Rita heeft iedereen aardig op de hoogte gehouden van onze rondreis door een deel van Californië, Nevada en Arizona.
Het leek ons leuk om ook onze versie te geven, aangezien we dachten nooit verder te gaan dan Yosemite en San Francisco.
Zondag zaten we te kletsen wat wij allemaal van plan waren, Rita had nog twee kaartjes op onze naam staan voor Universal Studies Hollywood, te LA, en daarmee begon het allemaal. We gingen echt Amerika ontdekken, op zoek naar de Cowboy (mmm Yvonne dus) en vast en zeker kunnen onze leeftijdgenoten Manolito uit High Chaperal nog wel herinneren. Dit was de enige teleurstelling, geen cowboy gezien.
Maandagochtend vertrokken we, na een ontbijt met Rita, Rene en de kinderen, richting Yosemite. Het was de eerste keer dat wij de highway opgingen en gelijk moesten we opletten, hoe anders waren de verkeersborden en in het bijzonder de wegwijzers. Gelukkig hadden we een uitleg gekregen van Rita, zeker belangrijk wat betreft de stopborden, al zal later blijken dat we niet alles wisten. Het landschap was onderweg saai, pas nadat wij wat gegeten hadden, kregen we wat heuvels en bergen te zien. Maar hoe meer we richting Yosemite gingen, veranderde dat, ook begon langzaam in de berm sneeuw te verschijnen. Hoezo lekker weer in Californië? Aangekomen in Yosemite werd ons gevraagd of wij Chain hadden, wat is dat? Nou bleek dat het sneeuwkettingen waren.We konden een stukje door Yosemit heen rijden, maar niet harder dan 25 miles, want we zouden anders in de slip raken. We dachten gelijk dat het mee zou vallen, maar eenmaal in het park werd ons duidelijk dat we de eerste beste weg moesten nemen om niet op een pas terecht te komen. We waren op zoek naar een motel maar dat was niet zo eenvoudig bleek later. Via mooie sinaasappelvelden en heel veel bergen eindelljk een hotel gevonden.
Dinsdag gingen we naar Sequoia, een hele mooie route, maar anders dan bij Yosemite zat hier niemand bij de kassa, en reden we het park in. Daar was nog meer sneeuw gevallen, en het begon te sneeuwen, na een heel stuk gereden te hebben besloten wij terug te rijden. Een alternatieve weg werd er gezocht, niet wetende dat we weer een weg gekozen hadden over een pas, dus ook daar moesten wij terug vanwege de sneeuw. Via saaie wegen langs de olie-industrie zijn we naar een motel gereden.
Woensdag hadden we op safe te gaan, Rene ook nog gevraagd of Death Valley niet onder gesneeuwd was, waarschijnlijk heeft hij gelachen en gezegd dat het onmogelijk is. Onderweg kwamen we door Red Rocks, dat was erg fascinerend, wat een mooie rotsen, en de kleuren. Aangekomen in Death Valley kregen we te maken met een temperatuursverandering, en ook de eindeloze zandvlaktes, bergen en rotsen. Er schijnen ook nog mooie bloementjes te zijn, maar die hebben wij niet gezien.. Hierna zijn we doorgereden naar Las Vegas. Nadat we een motel gevonden hadden, gingen we op pad. Van Rita hadden we gehoord welke casinos we zouden moeten bezoeken. Als eerste zouden we naar Casino New York gaan, een heel stadje op zich, met restaurants, bar’s en allerlei andere vertier. We zijn hier snel weggegaan nadat we toch wel wat gegokt hadden. Eenmaal buiten besloten we om niet naar de Parijs en Venetie te gaan.
Donderdag zijn we doorgereden naar de Grand Canyon. Op de kaart leek het een klein stukje, maar uiteindelijk reden we er meer dan 5 uur over, misschien wel 6. Dit overtrof in alles Death Valley, wat een kleuren, wat onwerkelijk allemaal. Erg leuk dat er sneeuw lag, dat is toch ook wel heel bijzonder. Dit was tot nu toe het mooiste wat we gezien hadden tot op heden.
Vrijdag vanaf Grand Canyon zijn we langzaam aan richting L.A. gegaan, jeetje dat is ook een end, je rijd hier gewoon erg veel. Uiteindelijk besloten om L.A. niet in te gaan, en hebben een moteltje iets boven L.A. gevonden.
