California, here I come!

Zondagavond was de grote avond. We moesten overdag al om 13.00 in het zaaltjes aanwezig zijn om alles klaar te zetten en nog wat te oefenen. Het viel me heel erg mee dat ik niet eens zo zenuwachtig was. Het oefenen ging heel goed en ik had er vertrouwen in dat de voorstelling ook goed zou gaan. We zijn nog even met ons allen uit eten geweest. Annette had wat post voor ons allemaal gekregen om ons succes te wensen. Dat was erg leuk. We kregen ook allemaal een gelukspoppetje van haar vriendin Franka. Nou, die mogen we hartelijk bedanken want ze hebben inderdaad geluk gebracht. De voorstelling ging super. Een half uur voor de voorstelling werden we verbannen naar de kleedkamer omdat het publiek binnen begon te stromen. Die laatste minuten waren wel even eng, wetende dat iedereen daar zit te wachten. De eerste scene voelde ik mijn hart nog bonzen, maar daarna waren de zenuwen over en vond ik het alleen nog maar leuk! Het stuk ging over zeven vrouwen die naar de Bay Area geemigreerd zijn. De openingsscene, waarin we allemaal een afscheidsbeweging herhaalden, maakte de emoties al los bij het publiek. Er is veel gelachen, maar ook gehuild. De reacties achteraf waren heel positief. Jammer dat er maar één voorstelling was, want het was zo leuk! De opkomst was enorm, er waren meer dan honderd toeschouwers. De titel van de voorstelling was California, here I come. Die gaan we veranderen in Hollywood, here we come!!!

Bezoek Anya

Voor een update over het bezoek van Anya kun je haar site bezoeken:

www.gertenaar.ca

Mijn schoonouders zijn gisteren vertrokken en inmiddels veilig aangekomen in Nederland!

April

Ja, ik weet het. Ik heb mijn weblog al heel lang niet bijgewerkt. En nu weet ik natuurlijk niet meer wat er allemaal gebeurd is de afgelopen maand. Ik zal een poging wagen.

Mijn schoonouders zijn in ieder geval veilig aangekomen op 13 april. De eerste dagen viel het weer erg tegen. Ze hebben hier sinds mensenheugenis niet zo'n slechte winter en voorjaar gehad. De regen kwam echt regelmatig met bakken uit de lucht en dat is nog niet zo erg, het is zo ontzettend koud geweest. Maar gelukkig is het nu weer heerlijk. De temperatuur ligt nu zo rond de 25 graden zoals we gewend zijn. Mijn schoonouders vinden dat erg fijn, want ze zitten graag in de zon. De garagedeur staat weer vaak open (want daar is 's ochtends de zon), de klapstoeltjes uitgeklapt. De kinderen kunnen dan lekker fietsen op de stoep en oma en opa zitten te genieten in de zon. We hebben niet zo heel erg veel met ze gedaan dit keer. We zijn wel naar de dierentuin van San Francisco geweest, dat was erg leuk. Ik vond de Gorilla's en de leeuwen het meest indrukwekkend. De leeuwen worden gevoerd in binnenhokken en dan kun je ze even van heel dichtbij bekijken. Niet voor mensen met zwakke magen want ze krijgen (dode) konijnen te eten.
We hebben voor het eerst het historische museum in San Jose bezocht. Dat was eigenlijk ook erg interessant en nog gratis ook. Er rijdt daar ieder weekend een trolley (tram) uit 1921 rond en ieder weekend zijn er een stuk of 5 van de 20 historische gebouwen geopend. Ik vond zelf de drukkerij erg leuk, omdat ik zelf nog op de Grafische MTS handzetten en hoogdruk gehad heb.
We zijn naar het Seymour Marine Discovery Center in Santa Cruz geweest en zijn toen ook naar de pier gegaan. Helaas waren er geen zeeleeuwen dit keer.
Yarno had een schoolreisje naar het Chidrens Discovery Museum en ik ben zelf in plaats van met de schoolbus met de auto gegaan zodat Oma en Opa met Arwin ook meekonden. Ik was mee als begeleider en de kinderen hebben genoten.
Verder ben ik weer vaak wezen winkelen met mijn schoonmoeder. Fijn om een gelijkgestemde op bezoek te hebben :-). En we zijn nog een dagje naar het strand geweest, maar dat viel tegen omdat het in Santa Cruz maar liefst 12 graden koeler was dan in San Jose. De oceaan is zo koud waardoor het als de wind vanuit zee komt aan die kant van de berg erg koel kan zijn. Nu houden we daar altijd rekening mee (lange broeken en truien mee) maar de overgang van 29 naar 17 graden was een beetje te groot.
Zaterdag zijn we naar San Francisco geweest en wederom was het in SF koud en winderig terwijl het warm en zonnig was in San Jose. Twin Peaks was echt te koud, dus daar waren we snel weer weg. Er was helaas ook mist dus we konden toch niet veel zien. Gelukkig klaarde het iets op tegen het einde van de dag en hebben we toch nog, na een heerlijke (late) lunch in China Town, in het zonnetje de pier bezocht.
Gisteren hebben wij hier Koninginnedag gevierd. Het feest was georganiseerd door de Nederlandse school en weer een groot succes. De kinderen (of eigenlijk wij) hebben hun fietsen versiert voor de optocht en wedstrijd en er zijn weer ballonnen opgelaten. Er was een bbq en oudhollandse spelletjes. Erg gezellig was het. Na afloop zijn wij naar de Sushi Boat geweest om René zijn verjaardag te vieren. Opa en Oma hebben getracteerd, tenslotte wordt René over een paar weken alweer 40.

Vanavond ga ik Anya ophalen op het vliegveld. Zij komt hier een week logeren en is hier dan ook tijdens het optreden van de Tol Toneel Club. Erg spannend vind ik het, er komen zo'n 100 mensen kijken. Donderdag is de generale repetitie. Hopelijk gaat het net zo goed als afgelopen donderdag. Mijn schoonmoeder was mee en die was erg enthousiast dus we verwachten positieve reacties!

Verder staat ons buurhuis in Nieuw Vennep te koop. We vinden het jammer dat Willem gaat verhuizen en hopen dat we weer leuke buren krijgen.

Verjaardag

Ik heb een hele leuke verjaardag gehad! Jammer genoeg moest René op mijn verjaardag om 12.30 richting vliegveld dus we zijn de zondag ervoor lekker uit eten geweest. Ik wilde heel graag een keer naar de Cheesecake Factory en dat viel zeker niet tegen. Ik heb de gegrilde artisjokharten geprobeerd en de "petite" filet mignon (die dus helemaal niet zo klein was, ben blij dat ik niet de gewone besteld heb). Als dessert hebben we allemaal een cheesecake uitgeprobeerd. Lekkerrrr. En de service was prima. Op mijn verjaardag zelf zijn Bernadette en Yvonne om 6.00 uur opgestaan om het huis te versieren. Helaas was Arwin ook vroeg wakker en omdat hij 's nachts had overgegeven wilde ik even kijken waar hij was dus betrapte ik de meiden tijdens hun bezigheden. Maar toch was het een enorme verrassing. Ik was écht jarig! Ik heb prachtige kado's gekregen. Van René en de kinderen een iPod video 60 Gb met speakers, een Roadtrip (daarmee kun je de iPod opladen in de auto én afluisteren via de autoradio) en een hoesje. Van Yvonne en Bernadette een hele mooie handtas, een verjaardagskroontje en lintje dat ik de hele dag moest dragen (maar ik ben er niet mee naar buiten geweest). Via de post heb ik nog een boek van Rob en Linda en een lekkere douchegel van Ursula, Frans en Lennard gekregen. Via de mail ontving ik een heel leuk filmpje van Mieke, Ronald, Simone en Jelle. Echt lachen.
Omdat Arwin ziek was zijn we de hele dag thuis gebleven. Ik heb twee taarten en brownies gebakken en een grote pan tacosoep gemaakt. 's Avonds had ik namelijk mijn hele toneelclubje uitgenodigd. Het was ontzettend gezellig en we zijn ook van plan om vaker bij elkaar te komen om lekker te kletsen. Tijdens de toneellessen hebben we daar namelijk geen tijd voor, we zijn druk met het voorbereiden van ons optreden op 7 mei.

Gisteren zijn Yvonne en Bernadette weer richting Nederland vertrokken. Het afscheid was even moeilijk, we hebben het zo ontzettend gezellig gehad. Van mij mogen ze zo weer terugkomen! Over twee weken komt alweer het volgende bezoek, 13 april komen mijn schoonouders weer deze kant op voor drie weken. En daarna komt Anya nog een weekje vanuit Canada over. Er is dus nog genoeg om naar uit te kijken.

Arwin is nog steeds ziek, ik heb zelfs gisteravond toneel moeten afzeggen en vanmorgen Artvistas. Yarno was daar erg verdrietig over, maar er is niets aan te doen. Artvistas plannen we gewoon weer opnieuw in voor volgende week of zo. Morgen zou Arwin voor het eerst moeten t-ballen (honkbal voor jonge kinderen waarbij de bal op een stok wordt gelegd). Ik hoop dat hij dan weer beter is.

Tweede deel verslag van Yvonne en Bernadette

Inmiddels schiet onze vakantie al aardig op, helaas, we zouden nog wel wat weekjes willen blijven, het is hier heerlijk.

Afgelopen zaterdag zijn we naar het Winchester Mystery House geweest. Dit is een landhuis met een merkwaardige geschiedenis. Sarah Winchester, erfgename van de grote wapenfabrikant, verhuisde van Connecticut naar San Jose en kocht er een kleine boerderij. Een medium vertelde haar dat de uitbreiding van het huis de geesten zou verjagen van de mensen die door de wapens van haar familie waren gedood en hield 38 jaar lang de timmerlieden aan het werk; 24 uur per dag, 7 dagen per week, tot haar dood. Het resultaat is een bizar complex van 160 kamers, met trappen die nergens heen leiden, ramen in vloeren en deuren waar achter je naar beneden stort of tegen de muur oploopt.

Zondag zijn we naar Santa Cruz geweest, eerst langs het huis gereden waar Rita en familie gewoond hebben, een echt vakantieparadijs is het daar. Nog eventjes aan de oceaan gestaan, wat een wind, en het was nog behoorlijk koud ook. Daarna zijn we naar het aquarium gereden waar een skelet van een walvis buiten staat, wat een gevaarte, zelfs het kind-walvis is groot. Dit is een heel klein vriendelijk aquarium. Ook hier mag je allerlei zeedieren aanraken, dat kennen wij niet in Nederland. Daarna naar de ‘boulevard’gereden waar een soort permanente kermis is, de kinderen genoten zichtbaar. Nog eventjes in de zon op het strand gezeten en daarna richting San Jose.

’s avonds zijn we wezen eten bij de Cheesecakefactory, voor Rita’s verjaardag. Dat was erg leuk en ook nog erg lekker, vooral de wijn (ja Rene!!!).

Maandag werd er slecht weer voorspelt, maar ondanks dat zijn wij toch richting SF gereden en een alternatief gezocht. De 49 miles drive, dwars door SF en je komt op schitterende plekjes, soms vonden we ook gewoon de weg niet. Als afscheid van de oceaan nog op de terugweg een stukje om gereden, wat is hij mooi.

Gisteren was het Rita’s verjaardag en omdat Arwin ziek was, hebben wij (konden wel weg, maar vonden het wel best zo) de hele dag lekker binnen vertoeft en ons uitstekend vermaakt. ’s avonds, vanaf 18 uur had Rita haar toneelvriendinnen uitgenodigd om te komen eten. Er was 1 man op heeeeel veel vrouwen, maar volgens ons heeft Edwin zich ook best vermaakt, en dat zelfde geldt voor ons. Een hele leuke verjaardag die speciaal was omdat hij in San Jose gevierd werd. Rita had haar beroemde appeltaart gemaakt (ja Rob hij was weer erg lekker), een hazelnoottaart, brownies en een ijstaart. Verder een verrukkelijke soep, fruitsalade en nog veel meer

Het is inmiddels woensdag, en vandaag is het ons laatste dagje San Jose, geen idee hoe die gaat verlopen, Arwin ligt nog te slapen, dus afwachten. Sowieso gaan we wel wat doen vandaag, met of zonder Rita en de kinderen (Rene zit in Zuerich).

Verslag van Yvonne en Bernadette

Rita heeft iedereen aardig op de hoogte gehouden van onze rondreis door een deel van Californië, Nevada en Arizona.

Het leek ons leuk om ook onze versie te geven, aangezien we dachten nooit verder te gaan dan Yosemite en San Francisco.

Zondag zaten we te kletsen wat wij allemaal van plan waren, Rita had nog twee kaartjes op onze naam staan voor Universal Studies Hollywood, te LA, en daarmee begon het allemaal. We gingen echt Amerika ontdekken, op zoek naar de Cowboy (mmm Yvonne dus) en vast en zeker kunnen onze leeftijdgenoten Manolito uit High Chaperal nog wel herinneren. Dit was de enige teleurstelling, geen cowboy gezien.

