend naar mijn afspraak met de endodontist. Ik heb al een week of twee bijna geen pijn gehad aan mijn kies, maar kan met mijn vinger nog wel voelen dat het pijn doet als ik op mijn tandvlees druk. Zijn conclusie is dat er inderdaad een abces zit bij de wortel die het diepste in mijn kaak zit. Zes jaar geleden ben ik al eens behandeld door de kaakchirurg aan dezelfde kies, maar daarbij is die wortel niet behandeld. De reden dat ik er niet veel last meer van heb is omdat het abces een weg naar buiten heeft gevonden. Omdat de kroon toch waarschijnlijk al niet goed is gaat hij die verwijderen om via de kies de wortel schoon te maken. De behandeling gaat twee uur duren en ik kijk er niet bepaald naar uit. Het alternatief is dezelfde behandeling als ik al eerder heb gehad bij de kaakchirurg maar hij wil het liever eerst zo proberen. Daarna zal ik een nieuwe kroon krijgen. Van mij mag hij de kies wel gewoon trekken...
In mijn onderkaak zag hij twee infecties. Die gaat hij door de kroon heen behandelen (hij boort gewoon door de kroon heen). Maar omdat ik daar helemaal geen klachten heb gaat hij eerst aan de gang met die andere kies. Tegelijkertijd kan hij ze toch niet behandelen.
Ik kwam in gesprek met de receptioniste. Ze woont namelijk vlak bij ons in de buurt en we hadden het over de mountain lions. Zij gaat nu wandelen in Santa Teresa County Park met pepperspray en een alarm omdat ze het ook zo eng vind. Ik vertelde dat ik er ook niet alleen durf te lopen dus ze stelde voor om een keer samen te gaan. Nu weet ik dat Amerikanen vaak snel zeggen dat ze zullen bellen of een keer willen afspreken zonder dat ze het menen, maar ik heb toch wel een goed gevoel over haar. Ze leek me in ieder geval erg aardig en ik heb haar telefoonnummer dus ik denk dat ik haar binnenkort toch ga bellen. Niet geschoten is altijd mis!
Over Cinco de Mayo
1 uur geleden

Geen opmerkingen:
Een reactie posten