De dag erna zijn we via Santa Barbara, een heel mooi mondaal stadje, richting het noorden gereden. Heel veel verschillende landschappen gingen aan ons voorbij, woest en ruig, en lieflijk. Ook hebben we een kolonie Sea Elphants gezien. Wij allebei hadden andere beesten in ons gedachten, maar evengoed erg leuk om ze te zien. We hebben die dag te lang doorgereden want we kwamen op een gegeven moment niets meer tegen. Uiteindelijk bleek dat we 1 uur rijden van Rita zaten, maar gingen toch voor een nachtje motel, anders waren we pas om 10 uur daar geweest.
Zondag fijn langs de oceaan gereden, nog wat gelezen en kwamen gelijk met Rita en familie aan in San Jose.
De maandag en dinsdag hebben we gebruikt om te winkelen, wat met de kinderen te doen en gewoon relaxen.
Woensdag zijn we walvissen wezen kijken, vroeg uit de veren en op weg naar Monterey. Een stadje wat vroeger leefde van de sardinesvangst, maar nadat de sardines verdwenen waren, moesten de bewoners iets nieuws bedenken en dat hebben ze gedaan. Een toeristenindustie is het geworden. Erg leuk dat wel, niet overdreven dus. In ieder geval zijn we aan boord gegaan van een boot, bij het varen bleek gelijk dat we geen oceaanbenen hadden, gelukkig waren we niet de enige. We hebben 2 grijze walvissen gezien, helaas sprongen ze niet uit het water, maar ze spoten wel en we hebben de ruggen gezien. Voor de kust lag nog wel een kolonie zeeleeuwen, kennen we ook alleen maar uit de dierentuin. Daarna hadden we afgesproken met Rita en de kinderen bij het aquarium. Dat is pas een mooi aquarium. Je kunt de roggen, zeesterren, en krabbetjes gewoon aanraken. Dat hadden we nog nooit gezien, zeker een aanrader als je die kant op gaat.
Donderdag zijn we naar San Francisco gegaan, als eerste over de Golden Gate Bridge gereden. Niet helemaal de bedoeling maar ze geven zo laat aan wanneer je moet afslaan, welke baan je moet aanhouden en zodoende maken we regelmatig meer kilometers. Het uitzicht op SF was jammer genoeg wat heiig, en hadden we slecht zicht, ook op Alcatraz. Via de tolweg terug over de brug, gingen we via de Lombard Street naar het steilste straatje, eng om te rijden, vooral omdat we niet wisten hoe het moest met een automaat, wel erg spannend. Geparkeerd en met de kabeltram naar Chinatown gegaan, eerst de St Mary Church bekeken, een eenvoudig katholieke kathedraal. Wat door Chinatown gelopen, wat bazaars bezocht, dim sum gegeten en daarna terug naar de kabeltram. Welke richting moeten wij op, na diverse malen de straat overgestoken te zijn, gekozen dan maar richting Powell station te gaan. Daar was een bijzonder winkelcentra Nordstrom, we hebben onze ogen uit gekeken, dat was nog eens een chique winkelcentrum. Vanaf deze kant weer met de kabeltram richting Fisher’s man wharf. We zagen onderweg regelmatig mooie uitzichtpunten. En bij het einde gekomen bleek dat deze wijk weer anders was dan de alle andere die wij gezien hadden. Al gauw was het tijd om richting SJ te gaan, we wilde uiteindelijk mee naar het theatergroepje van Rita.
We waren ’s avonds het publiek voor de repetitie van een theatervoorstelling. De sfeer onderling is erg goed, en dat merkte je ook wel, Annet deed een warming up met een spel, en er werd direkt veel gelachen. Het was erg leuk om dit te zien, maar doen verder geen uitspraken over het hoe en wat want ik denk dat er nog wel wat mensen naar de uitvoering gaan kijken en dat zou dan jammer zijn als we het verklappen.
Inmiddels in het alweer de 2de keer vrijdag, vandaag wat gewinkeld, vanmiddag met de kinderen naar een mijnmuseum geweest en ‘s avonds heerlijk japans wezen eten.
Morgen gaan we naar het Winchester Mystery House in San Jose, dit is een huis met 2000 deuren, 10.000 ramen, 47 open haarden en 17 schoorstenen trappen die naar het planfonds leiden, en nog meer van dit soort dingen. We zijn heel benieuwd.