Maandagochtend vertrokken we, na een ontbijt met Rita, Rene en de kinderen, richting Yosemite. Het was de eerste keer dat wij de highway opgingen en gelijk moesten we opletten, hoe anders waren de verkeersborden en in het bijzonder de wegwijzers. Gelukkig hadden we een uitleg gekregen van Rita, zeker belangrijk wat betreft de stopborden, al zal later blijken dat we niet alles wisten. Het landschap was onderweg saai, pas nadat wij wat gegeten hadden, kregen we wat heuvels en bergen te zien. Maar hoe meer we richting Yosemite gingen, veranderde dat, ook begon langzaam in de berm sneeuw te verschijnen. Hoezo lekker weer in Californië? Aangekomen in Yosemite werd ons gevraagd of wij Chain hadden, wat is dat? Nou bleek dat het sneeuwkettingen waren.We konden een stukje door Yosemit heen rijden, maar niet harder dan 25 miles, want we zouden anders in de slip raken. We dachten gelijk dat het mee zou vallen, maar eenmaal in het park werd ons duidelijk dat we de eerste beste weg moesten nemen om niet op een pas terecht te komen. We waren op zoek naar een motel maar dat was niet zo eenvoudig bleek later. Via mooie sinaasappelvelden en heel veel bergen eindelljk een hotel gevonden.

Dinsdag gingen we naar Sequoia, een hele mooie route, maar anders dan bij Yosemite zat hier niemand bij de kassa, en reden we het park in. Daar was nog meer sneeuw gevallen, en het begon te sneeuwen, na een heel stuk gereden te hebben besloten wij terug te rijden. Een alternatieve weg werd er gezocht, niet wetende dat we weer een weg gekozen hadden over een pas, dus ook daar moesten wij terug vanwege de sneeuw. Via saaie wegen langs de olie-industrie zijn we naar een motel gereden.

Woensdag hadden we op safe te gaan, Rene ook nog gevraagd of Death Valley niet onder gesneeuwd was, waarschijnlijk heeft hij gelachen en gezegd dat het onmogelijk is. Onderweg kwamen we door Red Rocks, dat was erg fascinerend, wat een mooie rotsen, en de kleuren. Aangekomen in Death Valley kregen we te maken met een temperatuursverandering, en ook de eindeloze zandvlaktes, bergen en rotsen. Er schijnen ook nog mooie bloementjes te zijn, maar die hebben wij niet gezien.. Hierna zijn we doorgereden naar Las Vegas. Nadat we een motel gevonden hadden, gingen we op pad. Van Rita hadden we gehoord welke casinos we zouden moeten bezoeken. Als eerste zouden we naar Casino New York gaan, een heel stadje op zich, met restaurants, bar’s en allerlei andere vertier. We zijn hier snel weggegaan nadat we toch wel wat gegokt hadden. Eenmaal buiten besloten we om niet naar de Parijs en Venetie te gaan.

Donderdag zijn we doorgereden naar de Grand Canyon. Op de kaart leek het een klein stukje, maar uiteindelijk reden we er meer dan 5 uur over, misschien wel 6. Dit overtrof in alles Death Valley, wat een kleuren, wat onwerkelijk allemaal. Erg leuk dat er sneeuw lag, dat is toch ook wel heel bijzonder. Dit was tot nu toe het mooiste wat we gezien hadden tot op heden.

Vrijdag vanaf Grand Canyon zijn we langzaam aan richting L.A. gegaan, jeetje dat is ook een end, je rijd hier gewoon erg veel. Uiteindelijk besloten om L.A. niet in te gaan, en hebben een moteltje iets boven L.A. gevonden.

De dag erna zijn we via Santa Barbara, een heel mooi mondaal stadje, richting het noorden gereden. Heel veel verschillende landschappen gingen aan ons voorbij, woest en ruig, en lieflijk. Ook hebben we een kolonie Sea Elphants gezien. Wij allebei hadden andere beesten in ons gedachten, maar evengoed erg leuk om ze te zien. We hebben die dag te lang doorgereden want we kwamen op een gegeven moment niets meer tegen. Uiteindelijk bleek dat we 1 uur rijden van Rita zaten, maar gingen toch voor een nachtje motel, anders waren we pas om 10 uur daar geweest.

Zondag fijn langs de oceaan gereden, nog wat gelezen en kwamen gelijk met Rita en familie aan in San Jose.

De maandag en dinsdag hebben we gebruikt om te winkelen, wat met de kinderen te doen en gewoon relaxen.

Woensdag zijn we walvissen wezen kijken, vroeg uit de veren en op weg naar Monterey. Een stadje wat vroeger leefde van de sardinesvangst, maar nadat de sardines verdwenen waren, moesten de bewoners iets nieuws bedenken en dat hebben ze gedaan. Een toeristenindustie is het geworden. Erg leuk dat wel, niet overdreven dus. In ieder geval zijn we aan boord gegaan van een boot, bij het varen bleek gelijk dat we geen oceaanbenen hadden, gelukkig waren we niet de enige. We hebben 2 grijze walvissen gezien, helaas sprongen ze niet uit het water, maar ze spoten wel en we hebben de ruggen gezien. Voor de kust lag nog wel een kolonie zeeleeuwen, kennen we ook alleen maar uit de dierentuin. Daarna hadden we afgesproken met Rita en de kinderen bij het aquarium. Dat is pas een mooi aquarium. Je kunt de roggen, zeesterren, en krabbetjes gewoon aanraken. Dat hadden we nog nooit gezien, zeker een aanrader als je die kant op gaat.

Donderdag zijn we naar San Francisco gegaan, als eerste over de Golden Gate Bridge gereden. Niet helemaal de bedoeling maar ze geven zo laat aan wanneer je moet afslaan, welke baan je moet aanhouden en zodoende maken we regelmatig meer kilometers. Het uitzicht op SF was jammer genoeg wat heiig, en hadden we slecht zicht, ook op Alcatraz. Via de tolweg terug over de brug, gingen we via de Lombard Street naar het steilste straatje, eng om te rijden, vooral omdat we niet wisten hoe het moest met een automaat, wel erg spannend. Geparkeerd en met de kabeltram naar Chinatown gegaan, eerst de St Mary Church bekeken, een eenvoudig katholieke kathedraal. Wat door Chinatown gelopen, wat bazaars bezocht, dim sum gegeten en daarna terug naar de kabeltram. Welke richting moeten wij op, na diverse malen de straat overgestoken te zijn, gekozen dan maar richting Powell station te gaan. Daar was een bijzonder winkelcentra Nordstrom, we hebben onze ogen uit gekeken, dat was nog eens een chique winkelcentrum. Vanaf deze kant weer met de kabeltram richting Fisher’s man wharf. We zagen onderweg regelmatig mooie uitzichtpunten. En bij het einde gekomen bleek dat deze wijk weer anders was dan de alle andere die wij gezien hadden. Al gauw was het tijd om richting SJ te gaan, we wilde uiteindelijk mee naar het theatergroepje van Rita.

We waren ’s avonds het publiek voor de repetitie van een theatervoorstelling. De sfeer onderling is erg goed, en dat merkte je ook wel, Annet deed een warming up met een spel, en er werd direkt veel gelachen. Het was erg leuk om dit te zien, maar doen verder geen uitspraken over het hoe en wat want ik denk dat er nog wel wat mensen naar de uitvoering gaan kijken en dat zou dan jammer zijn als we het verklappen.

Inmiddels in het alweer de 2de keer vrijdag, vandaag wat gewinkeld, vanmiddag met de kinderen naar een mijnmuseum geweest en ‘s avonds heerlijk japans wezen eten.

Morgen gaan we naar het Winchester Mystery House in San Jose, dit is een huis met 2000 deuren, 10.000 ramen, 47 open haarden en 17 schoorstenen trappen die naar het planfonds leiden, en nog meer van dit soort dingen. We zijn heel benieuwd.

Te koop aangeboden ....

Eén paar zijwieltjes voor een 16 inch kinderfiets én één paar zijwieltjes voor een 12 inch kinderfiets!!!!!

Ik heb altijd gedacht dat Arwin eerder los zou fietsen maar dat is niet zo. Het scheelt toch wel gauw 15 minuten! Natuurlijk is hij wel twee jaar jonger. Arwin durft gewoon veel meer en toen hij zag dat Yarno los fietste wilde hij ook persé.

Ik heb wel eens verteld dat Yarno niet durfde te fietsen op een fiets met zijwieltjes omdat hij te bang was om te vallen. Vrijdag heeft hij toch even geprobeerd om op zijn fiets te fietsen en blijkbaar vond hij het wel erg leuk. Hij riep dat hij het zonder zijwieltjes wilde proberen en dat wilde Arwin ook dus hebben we beloofd het dit weekend te gaan oefenen. Zaterdag hadden we niet zoveel tijd en hebben we het maar even op de stoep geprobeerd maar dat was niet zo'n succes. Ik verwachtte dat we wel een paar dagen zouden moeten oefenen. Vandaag hebben we de fietsen in de auto gezet en met Yvonne en Bernadette naar een schoolplein gereden. Na ongeveer 10 minuten fietste hij al los. En na een uur begon het koud en donker te worden, maar hij wilde echt niet naar huis, hij vindt het zo leuk om te fietsen. Hij kan ook al gewoon zelf starten en stoppen. Arwin wilde ook net als Yarno fietsen en terwijl Yarno in het begin steeds riep "NIET LOSLATEN" riep Arwin juist steeds "LOSLATEN". We waren vergeten de helmen mee te nemen dus we vonden het wel spannend, maar het ging hartstikke goed. Arwin moet nog wel een duwtje krijgen en remmen gaat ook nog niet helemaal super, maar dat komt wel!

Een nieuwe auto

(de bedoeling was een heleboel foto's bij deze update te plaatsen, maar dat lukt me echt niet. Voor foto's moet je hier klikken).

Vandaag hebben we weer een paar uur bij een auto dealer gezeten. Eerst natuurlijk onderhandelen over de prijs van de auto. Wel lachen want het werkt echt om aanstalten te maken te vertrekken want zo konden ze toch ineens wel heel dicht in de buurt van onze maximum prijs komen. En toen mochten we mee naar het kantoortje van de salesmanager om op een heleboel verschillende formulieren allebei 18 keer onze handtekening te zetten. En dat was natuurlijk exclusief de handtekening op de check waarmee we moesten betalen. Terwijl we bezig zijn met het papierwerk wordt de auto helemaal schoongemaakt en gepoetst (detailing noemen ze dat). We hadden er geen rekening mee gehouden dat we vandaag onze droomauto zouden kopen dus er zaten nogal wat spullen in de auto die er uit moesten. Je krijgt hier namelijk meteen je nieuwe auto mee.
En toen konden we eindelijk naar huis met onze mooie glimmende nieuwe Saab 9-3 SE cabrio. Nou ja, nieuw is hij natuurlijk niet. Hij is vier jaar oud en heeft maar 22.000 mijl op de teller.
Eenmaal thuis beseften we dat we ons huis helemaal niet inkonden. De Dodge Intrepid had een ingebouwde garageopener en de ketting zit op de voordeur. Gelukkig was onze huisbaas in de buurt en die kon met een geheime code onze garagedeur openen. Eindelijk mocht ik toen zelf voor het eerst een cabriolet besturen. GAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAF. Ik heb nog nooit met zo'n grote lach op mijn gezicht auto gereden denk ik. René kan trouwens ook aardig grijnzen ;-).

Verder nieuws:

Afgelopen vrijdag was het "St. Patricks Day". Dit is een Ierse feestdag en aangezien er in de USA meer "Ieren" wonen als in Ierland zelf wordt deze dag uitbundig gevierd. Er wordt op deze dag heel veel groen gedragen want het schijnt zo te zijn dat je geknepen mag worden als je geen groen draagt. Ik heb daar gelukkig niets van gemerkt. Yarno was al de hele week erg met deze dag bezig omdat zijn juf had verteld over de Leprechauns (soort Ierse kabouters) die op die dag te voorschijn komen en als je er één kunt vangen dan brengt dat veel geluk en potten goud. Het huiswerk van deze week was dan ook het maken van een val om een leprechaun te vangen. Yarno heeft zijn val helemaal zelf bedacht en bijna helemaal zelf gemaakt. Je kon duidelijk zien dat een aantal klasgenootjes erg veel hulp gehad hebben. Niet helemaal eerlijk vind ik. Yarno was wel teleurgesteld dat hij geen leprechaun gezien heeft. Bij de foto's kun je de verschillende vallen bekijken.
Verder zijn ze met de klas op zoek gegaan naar klavertjes vier.

Arwin wilde graag stekeltjes dus heb ik de tondeuze op zijn hoofd gezet. Toen het klaar was was hij heel erg boos. Hij vond het niet mooi en wilde zijn haar terug. Hij was zelfs zo boos dat hij dreigde hetzelfde met mijn haar te doen. Ik heb de tondeuze dus maar heeeeel goed verstopt want ik zag mezelf al met stekeltjes wakker worden :-).

Yvonne en Bernadette zijn vandaag de hele dag onderweg geweest. Ze overnachten vannacht in Marine bij Monterey. Morgen gaan ze dan nog die omgeving bekijken en mogenavond zijn ze weer hier. Dan mogen ze zelf een (uitgebreid) verslag maken.

