Ponypark Slagharen

Weer in Nederland!

Het is wel eens tijd voor een update vinden jullie niet? We zijn inmiddels alweer 6 dagen terug in Nederland! De laatste weken in de VS waren hectisch. Ik wilde graag het hele huis opgeruimd hebben zodat we hier in Nederland niet met overbodige zooi zouden komen te zitten. Het bedrijf betaalt voor een 40 voets container en daar moest dan ook de auto in passen. Dat betekende dat er heel wat meubels weg moesten. De ouders van Rene zouden de laatste weken komen om te helpen met de kinderen. Helpen met het huis was niet echt nodig, de verhuizers pakken alles in en het opruimen moest ik toch echt zelf doen. Helaas liep het een beetje anders voor mijn schoonouders dan verwacht. Al snel na aankomst kreeg mijn schoonvader last van mijn rug en op de vijfde dag schoot het er zodanig in dat ik met hem naar het ziekenhuis moest. Daar hebben ze niet meer gedaan dan pijnstilling geven en dan zou het na een paar dagen rust (alleen zitten of staan) beter moeten zijn. Dat was niet zo en uiteindelijk zijn we nog twee keer naar de eerste hulp geweest. Dat was geen leuke vakantie voor mijn schoonouders want mijn schoonvader is uiteindelijk in business class en ligtaxi naar huis gegaan. Inmiddels gaat het wel iets beter en wachten ze op de uitslagen van botscan en bloedonderzoek.
Het laatste weekend voor ons vertrek was extra hectisch. Op zaterdag hebben we een afscheidsfeestje georganiseerd. Gelukkig vinden Amerikanen het heel normaal om naar een "potluck" feest te gaan. Dit betekend dat iedereen iets meeneemt om te delen. In ons geval hadden wij voor het drinken, hamburgers en hot dogs gezorgd. Alle andere voor/bij/na/hoofdgerechten werden meegebracht. Dat maakte het wel heel makkelijk voor ons. We hebben heerlijk kunnen genieten van ons feestje en veel kunnen kletsen met onze vrienden. De volgende ochtend had ik garage sale georganiseerd. Toen het huis eenmaal opgeruimd was hadden we een enorme hoeveelheid spullen die we niet meer nodig hadden. Ik had goed geadverteerd, online en op ieder groot kruispunt in de buurt. Het was dan ook al heel vroeg heel druk. Op sommige momenten stonden mensen dubbel geparkeerd. Ik had gelukkig twee Amerikaanse vriendinnen met ervaring die mij waren komen helpen. Zij vonden dat ik alles maar gratis weggaf, ik wilde gewoon alles kwijt dus wilde ik niet teveel vragen. Uiteindelijk hebben we zo'n $500 verdiend!
De dag na de garage sale kwamen de verhuizers inpakken. Op dat moment daalde er wel een soort rust op mij neer. Want veel kon ik toen natuurlijk niet meer doen. We zijn die dag verhuisd naar een hotel wat erg luxe was. We hadden een heel apartement met twee slaapkamers en twee badkamers voor ons gezin. Heerlijk iedere ochtend een uitgebreid ontbijt. Wel raar dat de kinderen gewoon naar school gingen. Het voelde een klein beetje als vakantie maar dat was het natuurlijk toch weer net niet. Woensdags werd alles in de container geladen. En donderdag had ik schoonmakers geregeld. Uiteindelijk was er natuurlijk nog best veel te doen en te regelen, maar gestresst was ik niet meer. Op vrijdag en zaterdag hebben we nog afscheid genomen van een aantal mensen, vooral van de vriendjes van de kinderen. Veel emoties kwamen daarbij los, vooral bij de mensen die we achterlieten. Voor ons is het natuurlijk ook heel anders dan voor hen. Wij gaan weer het avontuur tegemoet en terug naar onze Nederlandse vrienden en familie.

