Het heeft lang geduurd, maar hier is eindelijk weer een update vanuit een zonnig en warm San Jose. We hebben alweer een paar weken geen regen gehad en het is inmiddels zelfs een keer 33 graden geweest. Meestal is het zo tussen de 20 en 25 graden. Heerlijk, maar zelfs die 33 graden voelde helemaal niet zo warm aan!
Afgelopen zondag hebben we mijn schoonouders weer naar het vliegveld gebracht. De drie weken zijn echt omgevlogen en we hadden allemaal een brok in onze keel toen we ze uitzwaaiden. We zijn nog in de buurt wat gaan eten en hebben gewacht tot we het vliegtuig daadwerkelijk zagen vertrekken. Dat was heel bijzonder en voor Arwin ook wel belangrijk want die was in slaap gevallen in de auto en bleef slapen in de buggy dus die had geen afscheid genomen. Nu kon hij nog even zwaaien naar ze.
Helaas kon mijn schoonvader aan het einde van de drie weken bijna niet meer lopen, ik heb zelfs rolstoelen voor op de vliegvelden moeten regelen. Anderhalf jaar geleden is hij aan zijn rug geopereerd en helaas zijn de klachten weer helemaal terug. Hij krijgt nu gelukkig morfine voor de pijn maar kan helaas pas 31 maart bij de neuroloog terecht.
Toch hebben ze het nog wel genoten van hun verblijf hier, en wij ook! Ik heb geprobeerd wat van het dagelijks leven hier te laten zien door veel met mijn schoonmoeder te gaan winkelen (en dat vind ik helemaaaal geen straf!) en ze mee te nemen naar een paar van de vele speeltuinen en parken hier in de omgeving.
Mijn schoonouders waren erg verbaasd toen ze ontdekten dat San Jose een grote stad is! Ze dachten dat we in een dorpje woonden. San Jose is echter op 10 na de grootste stad van de USA, groter dan San Francisco zelfs. Het is de 3e grote stad van Californië, na Los Angeles en San Diego en de veiligste grote stad van de USA met het hoogste gemiddelde inkomen. De stad heeft ongeveer 950.000 inwoners.
We zijn met ze naar San Francisco geweest maar hebben minder gezien dan we wilden omdat het zo'n slecht weer was. Maar dat komt de volgende keer wel weer. We zijn een dag naar Santa Cruz geweest en hebben daar de vlinders bezocht, zijn naar het strand geweest en de pier en boulevard.
We zijn ook nog een paar dagen naar het zuiden geweest. Vrijdags vertrokken richting Anaheim waar Disneyland ligt en hebben er bijna de hele dag over gedaan om er te komen. We hadden voor twee nachten kamers geboekt in het
Embassy Suites Hotel Buena Park. Een fantastische keten vind ik dat. We hebben ook in
één van hun hotels gelogeerd toen we vorig jaar hier waren tijdens onze orientatietrip naar San Francisco. De suites bestaan uit een ruime slaapkamer, badkamer, minikeuken en een woonkamer. Heel handig met kleine kinderen. Aan het einde van de dag is er altijd een "managers reception" met gratis drankjes en hapjes en 's ochtends is er een uitgebreid "cook to order" ontbijt. Er zit ook een mooi zwembad bij en geloof het of niet, de kinderen vonden zwemmen leuker dan Disneyland. Ze waren ook erg moe van de reis en laat naar bed gegaan. Het was erg druk in Disneyland met lange wachttijden (behalve bij sneeuwwitje waar we dan ook drie keer in zijn geweest). Tegen een uur of drie waren ze allebei zo aan het jengelen dat we besloten om terug te gaan naar het hotel om te slapen en dan 's avonds terug te gaan omdat het park toch tot 12 uur open zou zijn. Uiteindelijk zijn we niet meer geweest omdat de kinderen toch echt liever wilden zwemmen en opa teveel last van zijn been had. Zonde van het enorme hoge toegangsgeld (53 dollar voor volwassenen, 43 voor kinderen vanaf 3 jaar). We hebben voor Arwin niet betaald, hij kan nog makkelijk voor twee doorgaan. De kinderen werden steeds vrijer in het water dus ik denk dat Yarno binnenkort wel klaar is voor zwemles. Hiervoor was hij zo bang van water dat ik er nog niet aan wilde beginnen. 