Dag 4 en 5

Las Vegas was leuk, maar Yvonne en Bernadette hebben ontdekt dat ze gokken wel een beetje té leuk vinden. Ze zijn de stad daarom maar snel weer ontvlucht. Gisteren zijn ze naar de Grand Canyon en de Hoover Dam geweest. Dat was wel het mooiste wat ze tot dan toe hadden gezien. Ze hebben overnacht in Kingman, Arizona en zijn vandaag de hele dag bezig geweest om tot Ventura (tussen LA en Santa Barbara) te komen. Ze genieten erg van de natuur, hebben besloten dat ze geen stadsmensen zijn en slaan daarom LA over. Ze komen nu langzaam weer deze richting uit via Highway 1.

Dag 2 en 3

Yvonne en Bernadette zijn gisteren via Sequoia National Park naar Bakersfield gereden. Helaas was ook Sequoia vanwege de sneeuw grotendeels afgesloten en hebben ze niet veel van het park gezien. Toch was wat ze gezien hebben wel heel mooi. Af en toe moesten ze omdraaien omdat sommige wegen afgesloten waren voor auto's zonder FWD of sneeuwkettingen. In Bakersfield hebben ze een motel gevonden. Vandaag (woensdag) zijn ze via Death Valley naar Las Vegas gereden. Death Valley was prachtig (en lekker warm) en Las Vegas een beetje overweldigend. Ze hadden net ingecheckt in hun motel en zouden vanavond Las Vegas gaan verkennen. Morgen gaan ze dan naar de Grand Canyon.

Dag 1

Yvonne en Bernadette hebben hun plannen iets gewijzigd en hebben besloten een wat langere rondreis te maken. Ze zijn dan uiterlijk donderdag 23 maart weer terug in San Jose. Er wordt hier namelijk de hele week koud en nat weer voorspeld dus het is wel handig om nu naar het zuiden te reizen. Ze gaan een rondje rijden: Yosemite, Sequoia, Death Valley, Las Vegas, Grand Canyon/Hoover Dam, misschien Zion/Bryce, Los Angeles en dan weer naar San Jose via Highway 1. Het leek ons beter als ze het andersom zouden rijden omdat het zondag nog gesneeuwd had in Yosemite, maar ze willen graag eindigen met Los Angeles omdat ze dan weten hoeveel tijd ze daar nog hebben. Ze hebben gisteren inderdaad niet veel van Yosemite gezien omdat ze dan in de sneeuw hadden moeten rijden, maar het was toch nog wel mooi. Ze hebben vannacht in een hotel in Sanger overnacht. Ze zullen me in principe iedere dag even bellen zodat ik hier op mijn weblog een korte update kan plaatsen. Ik ben heel benieuwd hoe ze het zullen hebben want wij willen heel graag dezelfde reis maken!

aankomst Bernadette en Yvonne

We hebben een goede reis gehad, en Rita en familie stonden ons op te wachten. De auto is echt heel erg groot, morgen maar eens kijken of we er in kunnen rijden. Rita heeft ons fijn gereden.
Ze hebben een prachtig huis, en we hebben beide een eigen kamer. De logeerkamer is echt erg mooi.

Het is bijna alsof we weer in Nieuw Vennep zijn, samen thee drinken en gezellig kletsen. Maar wat een ruimte hebben ze hier, ook al zegt Rita dat het hier het dichtbevolkt is, waar, niet gezien

En toen ging het lichtje uit om 10 uur.

Zondag zijn we relaxt opgestaan,ontbeten en op naar de winkelcentra’s, mmm wat een mooie winkels, maar wat een grote familieverpakkingen, het kan hier niet op allemaal. Zowel Bernadette als ik hebben ons uitstekend vermaakt in de grote matenwinkels, wat een geluk ik mocht lingerie kopen. In NL, kan je alleen zwart, wit of huidskleur BH’s kopen, maar hier zijn er zoveel kleurtjes. Vast zeker degene die ons kennen weten dat het dan niet veilig voor ons is om te gaan winkelen.

De foodcorner heb ik voor het eerst leren kennen in Singapore, deze was behoorlijk wat groter, wat een keuze allemaal. Uiteindelijke gekozen voor Japans, en als afsluiting van onze winkelperikelen een ijsje. Dit moeten we niet elke dag gaan doen, anders komen we kilo’s aan, en dat lijkt mij niet helemaal de opzet.

Vanaf morgen gaan we 5 dagen richting Arizona en LA vervolg komt.

Groetjes,

Yvonne

Het weer

Vorige week hadden we helemaal het gevoel dat de winter alweer voorbij was. Het was een graad of 25, lekker kortebroekenweer en we hebben zelfs in badpak op het strand van Santa Cruz gezeten en gespeeld. De laatste paar dagen was het alweer een stuk koeler, vooral 's nachts als de thermometer erg dicht bij het vriespunt komt. Daarnet kijkt René naar de heuvels aan de andere kant van San Jose en daar ligt sneeuw!!! Dat komt niet vaak voor!

Stichting Warm Hart

Via de WAV mailinglist kwam een oproepje van Patricia Vlasman die op zoek is naar een woning omdat ze met haar gezin binnenkort ook naar de Bay Area verhuist. Helaas niet om een leuke reden zoals een baan of studie maar omdat ze geopereerd moet worden aan een ernstige hartafwijking. Die operatie wordt in Nederland niet uitgevoerd. Omdat de operatie niet vergoed wordt door haar Nederlandse ziektekostenverzekeraar heeft ze een stichting opgericht, de Stichting Warm Hart. Deze stichting wil ik dus graag even onder jullie aandacht brengen!

Onze vakantie

Voor we op vakantie gingen moest ik eerst nog even wat regelen met de school van Yarno. We gingen namelijk buiten de schoolvakantie op vakantie en er is hier weliswaar geen schoolplicht, maar wel leerplicht. Er zijn hier veel mensen die hun kinderen thuis scholen en dat kan ook gewoon, maar je moet wel aan bepaalde eisen voldoen. Ik moest bij de administratie een "agreement for independent study" tekenen. Een soort contract waarin ik verklaarde Yarno zelf les te geven. Met dat contract ging ik naar zijn juf die mij een stapeltje huiswerk meegaf. Yarno zit natuurlijk nog maar op de kleuterschool dus het viel nog wel mee. Behalve het normale huiswerk voor twee weken moest hij iedere dag een tekening maken over wat hij gedaan had en er een zin bijschrijven. Heel leuk, want aan de hand van dat boekwerk heeft hij in de klas verteld over de vakantie. Ik hoop wel dat we het terugkrijgen!

De vakantie zelf was (natuurlijk) heerlijk. Op Hawaii is het eigenlijk altijd rond de 25 graden. Het kan echter wel flink regenen, daarom zijn de eilanden ook zo mooi groen. Wij hebben ook wel wat regen en bewolking gehad, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was heerlijk. De kinderen hebben iedere dag gezwommen. Het zwembad vonden ze leuker dan het strand, maar wij wilden ook wel snorkelen dus ze moesten toch mee. En als ze er dan waren dan hadden ze het wel leuk. Yarno kon wel snorkelen in het zwembad, maar in de zee vond hij het eng, vooral als hij een vis zag. Dat was dus niet zo'n succes. René en ik konden niet samen snorkelen omdat één van ons steeds bij de kinderen moest blijven dus ben ik nooit ver gegaan, maar je kon al prachtige vissen zien vlak bij het strand. Heel bijzonder vind ik het. Helaas zijn we geen zeeschildpadden tegengekomen. De eerste dag op Kaua'i hebben we het rustig aan gedaan. We zijn we met Bob en Pauline naar Sprouting Horn geweest waar het zeewater door een natuurlijke buis in de lava wordt gestuwd en dan omhoog spuit. Het maakt dan ook een heel bijzonder geluid.
Pauline is een ex-collega van ons uit onze Corning tijd. We zijn bevriend met haar geraakt en hebben haar man leren kennen tijdens een bezoek aan Nederland. Wij hebben toen een paar dagen vrij genomen om ze Nederland te laten zien en dat hebben ze zo gewaardeerd dat ze nu wat terug wilden doen. Zij hebben vijf time-shares in het complex op Kaua'i en wij mochten daar één week van gebruiken. Time-share heeft een negatieve klank in Nederland (althans bij ons) maar we kennen inmiddels heel veel Amerikanen die dat hebben en we staan er inmiddels heel positief tegenover. Je bent namelijk tegenwoordig niet meer gebonden aan één bepaalde week per jaar in hetzelfde complex, je kunt weken opsparen zodat je langer kunt of uitwisselen via een bureau zodat je ergens anders heen kunt. Bob en Pauline doen dat meestal. Ze gaan ieder jaar twee weken naar Kaua'i en twee weken ergens anders heen. De servicekosten zijn goedkoper dan ergens een apartement huren (en in principe behoudt je time-share zijn waarde) en je zit wel een luxe-accomodatie.
De tweede dag zijn we met ze naar het noordelijke gedeelte van het eiland gereden. Het viel ons erg op dat het eiland zo groen was. Het heet ook Garden Isle omdat er zoveel bloemen bloeien. Verder vond ik het eiland erg schoon en netjes. Bijna geen lelijke gebouwen en kassen en dergelijke zoals bijvoorbeeld op Tenerife en niet zoveel afval en dumpplaatsen als in Thailand.
Zondags hebben we een Sunset Cruise gedaan van vier uur op een enorme catamaran. Voor de kinderen was het wat lang, Arwin werd eerst zeeziek en heeft toen (gelukkig) een hele tijd geslapen. Yarno viel op een gegeven moment ook in slaap en werd zeeziek toen hij weer wakker werd. Hij wil ook nooit meer op zo'n boot zegt hij. We hebben een enorme hoeveelheid bultrugwalvissen gezien. Heel veel kalveren ook. De walvissen trekken in de winter van Alaska, waar het te koud is om te baren, naar Hawaii. Hier bevallen de vrouwtjes en zogen ze hun kalveren tot ze sterk genoeg zijn om weer naar Alaska te trekken. Voor die tijd worden de vrouwtjes nog even bevrucht. Gedurende drie maanden (december tot maart ongeveer) kun je gegarandeerd walvissen zien. De boot ging van Port Allen naar de kust van Na Pali met steile groene kliffen en weer terug om de reis af te sluiten met een prachtige zonsondergang. Vanwege de kliffen van Na Pali kun je het eiland ook niet rondrijden. Hier zijn ook veel verlaten stranden en het uitzicht vanaf de boot was heel indrukwekkend. Er zijn hier veel films opgenomen zoals King Kong met Jessica Lange, Six days Seven nights en Jurassic Parc. Het hele binnenland van het eiland is onbewoond en er zijn plekken waar je helemaal niet kunt komen. We moesten natuurlijk dat gedeelte wel zien dus hebben we een helicoptervlucht voor maandag geregeld. Dat was natuurlijk ook ontzettend mooi.
Verder hebben we het ook wel rustig aan gedaan in verband met de kinderen. Die zaten het liefst de hele dag bij het zwembad. Maar we zijn nog wel naar Waimea Canyon gereden. Een soort Grand Canyon, maar dan kleiner. En toch wel heel indrukwekkend.
Donderdag was onze week op Kaua'i alweer voorbij en we vlogen 's avonds terug naar Honolulu. Daar hadden we een hotel geboekt in Waikiki beach. We kregen een gratis upgrade waar René niet zo blij mee was. In plaats van een kamer op een lage verdieping (is goedkoper) mochten we op de hoogste (37e) verdieping. Ontzettend gaaf uitzicht, maar minder leuk als je hoogtevrees hebt. De eerste dag wilde hij niet eens in de buurt van het raam komen maar de derde dag zat hij al op het balkon. Zo zie je maar dat Hawaii ook therapeutisch kan werken. De dagen in Honolulu hebben we doorgebracht bij het zwembad, op het strand en in de dierentuin. Die dierentuin was erg leuk en toch nog groter dan ik had verwacht. En toen was de vakantie weer voorbij ...
Maar we hopen toch nog een keer terug te gaan want er is nog veel te zien. We zitten nu wel erg dicht bij het paradijs en vanuit Nederland komen we er misschien nooit meer. Dus hopelijk volgend jaar meer over Hawaii!

Foto's van Hawaii

http://www.kodakgallery.com/I.jsp?c=14g1ijp4.72sqj24&x=0&y=dj6lrp

Kaua'i

We hebben nog niet het hele eiland gezien maar ik denk dat dit toch wel het mooiste eiland is dat ik tot nu toe heb gezien. Het is hier prachtig weelderig groen met veel mooie (tropische) bloemen en planten. Vanaf het strand kun je in de verte de walvissen zien spuiten, groepen met dolfijnen springen door de lucht, zeeleeuwen liggen gewoon op het strand en zelfs zonder snorkel en bril de vissen zien zwemmen.
Ons apartement is waanzinnig groot en mooi. Het is gewoon een volwaardig huis met een volledige keuken (we hebben zelfs twee magnetrons). Vanaf de woonkamer en het balkon (lanai) kunnen we iedere avond een prachtige zonsondergang zien inclusief de palmbomen en strand.
Tot zover deze korte update. We gaan straks een sunset cruise doen op een grote catamaran en als het goed is kunnen we dan dichtbij de walvissen, dolfijnen en waterschildpadden komen. Morgenochtend gaan we met Pauline en Bob (van wie de time-share is waar we in verblijven) een helikoptervlucht van een uur over het eiland maken.

