Tsunami

René had maandag een vrije dag genomen en we zijn lekker naar het strand gegaan. Het is hier nu lekker warm, maandag was toevallig wel de warmste dag met 36 graden. Gelukkig is het aan de kust een stuk koeler. We hebben een strand bezocht waar we nog niet eerder waren geweest, New Brighton State Beach in Capitola (net onder Santa Cruz). Een mooi strand, alleen zijn de golven iets te wild naar de zin van Yarno. Verderop zagen we wat huizen aan het strand staan en we fantaseerden een beetje hoe het zou zijn om daar te wonen. Sinds gisteravond fantaseren we daar echter niet meer over want terwijl we televisie aan het kijken waren kwam er ineens een Tsunami waarschuwing in beeld. Er was een aardbeving van 7.0 op de schaal van Richter ongeveer 90 mijl vanuit de kust in Noord Californie geweest. Omdat men op dat moment niet weet of er een vloedgolf is ontstaan geeft men sowieso een waarschuwing, dit keer voor de hele westkust van de USA. Ik heb meteen mijn vriendin Rena in Santa Cruz gebeld omdat ik weet dat ze geen televisie heeft. Zij is meteen in de auto gestapt met de kinderen om de bergen in te rijden. Ze zeggen wel dat men niet in paniek moet raken, maar dat gebeurt dus toch wel. Gelukkig werd de waarschuwing tien minuten later geannuleerd toen bleek dat er geen vloedgolf onderweg was. Als men de waarschuwing op dat moment had gegeven dan had men maar tien minuten gehad om te reageren. Het is wel een gek idee om in een land te leven met zoveel dreiging vanuit de natuur. Overigens zullen wij hier achter de bergen weinig last van een eventuele vloedgolf ondervinden. En een half jaar geleden had ik waarschijnlijk mijn schouders opgehaald na zo'n waarschuwing, sinds december en de ramp in Azie reageer ik wel anders.

Gisterochtend was het laatste uitje van dit jaar van de preschool, dit keer naar een park met speeltuintje hier dichtbij. De juffen hadden wat spelletjes georganiseerd en verder konden de kinderen lekker spelen. 's Middags had Arwin weer zwemles en het ging super. Yarno heeft een half uur lopen huilen omdat hij geen les had maar hij heeft pech gehad, de lessen zijn vol. Dan had hij maar eerder moeten bedenken dat hij toch wel les wilde. We zijn in ieder geval vandaag met zijn allen weer naar het zwembad van de Central YMCA geweest (met het ondiepe bad). René begint hier zo vroeg 's ochtends dat hij als hij het niet te druk heeft makkelijk 's middags eerder kan stoppen. Heerlijk was het!