De vlucht naar Nederland ging heel goed. Dankzij de melatonine heb ik zowaar een paar uur geslapen. Ik heb geen idee waarom ik dat niet eerder heb gedaan. Op schiphol stond een enorm ontvangstcomitee inclusief spandoeken. Zo leuk! Vrijwel iedereen ging mee naar het huis van mijn ouders (mijn ouders zijn op vakantie en die hebben we nog niet gezien!). Daar was het weer erg gezellig en de nacht hebben we ook in dat huis doorgebracht. De volgende dag was de inspectie en sleuteloverdracht van ons huis. Dat viel gelukkig 100% mee en we hebben zowaar de gehele waarborgsom terug kunnen geven aan onze huurder. Het huis was ook lekker schoon en we zijn er meteen ingetrokken. Wat is het heerlijk om weer "thuis" te zijn. Ik geniet enorm. Ik ben zo blij met mijn Nederlandse keuken. Ik besef nu pas hoe erg ik de keuken in Amerika haatte. Ik vind eten koken zowaar ook weer een stuk leuker en vooral de keuken opruimen en schoonmaken is zo makkelijk! Er zijn ook wel dingen die ik mis hoor! Daar schrijf ik later nog wel over. Maar nu kan ik erg genieten van de kinderen die lekker zelf buitenspelen en naar het park achter ons huis gaan. Of naar de pleintjes in de buurt. Van het lopen naar school. En nu ik een fiets heb geleend van de buurvrouw en we voor Yarno een nieuwe fiets hebben gehuurd fietsen we ook weer lekker, ik met Arwin achterop. Boodschappen doen is hier zo lekker. Al die toetjes die ze hier hebben, de heerlijke vleessoorten, de groenten, het brood, de vleeswaren, ik heb het allemaal vreselijk gemist! Ik vind het hier ook gezelliger in de straat. Hier zie je je buren tenminste! In Amerika komt men aanrijden, doet de garagedeur open en rijdt naar binnen. De garagedeur gaat dicht en de meeste van mijn buren zou ik niet eens herkennen als ik ze ergens tegen zou komen. Hier sta ik dagelijks te kletsen met onze buren!

Verder zijn we druk bezig met het inrichten van de kinderkamers. Yarno heeft een prachtige hoogslaper uitgezocht. Hij heeft appelgroen (granny) uitgezocht voor de muren. Arwin heeft oranje en blauw uitgezocht. Hij krijgt waarschijnlijk een uitschuifbed (hemnes van Ikea). Ik hoop volgende week de kamers klaar te hebben, ze slapen nu nog allebei bij ons op de kamer. Daarna wil ook onze slaapkamer gaan opknappen, we willen de oprit opnieuw laten bestraten en morgen gaan we een nieuwe bank bestellen. En dan moet de woonkamer ook geschilderd en misschien wel gestuct worden. En we willen overal nieuwe gordijnen. In de woonkamer is dat zeker nodig, want de huurder heeft de gordijnen gewassen ipv gestoomd dus die zijn nu een stukje te kort ...

Er is vast nog veel meer te vertellen, maar dat komt nog wel. Ik ga nu slapen!

Troep

Vijf jaar troep uitzoeken, hoe doe je dat? Ik kan het me niet zo goed herinneren van vijf jaar geleden toen ik hetzelfde moest doen met de spullen in NL. Ik ben begonnen met het uitmesten van kasten en laadjes. Er staan hele grote dozen in huis met spullen voor de yard sale. En plastic containers vol met spullen voor NL. En een container met spullen die we in het vliegtuig mee moeten nemen. En spullen die ik beloofd heb aan vrienden hier. Overal ligt wel wat. Het inpakken zelf hoeven we niet te doen, dat doen de verhuizers.
Ik moet nog steeds onze US belastingaangifte doen (we hebben uitstel tot 1 oktober). En ik moet lijstjes maken met wat er allemaal opgezegd moet worden, en wat er allemaal aangevraagd moet worden in NL. Medische en schooldossiers opvragen. Data vastleggen voor een afscheidsfeestje en een yard sale. Gaan we de saab verkopen of nemen we hem toch maar mee? En nog veel meer. Gelukkig zijn de kinderen weer naar school. Er is nog zoveel dat ik moet en wil doen. We gaan ook nog een keer een weekendje naar het huisje van Leah en Gary in Arnold.

Wat in ieder geval vastligt is dat de verhuizers komen op 21 september. Ze zullen drie dagen bezig zijn, wij verhuizen dan naar een hotel. Donderdag is het huis leeg en ga ik schoonmaken, vrijdag de sleutel teruggeven en dan vliegen we zaterdag 26 september terug naar NL. Daar komen we de 27e aan en de 28e krijgen we de sleutel van ons huis in Nieuw Vennep terug. Dinsdag de 29e schrijven we de kinderen in op school en woensdag de 30e gaan ze daar dan beginnen.