Berichtje vanuit Honolulu

Even snel een update vanaf het vliegveld Honolulu. Gisteren zijn we om 15.00 uur van huis vertrokken richting het vliegveld van San Francisco. De vlucht vertrok op tijd om 18.00 uur en na een zeer voorspoedige vlucht met voorbeeldige kinderen kwamen we rond 21.00 uur lokale tijd aan in Hawaii. We hebben de nacht doorgebracht in een luchthaven hotel. Toen we wakker werden regende het helaas, maar Rene en de kinderen hebben toch nog even gezwommen. Nu is het wachten op het vertrek naar Kaua'i. Hopelijk is het daar beter weer. Rene heeft zijn laptop mee dus hopelijk zal ik nog vaker een update kunnen maken!
Aloha!

Hawaii

Op 25 januari gaan wij naar Hawaii. Hier kun je foto's zien van het resort waar we naartoe gaan. Wij verblijven in de Banyan Building. Als je op Resort Album klikt kom zie je de foto's of je klikt op virtual tour voor een diavoorstelling. Ik heb er zin in, het ziet er prachtig uit!

Gelukkig Nieuwjaar

Gelukkig Nieuwjaar!

Een beetje laat, maar dat zijn jullie ondertussen wel van me gewend.

De verjaardag van Arwin was ook erg geslaagd. Behalve de taart, de "goodie-bags" (kadootjes voor de kinderen), en drinken hoefde ik eigenlijk niets te regelen. We moesten gewoon opdagen bij Pump it Up. In de lobby konden we wachten op alle kindjes. Toen iedereen er was kregen we eerst een veiligheidsvideo (vooral niet met meer dan 4 kinderen op een springkussen, één kind tegelijk op de glijbaan, niet met je hoofd eerst. Als je een fluit hoort moet je Stoppen, Kijken en Luisteren! Etc. etc.'. Daarna mochten de kinderen 40 minuten spelen in de eerst feestruimte. Het was echt mooi en schoon. Na 40 minuten werd de schoenenkast naar de volgende ruimte gereden en konden we daar nog 40 minuten spelen. Het leuke was dat je alleen met je eigen feestje in zo´n ruimte bent en de andere ouders dus makkelijker met elkaar in contact komen. Daarna hadden we nog 40 minuten in de laatste ruimte waar de tafels al helemaal gedekt klaarstonden en Arwin op een opblaasbare troon mocht zitten terwijl wij zongen en hij de kaarsjes uit mocht blazen. Er was contant iemand bij die alles regelde, ik hoefde helemaal niets te doen. Zelfs de taart werd gesneden. Dat was wel even een verschil met de week ervoor. Nu is het in Amerika de gewoonte om de kadootjes niet meteen uit te pakken, maar daar trokken wij ons niets van aan en Arwin heeft alles daar uitgepakt. Hij is enorm verwend.
Arwin mocht kiezen wat hij wilde eten en toen zijn we naar een Sushi Boat gegaan. Er zitten hier drie verschillende Sushi Boat restauranten in de buurt en meestal wisselen we een beetje af. Ariake Sushi Boat is wel onze favoriet omdat er een hele gezellige sfeer hangt, inclusief discobal. Af en toe schreeuwt één van de serveerders iets in het Japans en dan volgt de rest van het personeel. Wij zitten altijd aan de sushi bar waar de sushi in bootjes voorbij komt. De bordjes hebben verschillende kleuren en aan iedere kleur hangt een prijskaartje. De kinderen vinden het altijd schitterend om zelf een bordje van de bootjes af te pakken.

Met Kerst hebben we niet veel gedaan. Het regende erg dus we zijn lekker thuis gebleven. René en ik hebben samen gekookt en dat was erg gezellig. Oud en Nieuw was ook erg rustig. Ik blijf het vuurwerk missen dus hebben de kinderen ook niet wakker gemaakt. Het heeft wel vreselijk gestormd en we hadden wat schade aan het dak. Dan zijn we weer blij dat we in een huurhuis wonen. Op Nieuwjaarsdag zijn we naar Christmas in the Park gegaan, het was de laatste dag. De kerstbomen stonden er maar zielig bij, sommigen hadden geen naalden meer en een heleboel bomen stonden schreef door de storm. We vonden het ook erg koud dus zijn we het Tech Museum of Innovation ingedoken. Het was erg rustig en dat was leuk want zo konden we zonder wachttijd alles uitproberen.

Nieuwe foto's

Er staan ook weer wat nieuwe foto's op de website.

Cabrio

Neeeeee, we hebben geen nieuwe auto. René was donderdag en vrijdag in Canada. Zijn vlucht naar Seattle had vertraging waardoor hij zijn aansluiting naar San Jose miste. De enige mogelijkheid was om naar Oakland te vliegen. Oakland ligt aan de andere kant van de baai ter hoogte van San Francisco. Hij kwam daar erg laat aan en hij moest een auto huren om naar huis te kunnen. Dat werd dus een cabriolet. En omdat we zelf eraan denken om er één te kopen was het wel erg leuk om een dagje te kunnen testrijden.

Arwin vond de wind en de zon in zijn ogen niet zo erg leuk, Yarno zat echt te genieten.

Is zo'n ritje nou zo ontspannend of juist vermoeiend? Slapen kunnen ze in ieder geval ook in een cabrio.

Misschien gaan we nu serieus op jacht naar een cabrio. Dit was een Chrysler Sebring en hij beviel goed, lekker ruim en de kinderen kunnen goed naar buiten kijken. Het is een goede tijd om er één te kopen zo aan het eind van het jaar én in de winter. Overigens kun je nu juist vaak goed met open dak rijden omdat het niet te warm is!

De verjaardag van Yarno

De verjaardag van Yarno gisteren was een groot succes. Yarno heeft wel een paar moeilijke momenten gehad toen dingen niet gingen zoals hij het wilde. Maar ik geloof dat het vrij normaal is voor deze leeftijd. Hij wil ook altijd winnen en dat kan niet. Daarnaast deden we "koekhappen" met marshmellows en die lust hij niet dus toen was hij even heel boos op mij.
Yarno wilde al heel lang heel graag een Roboraptor hebben. Ik kon hem gelukkig kopen met een flinke korting. We hadden hem al een paar dagen lopen pesten dat hij kleren van ons zou krijgen en we hebben de Roboraptor eerst nog even achter gehouden. Hij was al erg blij met de kadootjes van de familie (Dino Adventure set, Star Wars lego, een leesboek, een stickerboek en een "volg de nummers"boek. Toen kwam het grote kado en hij begon te springen van geluk.
Voor het Spidermanfeestje had ik een draaiboek gemaakt en dat maakte het voor mij wel heel ontspannen. Ik werd er 's avonds wel een beetje mee gepest, maar ik wist precies wat ik overdag nog moest regelen en doen en tijdens het feestje had ik ook een leiddraad. En René wist ook precies wat er van hem verwacht werd en hij was mijn persoonlijke superheld. Hij heeft heel wat pannenkoeken gebakken. Met 9 kinderen en 8 volwassen was dat natuurlijk nogal een hoop. Er was zelfs nog over.
Het feestje begon om 17.00 uur. Dat was ook wel moeilijk voor Yarno want de dag duurde natuurlijk erg lang. We begonnen met pannenkoeken en poffertjes eten. Voor de volwassenen had ik tacosoep in de crockpot gemaakt. Na het eten hebben de kinderen geknutseld met "foam". Van dat schuimspul waar ze kerstdecoraties mee konden maken. Daarna zijn we spelletjes gaan doen (ezeltje prik, stoelendans, voel en raad, koekhappen, eierlopen). Het koekhappen was echt lachen want de kinderen kenden het nog niet en begonnen te gillen en naar de marshmellows te springen. Met wat moeite kregen we ze rustig en stonden ze met de handen op de rug te eten.
Na de spelletjes wilde ik prijsjes uitdelen maar die waren gestolen! Gelukkig kon Spiderman ons helpen met ze terug te vinden. Hij had overal in huis enveloppen verstopt met daarin een foto van de plek waar de volgende envelop te vinden was. Iedere envelop had een stukje web (een witte draad) eraan en ze zaten overal tegenaan geplakt, zelfs tegen het plafond. En bijvoorbeeld in een kast waarbij het draadje er uit hing. Op iedere envelop stond een naam zodat ieder kind de kans kreeg een envelop te openen. De prijsjes lagen uiteindelijk in de auto. Die speurtocht was een enorm succes, de kinderen waren zo enthousiast en opgewonden. Ik vond het zelf gewoon spannend! De kinderen waren flink moe hierna dus gingen we lekker Spiderman ijstaart eten en kadootjes uitpakken. We hadden de bank in de kamer omgedraaid toen hebben ze tot het einde van het feestje op het grote "scherm" (de muur) Tom en Jerry gekeken. Niet de Spiderman film want die is nog wat te spannend voor de meeste kinderen.
Ik was helemaal kapot toen iedereen weg was, maar was erg gezellig. We kijken terug op een geslaagd feest.

Vandaag hebben we hier een DVR laten installeren. We hadden al digitale kabel waarbij je een tv-gids op je tv hebt. Dat is zo handig. Daarbij krijg je dan ook "on demand", een hele rits programma's en films die je op ieder moment van de dag kunt kiezen en bekijken. Je kunt ook films kiezen waar je voor moet betalen, maar dat heb ik nog nooit gedan.
Na het plaatsen van de sateliet voor BVN (Nederlandse tv) kon ik de videorecorder niet echt goed meer gebruiken. Via Comcast, ons kabelbedrijf, kan je een Digitale Video Recorder huren. Dus vanaf vandaag kunnen we met één druk op de knop opnemen op de harde schijf van de DVR. Gewoon het programma opzoeken in de tv-gids en op record drukken. Ik kan dan ook een heel seizoen van een programma op laten nemen. Of als ik iets aan het kijken ben en de telefoon gaat of ik hoor een kind huilen druk ik op de knop en ik kan een paar minuten later gewoon verder kijken térwijl hij nog opneemt! Ook handig in verband met het doorspoelen van de vele reclames. Ik kan me voorstellen dat ik vanaf nu alleen nog maar opgenomen programma's bekijk zodat ik de reclames kan doorspoelen.

Arwin is echt niet bang voor Sinterklaas.


















Yarno en de kerstman.

December

Met Arwin gaat het inmiddels weer heel goed. Na een paar dagen was de uitslag weg.

Het is alweer bijna kerst, niet te geloven. We hebben Thanksgiving allang achter de rug. Dat was op 24 november en dit jaar waren we uitgenodigd bij Liz en Pascual, de ouders van Nico, een klasgenootje van Yarno. Liz kan erg goed koken en had een traditionele maaltijd gemaakt met een hele kalkoen, aardappelpuree, sperzieboontjes, biscuits (broodjes) en stuffing. De stuffing kwam echter niet uit de kalkoen dus dan heet het eigenlijk dressing. De foto's van Liz en Pascual staan hier op internet. Ik hoop dat jullie ze zonder wachtwoord kunnen zien, laat het me anders even weten. Ik loop erg achter met het plaatsen van foto's dus jullie moeten nog even geduld hebben. Ik moest twee desserts maken en heb Hollandse appeltaart en "Goey butter pumpkin cake" gemaakt. Erg lekker!

Op 3 december hebben we Sinterklaas gevierd. De Sint kwam weer naar de Nederlandse school en dat was weer een groot feest. Yarno zei dat hij niet naar de Sint durfde en dat ik mee moest als hij naar voren werd geroepen, maar dat heb ik niet gedaan en ze zijn toch gewoon samen naar voren gegaan. Hij vond het wel eng zei hij. Hij gelooft nog erg in de Sint hoewel hij wel steeds meer vragen stelt en ik me best schuldig begin te voelen over het liegen. Ik hoop maar dat hij me dat later niet kwalijk gaat nemen. s' Avond stond er ineens een zak vol met kadootjes voor de deur. Zwarte Piet had echter zo'n haast dat hij was vergeten te kloppen maar gelukkig had hij een mobieltje zodat hij ons kon bellen om te vertellen dat ze er stonden. Dat was erg leuk, de kinderen hadden niet zo heel veel aandacht voor de vreemde stem over de speaker tot hij zei dat de kado's voor de deur stonden. De zak was zoals gewoonlijk in 10 minuten leeg, volgend jaar gaan we de kadootjes maar eens verstoppen denk ik.