's Zondags hebben we alles weer ingepakt en zijn via Venice Beach en Santa Monica naar het noorden gereden. In Santa Barbara hebben we heerlijk een hele tijd op het strand doorgebracht en daarna zijn we via route 1 en 101 richting Pismo Beach gereden. De natuur is echt adembenemend! Zo mooi! In Pismo Beach hebben we speciaal voor de kinderen een motel met zwembad uitgezocht zodat we 's ochtends weer konden zwemmen. Mijn schoonouders hadden een gewone kamer, maar wij hadden weer een suite. Met een flinke woonkamer dit keer met een opklapbed en een echte keuken. Een suite waar ik het best een paar weken zou kunnen uithouden en we hadden ook nog gedeeltelijk uitzicht over het strand. Lijkt me heerlijk om daar nog eens een weekend heen te gaan. Maandag zijn we na het zwemmen weer in de auto gestapt en zijn we via route 1 langs de kust naar huis gereden. In Carmel hebben we nog op het strand gespeeld en lekker gedineerd. Dit plaatsje is ook echt een aanrader maar je kon wel merken dat je alweer een heel stuk noordelijker zat want het was ook een stuk frisser. De rit over route 1 langs de kust was wel erg lang voor de kinderen dus ondanks de adembenemende schoonheid zullen we die niet snel meer rijden. Vooral niet omdat Arwin snel autoziek wordt door de vele bochten.
In de laatste week zijn we ook nog (zonder opa en zonder René) naar Monterey geweest om het aquarium te bezoeken. Deze keer was het niet zo druk en konden de kinderen alles veel beter zien en beter spelen.
Afgelopen zaterdag zijn we wezen schaatsen in Palo Alto. Dit was georganiseerd door de Nederlandse school en het was heel leuk en gezellig. Jammer genoeg kon opa niet mee en besloot oma hem gezelschap te houden. Arwin kon zich redelijk overeind houden op zijn Nederlandse glijdertjes. Yarno had wat meer moeite op de gehuurde kunstschaatsen maar toch kon je merken dat het op het laatst iets makkelijker ging. Wel leuk om vaker te doen.
Yarno moest vandaag naar de kindercardioloog. Wat een verschil met Nederland is dat! We gingen naar een privépraktijk van een aantal kindercardiologen die alle diagnostische aparatuur gewoon in de praktijk hebben. Je hoeft dus niet naar het ziekenhuis en je hoeft nergens te wachten. Ik herinner me in Nederland dat je eerst moest wachten voor de dokter, dan moest je naar de afdeling radiologie voor een echo of foto (weer wachten), dan weer ergens anders een ECG (wachten), dan weer terug naar de dokter etc. Ik geloof dat ik toendertijd wel drie uur in het ziekenhuis zat met Yarno (die toen drie weken was). Hier mocht ik even een formulier invullen (precies zoals je altijd ziet in films en op televisie). Meteen toen ik het ingeleverd had werden we opgehaald door de zuster die een ECG afnam waarna meteen de cardioloog kwam om naar zijn hart te luisteren en een echo te doen. Yarno was helaas weer erg overstuur, de angst voor doktoren zit er goed in. Gelukkig zijn ze het wel gewend en hoefde de ECG maar twee keer over. Een half uur later stonden we alweer buiten met zoals verwacht het goede nieuws dat het een onschuldig ruisje was. Het hart zag er verder helemaal normaal uit.
Morgen komt er als het goed is een tuinman om de achtertuin op te knappen. Ik ben benieuwd of hij er nog wat moois van kan maken. Ik ben vergeten een foto te maken van hoe het nu is. Het is niet meer zo dor na al die regen, maar dat betekent ook dat al het onkruid goed heeft kunnen groeien. Een tuinman zit bij de huur in, maar degene die kwam deed de achtertuin niet terwijl hij er wel voor betaald werd. De huisbaas heeft dus een andere tuinman geregeld.