En omdat een retourtje boeken nog steeds goedkoper is dan een enkeltje gaan we op 22 december alweer terug naar San Jose. De dag na Yarno's verjaardag, want hij kijkt er erg naar uit dat hij die eindelijk weer een keer in NL kan vieren. Op 30 december vliegen we dan weer terug naar NL. Precies op tijd om de 31e aan te komen zodat we Oud en Nieuw in NL kunnen vieren!

Mandarijntje

Mandarijntje (Yarno's vis) is nu ook dood. Ik heb gezien hoe dat ging en daardoor weet ik nu dat ze dood zijn gegaan door overvoeren. De kinderen hadden het er niet zo moeilijk mee en ze zijn allebei inmiddels begraven in de tuin. Maar niet voordat ze ze ontleedt hadden. Daar leren ze van zullen we maar denken ;-).

Vlekje

Ik denk dat Vlekje niet door de nacht heen is gekomen. Hij drijft bovenin de kooi. Niet op zijn zij, maar hij beweegt echt niet meer. Wat een drama ... De ramen stonden open en het is vanacht nogal koud geweest (nog steeds trouwens) dus ik vraag me af of het water misschien te koud is geworden. Maar aan de andere kant, goudvissen kunnen ook buiten in een vijver dus ik betwijfel het. Ben benieuwd hoe de kinderen gaan reageren.

Mollie

In februari schreef ik dat we een nieuwe hamster hadden gekocht die we Mollie hebben genoemd. Mollie is een ontzettend leuk beestje, erg sociaal en lijkt het zelfs leuk te vinden om geaaid te worden. Ze woont echter inmiddels al niet meer bij ons. De overburen (Arwin's vriendje Joey en zijn oudere broertje en zusje) waren aan het overwegen een hamster of een cavia te nemen. Ik vertelde ze dat ze Mollie wel mochten hebben als we terug gingen verhuizen. Daar hadden ze wel oren naar. Toen we eind juni op vakantie gingen was het handig als zij op haar zouden passen. En toen hebben we haar gewoon niet meer opgehaald. Ze is daar veel gelukkiger, want Yarno en Arwin keken eigenlijk niet naar haar om. En goudhamsters hebben veel aandacht nodig. Mollie is daar al meerdere keren uit haar kooi ontsnapt en gaat dan telkens op zoek naar mensen. Op de een of andere manier klimt ze dan de trap af en kuiert dan op haar gemakje de kamer binnen waar haar baasjes zitten. Grappig hoor, want die ene keer dat Hammie ontsnapte was ze ook meteen weg en hebben we haar nooit meer gezien. Ik ben de enige die Mollie wel mist. Vandaar die goudvissen denk ik, heb ik toch nog iets om voor te zorgen ;-).

Vlekje en Mandarijntje

Arwin was erg verontwaardigd dat ik voorstelde om over zes weken van Vlekje en Mandarijntje slangenvoer te maken. Raar hoor ;-).
Dus heb ik geregeld dat ze bij Loretta en Tom in de vijver gaan!

Over vissen en wasbeertjes

Ursula, Frans en Lennard zijn op het ogenblik bij ons op bezoek. Het probleem met dit bezoek is altijd dat ze zoveel willen zien van de VS dat ze eigenlijk veel te kort bij ons zijn. Dit keer aan het begin van de vakantie maar een paar nachtjes en nu aan het einde maar drie. En het is altijd zo gezellig als ze er zijn, vooral ook voor de kinderen. Want Yarno beschouwt Lennard als zijn allerbeste en "oudste" vriend. Yarno en Lennard kennen elkaar namelijk al vanaf hun geboortes met slechts 10 dagen verschil. Ze kunnen verschikkelijk goed met elkaar opschieten en maken (nog) helemaal geen ruzie. Gelukkig wonen we straks weer bijna naast ze (1 huis ertussen) en zit Yarno straks weer bij Lennard in groep 6. Nog maar 6 weken voor de verhuizing.