De afgelopen weken had Yarno heel hard geoefend op school in het zingen van kerstliedjes. Afgelopen woensdag ging hij met de klas liedjes zingen bij de bejaarden die hier in de buurt op een "mobile home park" wonen. "Caroling" noemen ze dat. Onderweg zijn ze gestopt bij de woning van een mevrouw die haar heup had gebroken om een paar van de liedjes te zingen. Daarna gingen ze zingen in het clubhuis. Dat was erg leuk, want voor het eerst zag ik Yarno uit volle borst meezingen en meedoen. De Kerstman kwam ook nog langs en ik vond het een erg leuke want hij was écht dik en zijn haar en baard waren ook echt. Yarno vond hem wel weer eng.
Vrijdag was de laatste dag voor de kerstvakantie en de juf had een feestje georganiseerd. Omdat er zoveel verschillende nationaliteiten in de klas vertegenwoordigd zijn (Mexicaans, Japans, Nederlands, Iranees, Indiaas en Amerikaans) besloten we er een internationaal feestje van te maken en mocht iedereen een gerecht uit zijn land meenemen. Ik heb in de klas poffertjes gebakken. Dat was een groot succes. Het hele feestje was trouwens ook een groot succes. Er is nog gezongen voor Yarno en hij mocht tracteren omdat hij a.s. woensdag jarig is.

En nu is het vakantie en uiteraard regent het. Maar ik klaag niet hoor! We hebben een uitzondelijk droog najaar gehad. De heuvels beginnen nu pas groen te kleuren, vorig jaar was dat al veel eerder. Woensdag vieren we de verjaardag van Yarno hier thuis. Voor de Kerst hebben we verder geen plannen en volgende week woensdag vieren we de verjaardag van Arwin bij Pump it Up. Lekker makkelijk. Ik hoop dit keer wat sneller te zijn met de verslagen.

De huizen in de wijken zijn overigens weer mooi versierd. Ik heb geen foto's gemaakt, het ziet er niet zoveel anders uit als volgend jaar. Maar we rijden toch wel weer regelmatig een stukje om om ervan te genieten. Ons huis ziet er ook weer gezellig uit. We hebben dit jaar twee kerstbomen (eigenlijk zelfs drie want we hebben ook nog een miniboom). Vorig jaar heb ik na de kerst in de uitverkoop voor $5.00 een neppert gekocht van 2 meter hoog! Die staat nu in de living room. We hebben om de hele balustrade een meerkleurige lichtslang gewikkeld. De kinderen vinden het prachtig, maar het is wel een beetje erg bont!

Een maand geleden schreef ik dat Arwin weer een oorontsteking had maar dat we hem geen antibiotica wilden geven. Vorige week kreeg Arwin al weer last van zijn oor en zijn verkoudheid was nog steeds niet over dus ben ik toch maar weer met hem naar de dokter geweest. Ze begreep wel waarom we geen antibiotica wilden maar vond dat het deze keer toch echt wel nodig was. Dus kreeg hij Amoxicillin voorgeschreven. Twee weken iedere dag twee keer anderhalve tablet en Arwin klaagde iedere keer. Maar steeds kon ik hem overhalen het toch te nemen omdat hij anders niet beter zou worden. Gisteravond werd hij echter huilend wakker en bleek hij onder de jeukende bulten te zitten. Dat arme kind, in plaats van hem beter te maken blijkt hij allergisch te zijn voor dit medicijn. Nu gelooft hij me natuurlijk nooit meer. Hij heeft nu een anti-histamine voorgeschreven gekregen en een ander soort antibiotica. Gelukkig was zijn oorontsteking wel genezen, nu de rest nog!

Bezoek uit Nederland

Mijn eerste Art Vistas les is alweer bijna een maand geleden maar ik wil jullie nog wel laten weten dat het prima gegaan is. De kinderen vonden het erg leuk en de kunstwerken zijn mooi geworden. A.s. vrijdag mag ik de tweede les doen en dan gaat het over paarden.

Het bezoek van mijn moeder en zus Mieke is ook weer achter de rug. Helaas, want het was heel gezellig. Het is altijd leuk om bezoek te ontvangen en te laten zien hoe we nu eigenlijk wonen en wat hier allemaal te doen is. Ik weet wel dat 10 dagen erg kort is. Ik begrijp nu ook wel waarom mensen altijd verwachten dat je het druk hebt in die dagen want van echt relaxen komt niet veel. Er is zoveel te doen en te zien hier.
Vrijdag 11 november was het zover, met de kinderen ben ik naar het vliegveld van San Francisco gereden om het bezoek op te halen. Ze hadden gelukkig een goede reis gehad. Het was voor het eerst dat we bezoek opwachtten bij de gate, de vorige keer toen mijn schoonouders er waren kwamen we op hetzelfde vliegtuig vanuit Nederland aan. Dit is wel wat leuker!
Mieke was lekker actief en jetlag of geen jetlag, ze ging zaterdagochtend meteen met mij en Leah mee hiken in Almaden Quicksilver Park. Nu heeft ze wel een betere conditie als wij maar ze vond het wandelen in de bergen toch net zo zwaar als joggen in Nederland. We konden haar zo meteen een mooi stukje natuur laten zien, jammer genoeg waren er weinig wilde dieren.
's Middags besloten we te gaan winkelen in de factory outlets in Gilroy. De kinderen kregen allebei van oma een stickerboek en dat was een gouden greep want zo waren ze iedere keer erg zoet tijdens het wachten. Hierna gingen we eten bij Fresh Choice en vooral mijn moeder begrijpt nu wel waarom ik daar zo enthousiast over ben. Onbeperkt gezond eten, wat wil je nog meer? (er zijn ook genoeg ongezonde dingen hoor ;-))
Zondag besloten we naar Santa Cruz gegaan. Dat werd een heerlijke dag. We begonnen in het Natural Bridges Park waar de Monarch vlinders aan het overwinteren zijn. We hebben dit keer wel hele clusters met vlinders gezien, een prachtig gezicht. De kinderen hebben nog lekker even op het strand gespeeld. Daarna zijn we naar de pier gereden waar we gelunchd hebben. Er lagen weer heel veel zeeleeuwen op de houten balken onder de pier. We zagen zelfs nog een zeeotter, dat was voor mij de eerste keer in het wild. De kinderen wilden al de hele dag heel graag naar de kermis op de boardwalk. We waren daar eindelijk om 16.50 uur en toen bleek dat ze al om 17.00 uur dicht zouden gaan. Dat vonden we erg zielig voor ze maar gelukkig hebben ze nog een paar ritjes kunnen maken. Mieke en ik zijn nog even snel in de achtbaan "Giant Dipper" gegaan. En dat is misschien wel de gaafste achtbaan waar ik ooit in ben geweest en zeker de oudste, gebouwd in 1924. Ik had niet verwacht dat hij zo leuk zou zijn. We dachten namelijk dat we eerst omhoog zouden gaan maar hij ging meteen al onder de grond naar beneden. Mieke lag in een deuk om mij omdat ik de hele rit onwijs heb zitten gillen. Heerlijk, dat hoort er gewoon bij.

Maandag was een bijzondere dag voor mij want voor het eerst ging ik zonder de kinderen én zonder René een paar dagen op stap. Met mijn moeder en zus zijn we in de auto gestapt en richting het zuiden gereden. Eerst via Monterey naar Pebble Beach, toen naar Carmel en Big Sur over Highway 1. Het is een prachtige rit, maar om op die manier naar LA te rijden moet je wel heel veel tijd uittrekken. We zijn een paar keer gestopt en bij Piedras Blancas hebben we de zeeolifanten kolonie bewonderd. Toen we daar in maart met mijn schoonouders hebben we die niet gezien. Honderden zeeolifanten liggen te slapen op het strand, sommigen vechten om een goed plaatsje en heel veel zijn aan het zwemmen in het water. Machtig gezicht! Uiteindelijk kwamen we in het donker in Santa Barbara aan waar we een hotel aan het strand hebben gezocht. Santa Barbara heeft een erg gezellig centrum en daar hebben we in een Italiaans restaurant lekker gegeten. De volgende ochtend was het eerst mistig maar dat trok gelukkig redelijk snel op zodat we nog even een klein stukje langs het strand konden lopen. Daarna zijn we snel in de auto gestapt want mijn moeder wilde heel graag naar Universal Studio's. Ik heb dit pretpark in Orlando al eens bezocht, maar er waren zoveel nieuwe attracties dat het wel heel erg leuk was. Bovendien heb je hier de echte studio's waarheen je een tour met een soort tram kunt maken. Zo kom je o.a. langs "Wisteria Lane", de set van Desperate Houswives een set van War of the Worlds. 's Avonds waren we zo moe dat we alleen maar een hotel hebben gezocht en verder niet meer buiten zijn geweest.
De volgende dag moesten we natuurlijk naar Hollywood Boulevard voor "the walk of fame" waar je al die sterren van beroemdheden kunt zien. We hebben ook nog de beroemde "hollywood" letters bekeken vanaf Mulholland drive en we zijn door Rodeo Drive gereden. Daarna zijn we via Santa Monica en Malibu weer richting San Jose gegaan. Thuis was alles uiteraard prima gegaan. Het was voor het eerst dat René een paar dagen alleen was met de kinderen. Nou, ik mag vaker weg :-)!

Donderdag hebben we rustig aan gedaan (Mieke en ik hebben gelopen in Quicksilver park en we hebben gewinkeld geloof ik) en vrijdag zijn we naar San Francisco gegaan. Daar hebben we uiteraard de Golden Gate Bridge bewonderd en zijn we Lombard Street afgereden (mijn moeder en Mieke hebben het bochtige stukje gelopen). Daarna hebben we een cablecar genomen naar Powell street waar we een broodje hebben gegeten, Union square hebben bewonderd en een paar winkels hebben bekeken. Daarna hebben we een taxi genomen naar Fishermanns Warf. Bij Pier 39 hebben we de zeeleeuwen bewonderd, een beetje gewinkeld en een ijsje gegeten. Daarna zijn we weer richting auto gegaan om ons in de file naar San Jose te storten.

Zaterdag was de verjaardag van Mieke en helaas was ze zo vroeg op dat ik tot grote teleurstelling van haar gezin haar niet kon wekken met de laptop en webcam. Leah kwam weer om 9 uur om te hiken en Mieke ging weer mee. 's middags zijn we weer gaan winkelen en boodschappen doen (de taart moest nog gekocht). Mieke mocht kiezen waar ze wilde eten en we zijn naar Sushi Boat Town gegaan. Lekker!

Zondag hadden we besloten naar Mount Hamilton te gaan. Dat was achteraf niet zo'n handige keuze want zowel Mieke, mijn moeder, Arwin als ik worden heel makkelijk misselijk in de auto. Vooral achterin dus dat was niet zo'n heel leuke rit. Gelukkig was het redelijk helder boven en hadden we dus goed uitzicht. Daarna zijn we weer bij Fresh Choice gaan eten, oma heeft getracteerd.

En maandag 21 november was alweer de dag dat ze moesten vertrekken. We zijn nog wel even gaan winkelen 's ochtends en Mieke moest nog een Frozen Yoghurt proberen van Milja. En zo ging ik 's middags weer op weg naar SFO, dit keer om Mieke en mijn moeder weg te brengen.
Ik vond het een erg leuk maar veel te kort bezoek!

Halloween

Ik heb alweer een tijdje niet geschreven, maar het leven gaat zo zijn gangetje en ik heb het gevoel dat er niet meer zoveel te schrijven is. Ik ben weer een keer met Arwin naar de dokter geweest omdat hij anderhalve week geleden een oorontsteking had. Ik ben nog nooit met een oorontsteking naar de dokter geweest, vooral niet omdat Arwin pas begint te klagen over pijn op het moment dat het doorbreekt. Er kan dan toch niets meer aan gedaan worden. Nu had onze "pediatrician" gezegd dat we de volgende keer sowieso moesten komen. Ik ben benieuwd hoe hoog de rekening weer is want ze hoorde hem ook piepen dus werd hij meteen 10 minuten aan een inhalator gezet. Na afloop vond ze dat hij beter klonk dus kreeg ik meteen een recept mee voor zo'n ding. En voor oordruppels en een breedspectrum antibiotica. Nu moet je weten dat Arwin helemaal niet ziek leek en gewoon aan het rondrennen was dus we hebben besloten om alleen de oordruppels te halen. En hij heeft nergens meer last van dus ik ben blij dat hij geen antibiotica gekregen heeft.

Verder ben ik nu begonnen met het Art Vistas project op de school van Yarno. De moed zonk wel even in mijn schoenen toen ik hoorde wat ik er allemaal voor moet doen. Ik was de enige van drie moeders uit de klas van Yarno die kwam opdagen bij de presentatie en de training dus werd ik meteen gebombardeerd tot "lead docent". Het klinkt wel aardig natuurlijk maar ik vind het wel erg eng dat ik nu iedere maand een uurtje voor de klas moet gaan staan om les over kunst te geven. Ja ik weet het, het zijn maar kleuters, maar toch! Ik heb een paar andere moeders bereid gevonden om me te helpen tijdens de les. A.s. vrijdag ga ik eerst wat over treinen, lijnen en kleuren vertellen aan de hand van reproducties van beroemde schilderijen en daarna gaan de kinderen een treincollage maken. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat!

