Toch naar een andere klas.

Gisteren heb ik zelf maar de directeur van de school gebeld om te vragen of Yarno overgeplaatst kon worden. Hij zou één en ander nakijken en me dan terugbellen, maar aan het eind van de dag had ik alweer niets gehoord. Ik ging er dus maar van uit dat de overplaatsing niet door zou gaan. Toen ik Yarno vanmorgen naar zijn klas bracht kreeg ik echter van zijn juf te horen dat hij toch verwacht werd in de klas Mrs. Pugh. Jammer dat ze me niet wat tijd hebben gegeven om Yarno voor te bereiden, maar hij vond het eigenlijk wel prima dus ging ik met hem op weg naar zijn nieuwe lokaal. Buiten het lokaal stond John te huilen omdat hij niet naar binnen wilde. Dat werd gelukkig meteen een stuk beter toen hij hoorde dat Yarno met hem mee zou gaan. Ik had meteen een goed gevoel bij deze juf. Ze zorgt voor veel meer structuur, heeft meer regels en hecht veel waarde aan manieren. Dat kan ik wel erg waarderen. Ze bonjourde ook meteen alle ouders de deur uit zodat ze kon beginnen. Dat was iets wat me erg ergerde bij Mrs. Kenzler, die altijd al met de les begon terwijl er nog ouders in de klas waren. Zowel Yarno als John waren vrolijk toen de school uitging en Yarno had het erg naar zijn zin gehad bij Mrs. Pugh. Ze moest zelfs erg lachen toen ik vroeg of hij tegen haar praatte. Ze had namelijk voor de les (verkeerd) van mij begrepen dat Yarno rustig was, maar hij had de hele ochtend zitten kletsen. Zo erg zelfs dat ze hem een keer een time-out moest geven. Yarno had zowaar een heleboel te vertellen over school dit keer. De juf had verteld dat er kakkerlakken onder de kast zaten. En dat je kakkerlakken met je schoenen dood moest trappen. En als er een dief kwam dan moest je die op zijn tenen trappen. Ik ga er maar even van uit dat hij nog niet alles helemaal goed begrepen heeft ;-).
Ik denk wel dat het een goede beslissing is geweest om van juf te veranderen. Het klaslokaal is wel iets kleiner en heeft zelfs helemaal geen ramen, maar toch is het gezelliger door de inrichting.
Overigens vertelde Mrs. Kenzler dat ze nu nog maar 18 kinderen in de klas had. Waarom John dan weg moest is me een raadsel, er mogen 20 kinderen in iedere klas. Ik hoop dat het gebrek aan communicatie binnen de school te wijten is aan het samenvoegen van twee scholen en het nieuwe gebouw en dat het wel beter wordt!

Van de juf van Arwin kreeg ik trouwens te horen dat Arwin nu ook in het Engels tegen haar praat. Dat idee kreeg ik thuis ook al een beetje want soms gaat hij voor de grap ook tegen mij een beetje Engels praten. Ik was erg blij te horen dat het eindelijk zo ver is. Hij gaat inmiddels al een half jaar naar preschool.

We moeten nog steeds een beetje wennen aan het vroege opstaan. Het is wel heerlijk dat ik nu de tijd heb om te gaan sporten, zonder dat ik een excuus kan bedenken. De meeste winkels gaan toch pas later open. Nu breng ik om 8.15 uur Yarno naar school. Als Arwin niet naar preschool hoeft dan ga ik meteen door naar de YMCA. De kinderopvang daar gaat om 8.30 uur open en dan kan ik sporten. Na het sporten ga ik thuis douchen en dan is er nog genoeg tijd om naar een speelgroep te gaan of boodschappen te doen. Als Arwin wel naar school moet dan breng ik hem om 9.00 uur weg en dan ga ik lekker buiten lopen met mijn mp3-speler en mijn nieuwe pedometer. In een boekje hou ik nu bij hoe lang ik heb gelopen en hoeveel stappen ik heb gezet zodat ik ook kan zien of ik vooruitgang boek. Het is wel opvallend dat ik in het Almaden Quicksilver Park minder stappen in een uur zet terwijl ik veel moeier ben in vergelijking tot het Los Alamitos Creek Trail. Die heuvels maken wel erg veel uit.
Ik beweeg nu 5 of 6 dagen in de week en daar voel ik me erg lekker bij! Ik merk ook dat het fietsen met twee kinderen steeds makkelijker gaat. Ik probeer Yarno iedere keer met de fiets te halen of te brengen in verband met de drukte bij school.