Gisteravond ben ik nog even met Ursula en Frans voor een laatste shopping trip naar de Walmart geweest. Ik kom daar eigenlijk niet zo vaak en heb me weer even lekker uitgeleefd. Het is nu eenmaal een van de goedkopere winkels hier en ze verkopen ook echt alles. We kwamen o.a. een vissenkom tegen en omdat ik de kinderen als we straks weer in NL zijn 1 of 2 goudvissen heb beloofd heb ik hier voor maar 8 dollar een compleet startpakket gekocht. Een glazen kom, met netje, grind, een nepplantje en eten. En toen ik even bij de vissen ging kijken zag ik dat de allerkleinste goudvisjes maar $0,29 kosten. En ik kon het dus niet laten. Rene vond het (uiteraard) helemaal niets toen ik thuiskwam. Hoe kan je nu voor 6 weken nog vissen aanschaffen? Vrij simpel dus. Gewoon doen! Over 6 weken zijn er twee mogelijkheden, we brengen ze naar Tom en Loretta die verschillende verschillende aquaria en twee vijvers hebben, of we geven ze aan Mrs. Corchero op school, die dezelfde visjes in de klas heeft. En als ze daar belanden dan worden ze uiteindelijk slangenvoer, want iedere keer als er een visje uit het kleine kommetje in het terrarium verdwenen is dan doet ze er weer een nieuwe in. Dat is de natuur en daar kan ik best vrede mee hebben.
De kinderen vinden het helemaal fantastisch en ik vind het ook vreselijk leuk om naar de visjes te kijken.

Toen we tegen tienen thuis waren (die openingstijden van de winkels ga ik straks erg missen) hebben we de vissenkom in orde gebracht, daarna de kinderen naar bed. En toen besloten we nog even in de tuin te gaan zitten. Dat is niet altijd mogelijk. De oceaan hier in Noord-Californie is vrij koel en daardoor komt er hier bij ons 's nachts een koele luchtstroom. Dat is heerlijk in de zomer als het overdag meestal boven de 30 graden is. Dat alles 's nachts goed afkoelt maakt het hier erg leefbaar. Maar daardoor kun je niet zo vaak echt lekker tot laat in de tuin zitten. Maar op het ogenblik is het weer net wat warmer dan normaal en koelt het 's avonds wat langzamer af. En zo zaten we van een uur of 11 tot 1 uur 's nachts gezellig buiten.
Als het hier gaat schemeren komt de tuin tot leven. Dan begint het geritsel en kunnen we de ratten over de schutting zien rennen. En gisteravond hoorden we geritsel en dachten we dus dat ratten actief waren. Tot we ons realiseerden dat het geritsel wel erg luid was. Toen dacht ik dat ik een kat zag. Maar ik realiseerde me meteen dat dit teveel lawaai was voor een kat. En besefte ik dat ik een wasbeertje zag. En nog een. En ze liepen over de schutting van de buren, zo naar de onze en toen ze langs ons liepen keek eentje even nieuwsgierig naar die rare wezens die daar in de tuin zaten.
Het was zo leuk om na 5 jaar eindelijk eens een wasbeertje in het echt te zien. Een levende dan, want we zien ze wel eens dood langs de weg liggen.

Aardbeving

Ik heb net, na 4,5 jaar in Californie, voor het eerst een aardbeving gevoeld! Doodeng, gelukkig duurde het maar een paar seconden. Het was maar een 4.3 op de schaal van Richter, maar het epicentrum is wel erg dichtbij.

Arwin ligt ziek in bed te slapen en ik ben meteen naar hem toegerend, maar toen ik bij hem kwam was het al voorbij. Ik hoop dat het geen voorbode is van een grotere aardbeving!

Hier kun je hem op de kaart zien, wij wonen in San Jose. Net links van het rode blokje:

Arwin op TV!

Omdat er heel veel ontslagen gaan vallen op alle scholen in heel Californie en dus ook in ons schooldistrict is er op onze school een persconferentie gehouden. Deze vond plaats in de bibliotheek van de school waar ik heel wat uurtjes per week vrijwilligerswerk doe. Ik was er zelf niet bij, maar er is ook gefilmd in de klas van Arwin en dat kun je hier bekijken.

Vanaf 2:06 minuten komt de klas verschillende keren in beeld, bij 3:27 minuten is Arwin het blonde jongetje met zijn arm omhoog. Sowieso is Arwin makkelijk te herkennen, want hij is het blondste jongetje in de klas ;-).