Gisteren was het Halloween!! Ik vind het echt de leukste feestdag van het jaar. De naam komt van "all Hallows eve", de avond voor Allerzielen. Oorspronkelijk gingen kinderen in doodsmaskers langs de deuren, tegenwoordig is het allemaal wat minder eng voor de kleintjes. Veel mensen veranderen hun huizen nog steeds in "hunted houses" (spookhuizen), maar gelukkig zijn er ook mensen die alleen maar vriendelijke versieringen gebruiken. Wij hadden weer veel pompoenen staan, maar ik heb ook ons huis versiert met spinnenwebben en lampjes van spookjes en pompoentjes. Verder zijn de vogelverschrikkers erg populair dus daar hadden we er ook één van staan. Ik heb helaas geen goede foto's van het geheel. We zijn vorige week nog een keer naar een Pumpkin Patch geweest. Tot onze grote verbazing was deze patch helemaal gratis, inclusief treintje, dieren en kasteel van stro. En als je een pompoen kocht dan kregen de kinderen nog een koekje ook. Dat is nog eens wat anders dan al die andere commerciele patches waar je het gevoel hebt uitgemolken te worden. Erg leuk.

Oh ja, ik ben ook nog meegeweest met het schoolreisje van Yarno naar een Pumpkin Patch. Voor Yarno was het de eerste keer in een echte gele schoolbus. Ik had 6 kinderen onder mijn hoede het het was heel leuk om te doen. Zo leer ik de kinderen uit de klas tenminste goed kennen en het is ook wel een erg leuke leeftijd. Nog zo vol verwondering over alles en zo open.

Er was de afgelopen week ook kermis hier bij het winkelcentrum met een reuzenrad. Ik vind een reuzenrad erg leuk, vooral omdat je dan je eigen wijk weer vanuit een ander gezichtspunt ziet. René was niet zo enthousiast en toen we er eenmaal inzaten kwam ik erachter waarom. Hij vond het veel te eng! Hij heeft de hele rit naar zijn schoenen gestaard. Volgende keer ga ik wel alleen met de kinderen!

Afgelopen zaterdag hadden we een Pumpkin Carving feest bij Astrid en Marcel thuis. Alle kinderen kwamen verkleed en iedereen nam wat te eten mee. Zo was er pompoenbrood, pompoentaart en wij hadden pompoenijs mee. Astrid had een heerlijke pompoensoep gemaakt en gezorgd voor chickenpotpie (hartige taart met een soort kippenragout erin) en salade. Marcel en zijn vader had al al de pompoenen leeggeschept zodat iedereen meteen met het kerven kon beginnen. Ik had besloten me ook te verkleden en kwam als heks, inclusief groene make-up en zwarte tand. Gelukkig was ik niet helemaal de enige volwassene die verkleed was maar we waren in de minderheid ;-). Het was ontzettend gezellig en de pompoenen zijn allemaal prachtig geworden. Ik had niet gedacht dat ik het kerven zo leuk zou vinden.

Hier zie je het resultaat van alle pompoenen bij elkaar:



Op Halloween zelf mochten de kinderen verkleed naar school. Yarno uiteraad weer als Spiderman en Arwin als de Hulk. Ik heb de hele dag weer in heksenkleren gelopen, echter wel zonder make-up want dat vond ik maar niets. Gelukkig krijg je hier hele leuke reacties als je als volwassene verkleed gaat want ik was wel weer één van de weinigen. Alle juffen van de school van Yarno waren wel verkleed en Mrs. Pugh had zich verkleed als clown. Dat was zo leuk! De school begint om 8:15 en om 8.30 uur begon de parade op het schoolplein. Heel leuk om al die kinderen verkleed te zien. Er stond een politieagent (vader van één van de kinderen) en ik durfde zowaar op hem af te stappen om te zeggen dat ik zijn "kostuum" zo mooi vond. Om er natuurlijk meteen achteraan te zeggen dat dat vast niet de eerste keer was dat hij dat hoorde. Hij vond het gelukkig wel grappig. Het was waarschijnlijk de heks in mij die me wat minder verlegen maakte ;-).

Yarno met zijn juf

Na de parade hadden alle kleuters een feestje in hun eigen klas en daar heb ik meegeholpen. Het is zo leuk om wat meer moeders te leren kennen. 's Middag moest Yarno (verkleed) naar de Nederlandse school en daarna zijn we gaan "trick or treaten" samen met Nico, één van Yarno's klasgenootjes, en zijn zusje Emma. René is namelijk weer weg, eerst Boston, daarna Londen en Nederland. Het leek me zo ongezellig om alleen met de kinderen te lopen. En het was echt supergezellig met Liz en Pascual, de ouders van Nico. Ze wonen in een straat waar heel veel kinderen wonen en waar iedereen elkaar kent. Daar hebben we ook een straatfeest meegemaakt op 4 juli.
Omdat ons huis versiert is heb ik wel een schaal met snoep buiten gezet met een briefje erbij "please take one" maar iedereen waarschuwde me dat die hele schaal waarschijnlijk leeggekiepert zou worden door één kind dus ik was zeer blij verrast toen ik tegen achten thuis kwam en ontdekte dat er nog aardig wat snoep in de schaal zat. Yarno vond het erg leuk om de deur nog open te doen voor de kinderen die op dat tijdstip al wat ouder waren. Soms zo oud dat ik me afvroeg wat ze hier te zoeken hadden, maar ach. We hadden een cd met griezelige geluiden en die hadden we opgezet, maar Yarno vond het op een gegeven moment toch te eng.
De kinderen hebben een belachelijke hoeveelheid snoep opgehaald. Meestal vergeten ze dat ze het hebben en ik hoop maar dat dat dit keer ook het geval is.

Nog anderhalve week en dan krijgen we bezoek vanuit Nederland. Op 11 november komen mijn moeder en mijn zus Mieke tien dagen bij ons logeren! We kijken er erg naar uit!

ESL

Gisteren is Yarno getest om te kijken hoe zijn Engels is. In ons schooldistrict krijgen alle kinderen die Engels niet als moedertaal hebben krijgen in principe extra les(ESL, English as Second Language). Er wonen hier namelijk erg veel Latijns-Amerikaanse en Aziatische mensen die thuis alleen hun eigen taal spreken. We waren blij verrast te horen dat Yarno geen bijles nodig heeft, zijn Engels is goed genoeg! Ook Arwin hoor ik steeds meer in het Engels praten bij anderen. Het gaat echt goed.

Ik moest zelf gisteravond voor het eerst naar de Tol Toneelclub. Annette Tol is een Nederlandse die hier bijna 4 jaar woont en aan Nederlandse vrouwen toneelles geeft(mannen zijn overigens wel welkom maar willen blijkbaar niet). Ze doet dit nu voor het derde jaar en ik heb me nu ook maar opgegeven. Voor de keren dat René op reis is heb ik een oppas gevonden dus er staat me niets meer in de weg. Saskia doet ook mee en we zijn met een stuk of 10 vrouwen. Ik vond het best eng, maar ook erg leuk en het is heel goed voor mijn zelfvertrouwen! De eerste tijd doen we veel oefeningen met improviseren etc. en over een paar maanden gaan we waarschijnlijk naar een voorstelling toe werken.

Vanmorgen mocht ik helpen bij Yarno in de klas. Ik heb me opgegeven voor Art Vistas. Eén keer per maand doen alle kinderen een speciaal kunstproject. Dit keer moesten alle kindergarten kinderen cirkels in primaire kleuren schilderen. Iedere leeftijdsgroep maakt hetzelfde, alleen in verschillende kleuren (1st grade in secundaire kleuren, 2nd grade koele kleuren, etc, etc.). Alle schilderijtjes worden uitgeknipt en opgeplakt en daarmee wordt de school versierd. Ik denk dat het erg leuk wordt.

Eén jaar in de VS!

Ik vind het eerlijk gezegd ongelofelijk dat we alweer een jaar in de VS wonen. Wat is dit jaar snel voorbij gegaan. Uiteraard ga je op zo'n dag terugkijken naar het afgelopen jaar. Ik heb ook mijn weblog van onze eerste tijd hier weer gelezen. Heel leuk om weer te lezen, maar wat lijkt het kort geleden.

We hebben het nog steeds erg naar onze zin hier. De prachtige natuur, de ruimte buiten maar ook binnenshuis, het prachtige weer, de schone lucht, de vriendelijke mensen in winkels waar je iedere dag en avond terecht kunt. De goede gezondheidszorg (die echter wel te duur is voor veel Amerikanen). Allemaal dingen die het leven hier heerlijk maken. Natuurlijk zijn er ook mindere dingen. Maar de meeste zijn gewone kleine irritaties zoals de overbezorgde manier waarop men met kinderen omgaat, de fobie voor virussen/bacterien, het huiswerk dat kinderen al op jonge leeftijd krijgen etc.
Toch hebben we nog steeds niet het gevoel dat we hier voor altijd zullen blijven zoals veel mensen voorspelden. We moeten wel binnenkort al besluiten of we ons verblijf hier met een jaar willen verlengen en dat zal best een moeilijke beslissing worden.

Halloween komt er weer aan. Mijn favoriete dag van het jaar. Ik geniet nu al van het uitkiezen van de kostuums. Ik ga weer als heks, dat vind ik gewoon leuk en Yarno wil graag Spiderman zijn. Arwin gaat als de Hulk. René moet nog iets verzinnen. Morgen gaan we het huis versieren. Gisteren zijn we weer naar een Pumpkin Patch geweest. Uesugi Farm in Morgan Hill heeft een klein stoomtreintje, een "corn maze" (doolhof door het mais) en een piramide van pompoenen. We hebben ons er prima vermaakt, maar ik vond deze patch een beetje te "netjes". Over twee weken is het pompoenfestival in Half Moon Bay er weer dus dan gaan we weer die kant uit en zullen we wel een paar andere patches bezoeken. Uiteraard hebben we wel alvast wat pompoenen gekocht.

Gisterochtend mocht Arwin voor het eerst voetballen. Wij hebben hem opgegeven voor "Little Kickers", dat is voetbal voor 3-, 4- en jonge 5-jarige kinderen bij de YMCA. Hij zit in het donkerblauwe team en dat heeft de naam "Leaping Lemurs" gekregen. Hij kreeg een mooi officieel t-shirt en een echte voetbal. Het was zo'n schattig gezicht, al die kleine mannetjes (en één vrouwtje). Het seizoen duurt maar tot half november, en de eerst weken spelen ze ook nog geen wedstrijden. Arwin vond het wel erg leuk.

Vandaag zijn we eindelijk een keer naar het Mining Museum in New Almaden geweest. In Almaden Quicksilver park werd vanaf de tweede helft van de 19e eeuw kwik gedolven. Kwik bindt zich aan goud en was daarom zeer nuttig tijdens de "goldrush" in Californië. Het was heel erg interessant om te zien onder welke omstandigheden de mijnwerkers moesten werken, welke gereedschappen ze gebruikten en hoe de kwik uit het gesteente (cinnabar) gedistilleerd werd. Het was ook heel opvallend om te zien dat de kinderen een mijnwerkerspet pasten. De mijnwerkers waren vrij klein omdat dat handiger werkte in de schachten. De medewerker van het museum bleek van Nederlandse afkomst te zijn. Zijn achternaam was Slenter en zijn vader was vanuit Nederland naar Amerika geëmigreerd. Waarschijnlijk gaf hij ons daarom extra aandacht en liet hij van alles aan de kinderen zien. We mochten zelfs in een gedeelte van de "Casa Grande" (het grote huis) komen dat niet open was voor het publiek. Daar stonden een aantal opgezette dieren, waaronder een Grizzly beer. Ik hoop dat ik die nooit in het echt tegen zal komen! Het huis waar het museum in gevestigd is in 1848 gebouwd en was de woning van de directeur van de mijn. We vonden het allemaal erg leuk en interessant.
Na ons bezoek aan het museum zijn we gaan wandelen in het park en hebben we weer een stukje verder gelopen dan de vorige keer. Yarno wil heel graag naar de overblijfselen van "English Town", het dorpje waar vroeger ongeveer 1000 mijnwerkersgezinnen uit Engeland woonden. Dan moeten we nog even oefenen, want het is nu nog te ver.

Eén jaar!

Ik realiseer me ineens dat we vandaag precies een jaar in de USA zijn!

Ik was van plan een uitgebreide update te maken, maar dat komt later.

Sensatie

Zit ik lekker aan de keukentafel in de erker hoor ik ineens sirenes en zie ik een brandweerauto de straat in rijden. Ik roep dus snel de kinderen en we lopen naar buiten waar we zien dat er inmiddels twee brandweerauto's, twee politieauto's (en later nog een derde) én een ambulance gearriveerd zijn. Wat zou er nu toch aan de hand zijn. Ik zag een man op de stoep zitten en het bleek dat hij op de fiets aangereden was door een auto. De brandweer is erbij omdat in de brandweerauto "paramedics" zitten en altijd als eerste bij een ongeluk kunnen zijn. Het was nogal een spectakel en de kinderen vonden het maar wat interessant. Ik blijf het altijd ongelofelijk vinden hoeveel hulpdiensten er op één oproep af komen. Meestal twee of meer politieauto's is wel normaal omdat er vaak maar één agent in een wagen zit. Als je een Amerikaanse film ziet en je ziet een stuk of acht politieauto's in een achtervolging dan is dat echt wel realistisch.



