Kindergarten

Vanaf vandaag moeten we iedere dag vroeg op! Yarno is namelijk begonnen op Kindergarten en hij begint al om 8.15. Om 12.15 mogen we hem weer ophalen. Yarno gaat naar Allen Elementary. Deze school is net samengevoegd met Randoll Elementary en verhuisd naar een nieuwe lokatie. De foto op de website klopt dan ook niet. Het gebouw is eerst van Steinbeck Middle School geweest en aangepast en verbouwd. Pas vorige week konden ze erin en het is daarom ook nog wel erg kaal. Ik kreeg wel een brok in mijn keel toen we naar binnenliepen, het gebouw is zo groot en saai (en de plafonds zo hoog). Er zitten 800 kinderen op school, waarvan 120 in Kindergarten.Het klaslokaal van Mrs. Kenzler, de juf van Yarno, is erg groot in vergelijking tot Nederlandse scholen. En er zitten maar 20 kinderen in zijn klas. Het lokaal heeft bijna geen ramen, er zitten twee kleine hoge raampjes in de nooduitgangdeuren. Dat is helaas normaal in de USA. Ook wordt er van de ouders verlangt dat ze materialen meenemen, iedereen had een hele lijst gekregen. Daar stonden onder andere 20 lijmstiften, een fles schoollijm, 3 dozen waskrijtjes, 2 dozen tissues en 2 pakken babydoekjes op. Er is een groot tekort aan geld in ons schooldistrict, vandaar dat er veel scholen gesloten worden en ouders gevraagd wordt bij te dragen door middel van het meenemen van spullen.

Deze eerste dag hoefde Yarno maar een uurtje naar school en moesten de ouders mee. We kregen een heleboel informatie, o.a. over het huiswerk dat hij meekrijgt. Ook moeten we hem dagelijks voorlezen (dat deden we natuurlijk al) en opschrijven welke boeken we gelezen hebben en hoe lang. De kinderen gingen ook met de juf een liedje zingen/dansen maar Yarno weigerde als enige mee te doen. Ik verwacht wel dat dat anders is als ik er niet bij ben. En uiteraard wil hij noooooit meer naar deze school. Over een paar weken zal dat hopelijk anders zijn.

Er stond een tafel in de gang met inschrijvingsformulieren voor vrijwillerswerk binnen de school dus ik heb meteen maar overal mijn naam ingevuld.

Gisteren moesten we nog even een laatste Hepatitus B prik gaan halen. Anders mocht hij vandaag niet op school beginnen. Hij heeft van te voren heel wat tranen gelaten maar René had hem een kado beloofd dus uiteindelijk liep hij heel braaf mee naar binnen. Ik had dat niet verwacht, want hij is meestal niet om te kopen. Pas toen de zuster met de naald aankwam begon hij tegen te spartelen. Ik nam hem in de houdgreep en toen de zuster klaar was zag Yarno eruit alsof hij moest huilen maar het niet wilde. Dus vertelde ik hem dat hij best mocht huilen als hij wilde. Maar wat bleek, hij moest lachen want het deed geen pijn! Gelukkig maar. Hopelijk is hij nu over zijn angst voor de dokter heen. Voorlopig hoeft hij niet meer, pas met 9 jaar volgens het Nederlandse schema. Zijn kado had hij wel verdiend, want hij begon pas op het laatst te protesteren. Dat was een heel verschil met het schoppende en krijsende kind dat we voorheen uit de auto mee moesten "sleuren".
Omdat Yarno weigert te fietsen, ook op een fiets met zijwieltjes, en onze skelter veel te zwaar voor hem is hebben we een soort driewieler voor hem gekocht. Ik vind het belangrijk dat hij toch wat meer beweegt en conditie krijgt door te fietsen en we hadden in het Linnaeushof en Verkeerspark Assen al gemerkt dat hij het trappen toch ook wel erg leuk vind. Hij vindt het ook erg leuk en hij trapt zo hard dat ik hem lopend echt niet bij kan houden! Nu eens kijken of we Arwin nog aan het fietsen kunnen krijgen.