Groetjes,

Rita

Vervolg Hammie

We weten inmiddels wat er zeer waarschijnlijk met Hammie is gebeurd. Helemaal zeker zullen we het nooit weten, maar rond de tijd dat Hammie weg is gelopen heeft de kat van de overburen een dode hamster naar huis gebracht. Het zou wel erg toevallig zijn als er twee ontsnapte hamsters waren. We gaan er dus maar van uit dat Hammie haar avontuur niet heeft overleefd. En eigenlijk vind ik het wel fijn te weten dat ze dood is en dat ik dus niet bang hoef te zijn om ergens een hamsterlijkje tegen te komen ;-).

Vorige week zijn we dus maar weer naar de dierenwinkel getogen om een nieuwe hamster uit te zoeken. Het is een "fancy black bear hamster" geworden. Ze hadden alleen een zwarte met een witte streep over zijn buik. Ze is kleiner dan hammie was toen we haar kregen (72 gram) dus ze zal wel erg jong zijn. Ik schat nu drie weken. Supertam en super nieuwsgierig is ze. Je moet haar erg in de gaten houden, want ze is nog sneller dan hammie was.

Over de naam kunnen we het maar niet eens worden. Ik noem haar Beertje, Arwin noemt haar Knabbeltje, Yarno noemt haar Mollie, omdat ze wel een beetje op een mol lijkt. Ik denk dat het Mollie gaat worden, hoewel ik haar meestal gewoon Hammie noem :-).

Mijn tas

Ik had het al op verschillende blogs gelezen. Er ging een stokje rond en uiteraard kwam het stokje via Sue in Orlando ook bij mij terecht. Dit is de opdracht:

- Kieper je tas om en benoem wat je ziet
- Plaats een link naar diegene van wie je het stokje kreeg.
- Belast 3 andere log-genoten met deze opdracht en verwittig ze!
- Link naar deze 3 loggers



Ik heb al gezien dat ik wel een van de dames met de meeste troep ben. Mijn tas is dan ook aardig zwaar. Ik heb een enorme verzameling tassen, die vooral gegroeid is nadat we naar de VS verhuisden. Ik hou van leren tassen en als ik dan een leuk exemplaar voor een prikje in de uitverkoop tegen kwam dan kon ik het niet laten. Maar twee jaar geleden heb ik twee leren tassen erbij gekregen van Liz Claiborne die mijn favoriet zijn geworden. Sindsdien is er weinig nieuws bijgekomen. Dan mocht ook niet, want deze tassen waren niet in de uitverkoop en ook niet goedkoop ;-).
Ik wissel dus nog wel eens van tas, maar ga altijd weer terug naar mijn favorieten. Op het ogenblik is dat de zwarte "hobo" tas. Lekker groot, er kan altijd een fles water, snacks en een boek bij. Bovendien is het hengel heel makkelijk te verstellen van kort naar lang.





Tja, en wat zit er in? Veel dus:
papieren zakdoekjes, een haarelastiekje, flos, fototoestel, twee opvouwbare tasjes zodat ik niet altijd plastic tasjes hoef aan te nemen. Een iPod shuffle en een iPod Touch. Pepermuntjes, zoetjes, telefoon, sleutels met o.a. een zaklantaarntje als sleutelhanger. Een inhalator (van Yarno). Een portemonaie, een pen en een potlood.
En dan heb ik nog een (groen) minitasje met reispilletjes, maagtabletten en diverse pijnstillers. Een chequeboekje met rekenmachine, opschrijfboekje en coupons. Sudoko voor als ik me verveel. Een heleboel klantenkaarten (mijn portemonaie zit er ook nog vol mee). Make-up poeder, mascara, oogpotlood, lippenstift, nagelvijl, pinset, nagelknipper, tampon, mininagelvijltjes, Deodorant, tandenstokers en een kam. Extra geheugenkaarten voor mijn fototoestel, extra batterijtjes voor het zaklantaarntje. Neosporin (ontsmettingsmiddel voor op wondjes, altijd handig als een van de kinderen valt).

Ooit was het nog erger. Toen had ik namelijk ook altijd natte doekjes en een eerste hulp set bij me. Misschien moet ik die maar weer toevoegen, want ik mis ze best wel eens...

Nu heb ik zelf een enorme hekel aan kettingbrieven dus ik geef het stokje niet door, ook al vond ik het best leuk om mijn tas te beschrijven. Het was een goede gelegenheid om hem even uit te mesten en schoon te maken. Ik hoop dat jullie mij het niet kwalijk nemen.