Woensdagochtend besloot René met mij mee te gaan naar Quicksilver Park. Hij was natuurlijk lekker gemaakt door al die interessante dieren die ik vorige keer gezien had. Maar hij had pech, behalve de herten, eekhoorntjes en hagedisjes die er altijd wel zijn hebben we niets gezien. Maar we hebben wel heerlijk gelopen en René klaagt nu over spierpijn. Moet hij maar vaker mee gaan ;-)

Yarno gaat nog steeds prima op school! De Nederlandse school is ook weer begonnen en omdat hij de jongste is en de enige die in Nederland nog in groep 2 zou zitten gaat hij gewoon meedoen met groep 3 en gaat hij dus leren schrijven en lezen dit jaar. Dat lijkt me wel erg leuk voor hem.

En Arwin gaat vanaf 1 oktober op voetbal (little kickers). Allemaal nog heel speels op zaterdagochtend. Hij heeft al echte voetbalschoenen gekregen. Yarno twijfelt nog erg, maar hij zal wel snel moeten beslissen, want anders is het seizoen alweer over.

Tarantula

De score vandaag na een wandeling van bijna twee uur door Almaden Quicksilver Park:

9 herten
1 coyote
1 veldmuis
1 dood zwartharig beestje (leek op een molletje)
en .... een tarantula (vogelspin)

Ik hoopte al erg lang erop een keer een tarantula tegen te komen. Uiteraard liever niet in huis of in de tuin, maar gewoon in de natuur. Het was helaas maar een kleintje, maar ik vond het een machtig gezicht!

Toch naar een andere klas.

Gisteren heb ik zelf maar de directeur van de school gebeld om te vragen of Yarno overgeplaatst kon worden. Hij zou één en ander nakijken en me dan terugbellen, maar aan het eind van de dag had ik alweer niets gehoord. Ik ging er dus maar van uit dat de overplaatsing niet door zou gaan. Toen ik Yarno vanmorgen naar zijn klas bracht kreeg ik echter van zijn juf te horen dat hij toch verwacht werd in de klas Mrs. Pugh. Jammer dat ze me niet wat tijd hebben gegeven om Yarno voor te bereiden, maar hij vond het eigenlijk wel prima dus ging ik met hem op weg naar zijn nieuwe lokaal. Buiten het lokaal stond John te huilen omdat hij niet naar binnen wilde. Dat werd gelukkig meteen een stuk beter toen hij hoorde dat Yarno met hem mee zou gaan. Ik had meteen een goed gevoel bij deze juf. Ze zorgt voor veel meer structuur, heeft meer regels en hecht veel waarde aan manieren. Dat kan ik wel erg waarderen. Ze bonjourde ook meteen alle ouders de deur uit zodat ze kon beginnen. Dat was iets wat me erg ergerde bij Mrs. Kenzler, die altijd al met de les begon terwijl er nog ouders in de klas waren. Zowel Yarno als John waren vrolijk toen de school uitging en Yarno had het erg naar zijn zin gehad bij Mrs. Pugh. Ze moest zelfs erg lachen toen ik vroeg of hij tegen haar praatte. Ze had namelijk voor de les (verkeerd) van mij begrepen dat Yarno rustig was, maar hij had de hele ochtend zitten kletsen. Zo erg zelfs dat ze hem een keer een time-out moest geven. Yarno had zowaar een heleboel te vertellen over school dit keer. De juf had verteld dat er kakkerlakken onder de kast zaten. En dat je kakkerlakken met je schoenen dood moest trappen. En als er een dief kwam dan moest je die op zijn tenen trappen. Ik ga er maar even van uit dat hij nog niet alles helemaal goed begrepen heeft ;-).
Ik denk wel dat het een goede beslissing is geweest om van juf te veranderen. Het klaslokaal is wel iets kleiner en heeft zelfs helemaal geen ramen, maar toch is het gezelliger door de inrichting.
Overigens vertelde Mrs. Kenzler dat ze nu nog maar 18 kinderen in de klas had. Waarom John dan weg moest is me een raadsel, er mogen 20 kinderen in iedere klas. Ik hoop dat het gebrek aan communicatie binnen de school te wijten is aan het samenvoegen van twee scholen en het nieuwe gebouw en dat het wel beter wordt!

Van de juf van Arwin kreeg ik trouwens te horen dat Arwin nu ook in het Engels tegen haar praat. Dat idee kreeg ik thuis ook al een beetje want soms gaat hij voor de grap ook tegen mij een beetje Engels praten. Ik was erg blij te horen dat het eindelijk zo ver is. Hij gaat inmiddels al een half jaar naar preschool.

We moeten nog steeds een beetje wennen aan het vroege opstaan. Het is wel heerlijk dat ik nu de tijd heb om te gaan sporten, zonder dat ik een excuus kan bedenken. De meeste winkels gaan toch pas later open. Nu breng ik om 8.15 uur Yarno naar school. Als Arwin niet naar preschool hoeft dan ga ik meteen door naar de YMCA. De kinderopvang daar gaat om 8.30 uur open en dan kan ik sporten. Na het sporten ga ik thuis douchen en dan is er nog genoeg tijd om naar een speelgroep te gaan of boodschappen te doen. Als Arwin wel naar school moet dan breng ik hem om 9.00 uur weg en dan ga ik lekker buiten lopen met mijn mp3-speler en mijn nieuwe pedometer. In een boekje hou ik nu bij hoe lang ik heb gelopen en hoeveel stappen ik heb gezet zodat ik ook kan zien of ik vooruitgang boek. Het is wel opvallend dat ik in het Almaden Quicksilver Park minder stappen in een uur zet terwijl ik veel moeier ben in vergelijking tot het Los Alamitos Creek Trail. Die heuvels maken wel erg veel uit.
Ik beweeg nu 5 of 6 dagen in de week en daar voel ik me erg lekker bij! Ik merk ook dat het fietsen met twee kinderen steeds makkelijker gaat. Ik probeer Yarno iedere keer met de fiets te halen of te brengen in verband met de drukte bij school.

Ratelslang!

We zijn hier nu bijna een jaar en eindelijk heb ik een keer een ratelslang gezien. Leah en ik waren aan het "hiken" in Almaden Quicksilver Park toen Leah ineens een meter in de lucht sprong en begon te gillen. Aan de rand van het pad lag een grote ratelslang. Ik was niet eens zo erg bang. Eigenlijk vond ik het wel leuk om een slang in het wild te zien. Volgens Leah is dit de tijd dat de ratelslangen in de zon gaan liggen en dat je ze vaker tegen gaat komen. Ik ben benieuwd.

Met Yarno gaat het heel goed op school. Hij vindt het nog steeds erg lang duren, maar hij klaagt niet bij het wegbrengen dus dat is een goed teken. Hij heeft een vriendje in zijn klas waarmee hij ook op kinder-readiness heeft gezeten. Het jongetje heet John en hij is net als Yarno in december jarig. John heeft een zusje van drie die in november jarig is. Dat komt toevallig erg mooi uit. Arwin heeft eindelijk echt een leeftijdgenootje om mee te spelen en ze maken ook veel pret samen. Ik moest wel lachen om Arwin want Elisabeth heeft zelf haar haar geknipt waardoor het kort is en draagt ook altijd broeken. Arwin zegt dus ook steeds "hij". Ik vertelde hem gisteren dat Elisabeth een meisje is, maar hij verkondigde heel stellig "nee écht niet, dat is geen meisje". Ik kreeg echt het gevoel dat hij me uitlachte omdat ik zo dom was ;-). We zijn gisteren bij John thuis wezen spelen en morgen komen John en Elisabeth bij ons. En dan denk ik dat Yarno ook wel een keer daar wil spelen zonder mij erbij. Helaas wordt John morgen in een andere klas geplaatst. De klassen worden heringedeeld omdat blijkbaar niet alle kinderen die ingeschreven staan ook daadwerkelijk naar school komen en ze willen in iedere klas evenveel kinderen hebben. Dat komt ons erg slecht uit en omdat ik de juf van Yarno toch niet zo erg goed vind (een beetje te lief, te onduidelijk en te ongeorganiseerd) heb ik gevraagd of Yarno naar dezelfde klas overgeplaatst kan worden. Ik ben vandaag echter niet gebeld dus ik verwacht dat dat niet gaat lukken. Helaas.

Afgelopen weekend was Labor day weekend. De eerste maandag in september is een nationale vrije dag die het einde van de zomer aangeeft. Veel scholen beginnen pas weer de dag erna, wij zijn al wat eerder begonnen. Openbare zwembaden en stranden sluiten dan meestal tot Memorial day in mei. De zwembaden van de YMCA blijven gelukkig het hele jaar open want de zomer duurt hier nog wel even, hoewel het alweer aardig fris wordt 's avonds en 's nachts. En overdag is het gewoon heerlijk met een graad of 25. En nog een maand en dan begint de regen natuurlijk weer. Dat zal wel weer even wennen zijn, maar het is goed voor de tuin. De waterrekening gaat weer omlaag, de gasrekening omhoog!
René was in Zwitserland en ik heb niet veel bijzonders gedaan met de kinderen. Traditioneel gaan Amerikanen op Labor day barbequen maar dat ga ik niet doen als ik alleen ben. Gelukkig is René vandaag weer thuisgekomen en de kinderen zijn altijd weer erg blij om hem te zien. Maar misschien heeft dat alleen met de cadeautjes te maken die hij meebrengt ;-). En voor de duidelijkheid, ik ben ook altijd erg blij om René weer te zien!

Kindergarten 2

De eerste echte dag van Yarno op zijn nieuwe school is goed gegaan. Hij deed uiteraard wel erg nukkig toen ik afscheid ging nemen, maar hij heeft in ieder geval niet gehuild. En ik heb hem uitgelegd hoe laat ik hem zou komen halen, maar hij wilde niet zo lang. Ik kon nog even in de deuropening blijven kijken toen de juf als eerste begon met "the Pledge of Allegiance" aan de vlag van Amerika. Schoolkinderen op openbare scholen doen dit om trouw te beloven aan de Amerikaanse vlag en de republiek waar die vlag voor staat. Yarno weigerde eerst te gaan staan, maar dat deed hij waarschijnljk niet omdat hij beseft dat hij geen Amerikaanse staatsburger is of wil worden ;-). Later ging hij toch maar staan. Het verbaasde mij dat best veel kleuters gewoon de hele pledge uit hun hoofd kenden.
Toen ik hem op ging halen was het eerste wat hij zei "het duurde veel te lang, de klok is een heleboel keer rondgegaan". Dus heb ik hem verteld dat de klok vier uur op school was geweest maar dat hij in Nederland wel zes uur naar school ging. Dat geloofde hij niet :-). Ach, het went wel en Yarno kennende is die vier uur over een tijdje veel te kort.

Ik moest vanochtend weer voor controle naar de endodontist, maar die dure behandeling die ik heb gehad heeft helaas niet mogen baten. De ontsteking zit er nog steeds of weer en omdat ik nu meerdere behandelingen aan deze wortel heb gehad en er niet zo heel veel over is van de kies moet hij toch maar getrokken worden. Een implantaat wil ik niet dus dan moet er ook een brug op. Nu zie ik tegen de behandeling helemaal niet op, wel tegen de kosten! Tandartsen zijn hier toch wel een stuk duurder dan in Nederland, mede door de enorme verzekeringspremies die zijn moeten betalen tegen schadeclaimen. Het enige goede dat ik aan deze kies heb overgehouden is Leah, de receptioniste van de endodontist, we gaan dit weekend weer lopen in één van de vele natuurparken die hier te vinden zijn.

Gisteren zijn ben ik met de kinderen naar een park gegaan. Yarno wilde graag lekker met zijn nieuwe motor aan de gang. Ik heb niets tegen Arwin gezegd en gewoon zijn fietsje in de auto gezet omdat ik vermoedde dat hij niet meer wilde fietsen omdat Yarno zo paniekerig deed en weigerde te fietsen. En ja hoor, ik haalde zijn fietsje uit de auto en hij stapte er zo op en reed weg, Yarno achterna die op de driewieler wel durft te fietsen. Arwin kan het dus best en hij gaat nog hard ook. Die dingen kan ik wel in de auto laten staan want vandaag wilden ze weer en dat zal nog wel een tijdje zo gaan.

Ik had geloof ik niet verteld dat René alweer in Europa zit. Hij is dinsdag vertrokken en vloog via Nederland naar Zwitserland. Vrijdag vliegt hij weer terug en blijft dan een nachtje over in Nederland en logeert dan bij mijn ouders die in de buurt van Schiphol wonen. Zaterdagmiddag komt hij hier weer aan. Veel mensen vragen waarom hij niet in Europa gebleven is, maar ten eerste is hij natuurlijk liever bij zijn gezin en ten tweede is het verblijf in een hotel (in Zwitserland of Engeland) duurder dan een extra ticket. Volgende week moet hij overigens weer naar Europa. Dus in drie weken gaat hij drie keer op en neer!

