Onze vakantie

Voor we op vakantie gingen moest ik eerst nog even wat regelen met de school van Yarno. We gingen namelijk buiten de schoolvakantie op vakantie en er is hier weliswaar geen schoolplicht, maar wel leerplicht. Er zijn hier veel mensen die hun kinderen thuis scholen en dat kan ook gewoon, maar je moet wel aan bepaalde eisen voldoen. Ik moest bij de administratie een "agreement for independent study" tekenen. Een soort contract waarin ik verklaarde Yarno zelf les te geven. Met dat contract ging ik naar zijn juf die mij een stapeltje huiswerk meegaf. Yarno zit natuurlijk nog maar op de kleuterschool dus het viel nog wel mee. Behalve het normale huiswerk voor twee weken moest hij iedere dag een tekening maken over wat hij gedaan had en er een zin bijschrijven. Heel leuk, want aan de hand van dat boekwerk heeft hij in de klas verteld over de vakantie. Ik hoop wel dat we het terugkrijgen!

De vakantie zelf was (natuurlijk) heerlijk. Op Hawaii is het eigenlijk altijd rond de 25 graden. Het kan echter wel flink regenen, daarom zijn de eilanden ook zo mooi groen. Wij hebben ook wel wat regen en bewolking gehad, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was heerlijk. De kinderen hebben iedere dag gezwommen. Het zwembad vonden ze leuker dan het strand, maar wij wilden ook wel snorkelen dus ze moesten toch mee. En als ze er dan waren dan hadden ze het wel leuk. Yarno kon wel snorkelen in het zwembad, maar in de zee vond hij het eng, vooral als hij een vis zag. Dat was dus niet zo'n succes. René en ik konden niet samen snorkelen omdat één van ons steeds bij de kinderen moest blijven dus ben ik nooit ver gegaan, maar je kon al prachtige vissen zien vlak bij het strand. Heel bijzonder vind ik het. Helaas zijn we geen zeeschildpadden tegengekomen. De eerste dag op Kaua'i hebben we het rustig aan gedaan. We zijn we met Bob en Pauline naar Sprouting Horn geweest waar het zeewater door een natuurlijke buis in de lava wordt gestuwd en dan omhoog spuit. Het maakt dan ook een heel bijzonder geluid.
Pauline is een ex-collega van ons uit onze Corning tijd. We zijn bevriend met haar geraakt en hebben haar man leren kennen tijdens een bezoek aan Nederland. Wij hebben toen een paar dagen vrij genomen om ze Nederland te laten zien en dat hebben ze zo gewaardeerd dat ze nu wat terug wilden doen. Zij hebben vijf time-shares in het complex op Kaua'i en wij mochten daar één week van gebruiken. Time-share heeft een negatieve klank in Nederland (althans bij ons) maar we kennen inmiddels heel veel Amerikanen die dat hebben en we staan er inmiddels heel positief tegenover. Je bent namelijk tegenwoordig niet meer gebonden aan één bepaalde week per jaar in hetzelfde complex, je kunt weken opsparen zodat je langer kunt of uitwisselen via een bureau zodat je ergens anders heen kunt. Bob en Pauline doen dat meestal. Ze gaan ieder jaar twee weken naar Kaua'i en twee weken ergens anders heen. De servicekosten zijn goedkoper dan ergens een apartement huren (en in principe behoudt je time-share zijn waarde) en je zit wel een luxe-accomodatie.
De tweede dag zijn we met ze naar het noordelijke gedeelte van het eiland gereden. Het viel ons erg op dat het eiland zo groen was. Het heet ook Garden Isle omdat er zoveel bloemen bloeien. Verder vond ik het eiland erg schoon en netjes. Bijna geen lelijke gebouwen en kassen en dergelijke zoals bijvoorbeeld op Tenerife en niet zoveel afval en dumpplaatsen als in Thailand.
Zondags hebben we een Sunset Cruise gedaan van vier uur op een enorme catamaran. Voor de kinderen was het wat lang, Arwin werd eerst zeeziek en heeft toen (gelukkig) een hele tijd geslapen. Yarno viel op een gegeven moment ook in slaap en werd zeeziek toen hij weer wakker werd. Hij wil ook nooit meer op zo'n boot zegt hij. We hebben een enorme hoeveelheid bultrugwalvissen gezien. Heel veel kalveren ook. De walvissen trekken in de winter van Alaska, waar het te koud is om te baren, naar Hawaii. Hier bevallen de vrouwtjes en zogen ze hun kalveren tot ze sterk genoeg zijn om weer naar Alaska te trekken. Voor die tijd worden de vrouwtjes nog even bevrucht. Gedurende drie maanden (december tot maart ongeveer) kun je gegarandeerd walvissen zien. De boot ging van Port Allen naar de kust van Na Pali met steile groene kliffen en weer terug om de reis af te sluiten met een prachtige zonsondergang. Vanwege de kliffen van Na Pali kun je het eiland ook niet rondrijden. Hier zijn ook veel verlaten stranden en het uitzicht vanaf de boot was heel indrukwekkend. Er zijn hier veel films opgenomen zoals King Kong met Jessica Lange, Six days Seven nights en Jurassic Parc. Het hele binnenland van het eiland is onbewoond en er zijn plekken waar je helemaal niet kunt komen. We moesten natuurlijk dat gedeelte wel zien dus hebben we een helicoptervlucht voor maandag geregeld. Dat was natuurlijk ook ontzettend mooi.
Verder hebben we het ook wel rustig aan gedaan in verband met de kinderen. Die zaten het liefst de hele dag bij het zwembad. Maar we zijn nog wel naar Waimea Canyon gereden. Een soort Grand Canyon, maar dan kleiner. En toch wel heel indrukwekkend.
Donderdag was onze week op Kaua'i alweer voorbij en we vlogen 's avonds terug naar Honolulu. Daar hadden we een hotel geboekt in Waikiki beach. We kregen een gratis upgrade waar René niet zo blij mee was. In plaats van een kamer op een lage verdieping (is goedkoper) mochten we op de hoogste (37e) verdieping. Ontzettend gaaf uitzicht, maar minder leuk als je hoogtevrees hebt. De eerste dag wilde hij niet eens in de buurt van het raam komen maar de derde dag zat hij al op het balkon. Zo zie je maar dat Hawaii ook therapeutisch kan werken. De dagen in Honolulu hebben we doorgebracht bij het zwembad, op het strand en in de dierentuin. Die dierentuin was erg leuk en toch nog groter dan ik had verwacht. En toen was de vakantie weer voorbij ...
Maar we hopen toch nog een keer terug te gaan want er is nog veel te zien. We zitten nu wel erg dicht bij het paradijs en vanuit Nederland komen we er misschien nooit meer. Dus hopelijk volgend jaar meer over Hawaii!