woensdag, september 13, 2006

The great Reno Balloon Race

Vorige week is Arwin dan eindelijk begonnen op zijn nieuwe school. Hij vindt het fantastisch. Hij heeft zijn eigen tafeltje en zijn eigen mandje met schoolspulletjes. Als we om 8.15 uur Yarno naar school hebben gebracht en ik sta nog even te kletsen met andere (groot)ouders dan staat Arwin al aan me te trekken omdat hij ook naar school wil. Zijn school is naast die van Yarno en hij begint om 8.30 uur. Iedere dag moet hij dan tot 14.30 uur en ik heb hem nog niet horen klagen dat het te lang duurt, iets wat Yarno wel regelmatig doet. Jammer voor Yarno dat hij het minder naar zijn zin heeft. Toch heeft hij duidelijk aangegeven dat hij niet van klas wilde wisselen dus zit hij nog steeds bij Mrs. Davidson in de klas die inmiddels aardig ontdooid is naar de ouders toe. Ik help nu iedere week in de klas en dat is heel leuk.

Yarno zat vorig jaar bij James in de klas. James woont bij zijn vader en zijn oma past heel vaak op. Ik sta ook nu nog regelmatig te kletsen met zijn oma (Loretta). Zij hebben een huis in Truckee, vlakbij Lake Tahoe. Het is ongeveer 3,5 uur noordoostelijk van hier. In de winter kun je daar skien, in de zomer kun je er heerlijk wandelen, zwemmen en andere watersporten beoefenen. Lake Tahoe ligt tegen de grens van Nevada aan en in die staat mag gegokt worden. Meteen bij de grens zie je de casino's al staan. Dit weekend was er een enorm evenement in Reno, een gokstad in Nevada, "the Great Reno Balloon Race". Ieder jaar gaan zij daar naartoe. De moeder van James woont in Truckee, waar hun huis is, dus James gaat ook altijd mee zodat hij zijn moeder kan zien. En dit keer werden wij ook uitgenodigd mee te komen. Dat lieten wij ons natuurlijk geen twee keer vertellen. Vrijdagochtend heb ik de auto ingepakt en meteen nadat we de kinderen opgehaald hadden zijn we op weg gegaan. Het verkeer in Californië is tijdens de spits nog erger als in Nederland dus we stonden al vrij snel in de file. We hebben uiteindelijk 6 uur over de heenrit gedaan. Het vakantiehuis bleek een volwaardig huis te zijn met 4 slaap- en badkamers te zijn. We hadden de benedenverdieping tot onze beschikking met twee slaapkamers en een badkamer. De volgende ochtend moesten we al om 5 uur opstaan omdat de race al vroeg zou beginnen. Onderweg konden we via de radio het verslag van de Dawn Patrol horen. De ballonnen stoken dan allemaal op hetzelfde moment het vuur op zodat ze in het donker verlicht worden. Het schijnt een indrukwekkend gezicht te zijn, maar dan hadden we nog veel eerder op moeten staan. Toen we er eenmaal waren gingen de eerste ballonnen al de lucht in. De eerste ballon is een adelaar die onder begeleiding van het volkslied omhoog gaat. Je zag er de gekste ballonnen, van een Jezus tot een koe en van de ark van Noah tot Humpty Dumpty. Ik heb alle foto's op internet gezet. Het was heel erg leuk om te zien en ook heel gezellig.

Na een paar uurtjes gingen we weer terug naar het huis waar we de omgeving gingen verkennen. Achter het huis loopt een kreek. In deze kreek wonen bevers die iedere zomer weer een nieuwe dam bouwen omdat de oude in het voorjaar door het smeltwater weggespoeld wordt. Het is voor Loretta en Tom dan ook ieder jaar weer een verrassing welke bomen omgeknaagd zijn en tot hoever het water komt. Soms staat de achertuin namelijk vol water door de dam. Dit jaar konden ze echter voor het eerst de kreek niet eens zien vanuit het huis. De kinderen hebben heerlijk een tijdje in het water gespeeld. Hierna besloten we naar Lake Tahoe te gaan. De moeder van James werkt en woont in Kings Beach. Dit is één van de minder dure en toeristische plaatsjes aan het meer, iets wat mij juist erg aanspreekt. Het deed erg gemoedelijk en gezellig aan. We hebben daar op het strand gespeeld. De kinderen hebben zich uren vermaakt met het vangen van crawfish (soort rivierkreeftjes). Je bindt een stukje hotdog aan een stok, houdt die tussen de rotsen en de crawfish, of crawdads, grijpen de hotdog vast. Zo kun je ze zo het water uit tillen. Wij hebben ze uiteindelijk allemaal weer teruggegooid, soms koken ze ze en eten ze ze op.
Inmiddels was het een lange dag geworden dus we zijn allemaal vroeg naar bed gegaan. Zondagochtend hebben we alles weer ingepakt en zijn we achter Loretta en Tom aan door het oude centrum van Truckee gereden. We hebben daarna nog het standbeeld in de Donner Pas gezien waar in de winter van 1846-1847 pioniers gestrand zijn door extreme sneeuwval en op een gegeven moment overgegaan zijn tot het eten van al overleden mensen. De voet van het beeld laat zien hoeveel sneeuw er toen lag en dat was indrukwekkend. In dit gebied valt jaarlijks de meeste sneeuw van de hele VS. We zijn gestopt bij Donner Lake. Dit meer is wel een heel stuk kleiner dan Lake Tahoe, maar ook erg mooi. De kinderen hebben daar nog even lekker gespeelt voor we weer terugreden naar San Jose. Dit keer deden we er 4 uur over en dat zou een stuk sneller gekund hebben als er niet twee ongelukken waren gebuurd onderweg. We vonden het allemaal jammer weer terug te moeten en we hopen zeker nog een keer terug te gaan. Hopelijk van de winter zodat we alles nog een keer in de sneeuw kunnen zien.

Als het goed is kunnen jullie alle foto's hier bekijken

1 opmerking:

Anoniem zei

Hmmmm weblog bijhouden hoor anders komt er straks niemand meer kijken.