Oh ja, er staan ook weer nieuwe foto's op mijn site

Kindergarten

Vanaf vandaag moeten we iedere dag vroeg op! Yarno is namelijk begonnen op Kindergarten en hij begint al om 8.15. Om 12.15 mogen we hem weer ophalen. Yarno gaat naar Allen Elementary. Deze school is net samengevoegd met Randoll Elementary en verhuisd naar een nieuwe lokatie. De foto op de website klopt dan ook niet. Het gebouw is eerst van Steinbeck Middle School geweest en aangepast en verbouwd. Pas vorige week konden ze erin en het is daarom ook nog wel erg kaal. Ik kreeg wel een brok in mijn keel toen we naar binnenliepen, het gebouw is zo groot en saai (en de plafonds zo hoog). Er zitten 800 kinderen op school, waarvan 120 in Kindergarten.Het klaslokaal van Mrs. Kenzler, de juf van Yarno, is erg groot in vergelijking tot Nederlandse scholen. En er zitten maar 20 kinderen in zijn klas. Het lokaal heeft bijna geen ramen, er zitten twee kleine hoge raampjes in de nooduitgangdeuren. Dat is helaas normaal in de USA. Ook wordt er van de ouders verlangt dat ze materialen meenemen, iedereen had een hele lijst gekregen. Daar stonden onder andere 20 lijmstiften, een fles schoollijm, 3 dozen waskrijtjes, 2 dozen tissues en 2 pakken babydoekjes op. Er is een groot tekort aan geld in ons schooldistrict, vandaar dat er veel scholen gesloten worden en ouders gevraagd wordt bij te dragen door middel van het meenemen van spullen.

Deze eerste dag hoefde Yarno maar een uurtje naar school en moesten de ouders mee. We kregen een heleboel informatie, o.a. over het huiswerk dat hij meekrijgt. Ook moeten we hem dagelijks voorlezen (dat deden we natuurlijk al) en opschrijven welke boeken we gelezen hebben en hoe lang. De kinderen gingen ook met de juf een liedje zingen/dansen maar Yarno weigerde als enige mee te doen. Ik verwacht wel dat dat anders is als ik er niet bij ben. En uiteraard wil hij noooooit meer naar deze school. Over een paar weken zal dat hopelijk anders zijn.

Er stond een tafel in de gang met inschrijvingsformulieren voor vrijwillerswerk binnen de school dus ik heb meteen maar overal mijn naam ingevuld.

Gisteren moesten we nog even een laatste Hepatitus B prik gaan halen. Anders mocht hij vandaag niet op school beginnen. Hij heeft van te voren heel wat tranen gelaten maar René had hem een kado beloofd dus uiteindelijk liep hij heel braaf mee naar binnen. Ik had dat niet verwacht, want hij is meestal niet om te kopen. Pas toen de zuster met de naald aankwam begon hij tegen te spartelen. Ik nam hem in de houdgreep en toen de zuster klaar was zag Yarno eruit alsof hij moest huilen maar het niet wilde. Dus vertelde ik hem dat hij best mocht huilen als hij wilde. Maar wat bleek, hij moest lachen want het deed geen pijn! Gelukkig maar. Hopelijk is hij nu over zijn angst voor de dokter heen. Voorlopig hoeft hij niet meer, pas met 9 jaar volgens het Nederlandse schema. Zijn kado had hij wel verdiend, want hij begon pas op het laatst te protesteren. Dat was een heel verschil met het schoppende en krijsende kind dat we voorheen uit de auto mee moesten "sleuren".
Omdat Yarno weigert te fietsen, ook op een fiets met zijwieltjes, en onze skelter veel te zwaar voor hem is hebben we een soort driewieler voor hem gekocht. Ik vind het belangrijk dat hij toch wat meer beweegt en conditie krijgt door te fietsen en we hadden in het Linnaeushof en Verkeerspark Assen al gemerkt dat hij het trappen toch ook wel erg leuk vind. Hij vindt het ook erg leuk en hij trapt zo hard dat ik hem lopend echt niet bij kan houden! Nu eens kijken of we Arwin nog aan het fietsen kunnen krijgen.

Foto's

Ik heb de foto's van ons bezoek aan Nederland op de site gezet. Ik heb ook commentaren bij iedere foto geschreven, maar om de een of andere duistere reden staan ze er niet bij. Hopelijk kan ik dat binnenkort oplossen.

Klik hier om naar de foto's te gaan: http://www.ritameyer.nl/fotos/Nederland200508/

Het valt me trouwens op dat het er wel telkens zonnig uitziet op de foto's. We hebben dan ook van iedere droge en of zonnige dag gebruik gemaakt om er op uit te trekken. En de laatste dagen waren ook wel erg mooi!

Weer terug

We zijn weer terug in San Jose. We hebben een voorspoedige reis gehad. Arwin was wel wat onrustiger dan op de heenreis, en we zaten helaas niet naast elkaar maar twee aan twee. Desondanks gingen de 10,5 uur best snel voorbij.
We hebben het heerlijk gehad in Nederland. Maar het is ook wel weer fijn om in ons eigen huis te zijn.

Een verslag en foto's volgen nog!

En nog meer regen ....

We hebben wel pech vind ik want het regent nog steeds iedere dag. En we hebben het ook nog eens koud! Ik heb echt meedelijden met de mensen die hier in Nederland op vakantie zijn. Je zult maar in een tentje zitten. Wij zitten tenminste in een comfortabel huis en weten dat het tenminste weer mooi weer is als wij naar huis gaan.
Behalve het slechte weer hier valt het ons ook erg op dat het zo groen is. Niet alleen het gras is echt "sappig" groen, overal groene struiken en bomen en bloemen, het is gewoon "oogverblindend" af en toe ;-). In San Jose regent het nauwelijks tussen mei en oktober waardoor alles erg verdort. In de winter wordt het weer groen, maar dan nog is het niet zo groen als hier alles is.

Ik heb vrijdag heerlijk in Haarlem gewinkeld met Yvonne en Bernadette en veel geld uitgegeven aan kinderkleren bij Hennes en Maurits en een poncho en vest voor mij. Meestal is (kinder)kleding in de US goedkoper, maar er zit bij ons geen H&M in de buurt en de kinderkleding van H&M vind ik gewoon zo leuk en het is heel betaalbaar. Helemaal volgens onze traditie zijn we weer naar het Mexicaanse restaurant Popocatepetl geweest. Normaal neem ik altijd fajitas, dit keer had ik een visgerecht maar de fajitas is echt lekkerder! René kwam om 22.15 uur aan op Schiphol. Ik heb hem opgehaald en het was erg fijn om hem weer te zien na een week.
Hij had behoorlijk last van jetlag, hij was donderdag van New Yersey naar Londen gevlogen waar hij vrijdagochtend aankwam, had de hele dag gewerkt en moest toen nog naar Schiphol vliegen. Ik heb hem dus lekker uit laten slapen en we gingen pas laat op weg naar Groningen om de kinderen op te halen. Ze hadden een fantastische tijd gehad met opa en oma. Vrijdag waren ze naar de ijsbaan Kardingen geweest waar allerlei springkussens waren neergezet. Ze hadden van 12.00 tot 17.00 gesprongen. Arwin vloog me in de armen toen hij me zag, maar Yarno had even wat meer tijd nodig om te ontdooien. Na een uurtje kwam hij ineens achter me staan om me te knuffelen. Grappig toch dat twee kinderen zo'n verschillend karakter kunnen hebben. Ik was heerlijk uitgerust, maar had ze toch ook wel erg gemist. Dit was pas de tweede keer dat de kinderen uit logeren gingen (de vorige keer was in september toen de verhuizers onze spullen kwamen ophalen).
Zondag moest René weer een beetje uitslapen en ik ben al onze spullen (wat hebben we alweer veel verzamelt) naar het huis van Ronald en Mieke gaan brengen omdat die 's ochtends richting Oostenrijk/Slovenie waren vertrokken. Wij logeren nu in hun huis waar alleen Milja nog is. Wel gezellig om weer met haar in een huis te wonen. We wilden 's middags naar het Teylers Museum in Haarlem. Ze hebben momenteel een tentoonstelling over vulkanen en Yarno is daarin erg geinteresseerd. Hij was wel een beetje hangerig maar vond het wel erg leuk. Het Teylers Museum is het oudste museum van Nederland en zo ontzettend mooi en interessant. Ik had de nieuwe tentoonstellingsruimtes nog niet gezien. 's Avonds kwamen Paul en Fred op bezoek. Dat was ook weer erg gezellig. Yarno was ondertussen echt ziek geworden, hij had flinke koorts. Ik wilde maandag eigenlijk weer naar het Linnaeushof, maar dat ging natuurlijk niet. René moest gewoon werken en Yarno heeft de hele dag op de bank gelegen. Ik ben met Arwin, Milja en Marjolein nog even naar de winkels geweest. Mijn moeder was jarig en vierde het overdag voor hun vrienden dus kon ik nu wel even alle "tantes en ooms" ontmoeten en dat was ook wel weer leuk. 's Avonds vierde ze het voor de kinderen en overige familie en vrienden en had ze een Indische rijsttafel geregeld. Het was druk maar gezellig.
Vandaag lijkt Yarno wel weer beter, maar ik heb nog niet echt plannen gemaakt omdat ik niet wist of hij wel beter zou zijn. René is weer aan het werk, ik ga straks wel even rondbellen of we nog ergens op bezoek kunnen. Yarno wil echter naar het Linnaeushof en het is wel droog dus wie weet.

De kinderen lijken veel minder last te hebben van jetlag dan ik, want ze slapen al vanaf de tweede nacht door! Ik voel mij een gelukkig mens want het leek me best lastig zo zonder René, maar het valt dus heel erg mee. Ze gaan wel laat naar bed, maar slapen ook wel door tot 8.30 of zo. We hebben het erg naar onze zin in Nederland, ondanks het slechte weer. Zondag was een echte regendag en hebben we vooral een beetje bij mijn ouders en zus thuis gehangen. Ik ben nog wel even met de kinderen en Simone en Jelle naar MacDonalds geweest zodat ze daar even binnen konden spelen in de "ballenbak" (die echter vervangen was voor een ander speelding). Maandag zijn we (Mieke, Simone met vriendinnetje, Jelle met vriendje en Yarno, Arwin en ik) gaan zwemmen in Hoorn, in het zwembad de Waterhoorn. Simone en Jelle waren uitgekeken op de zwembaden hier in de buurt en hadden dit zwembad op het internet gevonden. Het was een eind rijden, maar wel een groot succes, we zijn er de hele dag geweest. Arwin en Yarno moesten wel verplicht zwemvleugeltjes om en Arwin vond dat niet zo leuk. In Amerika zijn die vleugeltjes juist vaak verboden omdat ze schijnveiligheid geven en dat heeft Arwin bewezen want bijna iedere keer als hij in het water sprong dan vlogen ze van zijn armen af. De eerste keer had ik het niet in de gaten en het maakt ook helemaal niet uit want hij komt altijd weer boven en zwemt dan naar de kant, maar een meisje was erg geschrokken omdat ze dat natuurlijk niet wist.
Dinsdag was het gelukkig wel mooi weer en hadden we afgesproken om naar het Linnaeushof te gaan en daar Cressida en de kinderen te ontmoeten. We schrokken wel erg van de drukte, we stonden al met de auto in de file en de rij voor de kassa stond al halverwege het pad (200 meter schat ik). Omdraaien konden we echt niet want Yarno keek er zo ontzettend naar uit en Cressida was al binnen. Om 11.30 waren wij eindelijk binnen. Cressida en Bart (die ook meegekomen was) waren gelukkig al vroeg gegaan. Het was erg leuk om Björn, Arne en Noortje weer te zien en de kinderen hebben heerlijk gespeeld. Jammer genoeg vertrekken ze zaterdag naar Oostenrijk dus we zullen ze de rest van de vakantie niet meer kunnen zien. Volgende week gaan we weer naar het Linnaueshof als het weer tenminste meezit.
Woensdag hadden we afgesproken bij Ursula. We hebben weer lekker bij kunnen kletsen en Yarno en Arwin hebben heerlijk met Lennard gespeeld. Daarna zijn we nog heel even bij Cres en de kinderen langsgegaan. Toen moesten we nog luiers kopen en besloot ik nog even naar de schoenwinkel(s) in Nieuw Vennep te gaan en daar hadden ze gelukkig nog sandalen voor Yarno in de uitverkoop en hij heeft ook eindelijk zijn felbegeerde rode "Geoxen" gekregen. De kwaliteit van Amerikaanse schoenen is toch wel wat minder en er zijn wel Europese kinderschoenenwinkels in de US maar de keuze is dan beperkt en veel goedkoper is het niet.
Vandaag heb ik de kinderen naar Groningen gebracht. Ze gaan daar twee nachten logeren bij oma en opa. Ze worden ongetwijfeld enorm verwend. Ik ben daarna bij Karen en Hans gaan eten. Morgen ga ik lekker winkelen met Yvonne en Bernadette en daarna uit eten. En om 22.15 komt als het goed is René aan vanuit Londen (hij is nu nog in New Yersey en vliegt straks naar Londen voor het werk). Zaterdag halen we dan samen de kinderen weer op in Groningen.