Het water is hier nog wel een beetje koud! Het begon met 19 graden, inmiddels is het wel opgewarmd tot 24 graden. En dan wil René er ook wel in:
Al het bezoek is al weer een tijdje weg en dat was weer even wennen. Vooral Yarno had dit keer moeite met de overgang want die was even niet te genieten. Dat is naturlijk wel het nadeel van wonen in het buitenland, je moet zo vaak weer afscheid nemen, zowel van je bezoek als van nieuwe vrienden. We hebben de afgelopen maand ook alweer twee keer afscheid genomen van meiden van de toneelclub. Zelfs Annette, de regiseuse, gaat ergens in het najaar terug naar Nederland. Jammer hoor!
Zelf gaan we ook weer voor even terug naar Nederland. We hebben de vluchten geboekt, 16 juli komen we aan op Schiphol met de KLM 606 en 9 augustus vliegen we weer terug. De eerste week hebben we een huisje gehuurd in Drenthe. Daar zijn we vorig jaar een weekend geweest en dat is zo goed bevallen dat we nu een hele week gaan.
Het heeft anderhalf jaar geduurd, maar we hebben eindelijk het kantoor van René goed ingericht en opgeruimd. De printer was kapot dus we kregen een nieuwe en omdat de doos daarvan groter was dan van de oude moest ik ruimte maken in de kast. Van het één kwam het ander en ik heb de hele kast opgeruimd, alle spullen die nog op de grond stonden ingeruimd etc etc. Daarna met behulp van René de buro's op de juiste plek gezet. Het ziet er een stuk beter uit. Het lijkt misschien nog een rommeltje, maar degenen die hier op bezoek zijn geweest weten dat het een enorm verschil is!
Op 26 Mei is René 40 jaar geworden. Een bijzondere leeftijd maar hij wilde het echt niet uitgebreid vieren. Ik heb nog even overwogen een verrassingsfeestje te organiseren, maar ik had hem daar echt geen plezier mee gedaan.
We waren van plan om op de verjaardag van René naar de dierentuin te gaan, maar helaas was Yarno ziek. Dat hebben we maar in het weekend erna gedaan. We zijn dit keer naar Oakland Zoo geweest. De dierentuin is niet zo heel groot, maar wel erg leuk. Yarno is op het ogenblik helemaal in de ban van insecten en die hebben ze daar. Zo hebben we reuzen wandelende takken gezien, enorme kakkerlakken, sprinkhanen, een tarantula, een zwarte weduwe, leaf cutter ants en nog veel meer.
Ik vond zelf ook de vleermuizen heel erg leuk om te zien.
Toevallig werden de alligators net gevoerd met witte ratten.
Ze hebben er ook een stoeltjeslift en zo kun je de dierentuin van boven zien. Yarno en René zitten in het stoeltje voor ons.
De kinderen vinden het nog steeds heerlijk om te fietsen. Arwin was echter wel een beetje te groot voor het 12 inch fietsje, en Yarno ook voor de 16 inch fiets, dus hebben we alvast voor de halvejaardag van Yarno een nieuwe 20 inch fiets gekocht. Nu kunnen ze allebei weer wat beter meekomen en we fietsen dan ook met de kinderen af en toe op straat. Het blijft wel extra goed opletten want Amerikanen zien je gewoon niet. Het is altijd belangrijk om te anticiperen, maar hier nog veel meer dan in Nederland. René werd bij school ook al afgesneden en dat is mij ook al heel vaak gebeurd.
Mijn moederfiets hebben we verkocht aan een Nederlands gezin en René heeft toen voor zijn verjaardag een nieuwe fiets uitgezocht. Omdat Arwin nog niet zo heel goed luistert en ook nog niet zo heel ver kan fietsen hebben we een aanhangfiets gekocht. Zo kunnen we toch nog fietstochtjes maken met ons allen. Nu fietst Yarno dan zelf, maar zodra ik in Nederland een ATB beugel heb gekocht voor ons achterstoeltje dan kunnen we wat grotere tochten maken. Ze kunnen dan om de beurt acherop of op de "halfwheeler". De nieuwe fiets van René fietst wel heel erg lekker dus ik ben wel een klein beetje jaloers.
Voor de mensen die hier in de buurt wonen kan ik Willow Glen Bicycles in San Jose zeker aanraden. Ze geven een super service en de eigenaar is toevallig Nederlands.
Vorige week was het open huis op de school van Yarno. Al weken waren de klassen bezig geweest met het instuderen van liedjes. Yarno verbaasde ons regelmatig omdat hij thuis gewoon hele liedjes zong en dansjes liet zien. Blijkbaar had de juf ze aangemoedigd om ook thuis te oefenen want tijdens het optreden mochten ze ook iemand (een vader of moeder) op het podium halen om de macarena mee te doen. Het was erg leuk om te zien en Yarno deed ook heel erg goed mee. Het is ongelofelijk hoe hij is veranderd het afgelopen jaar. In positieve zin, want hij is veel opener en vrijer geworden.
Dit is Arwin met zijn vriendinnetje Elisabeth. De broer van Elisabeth, John zit bij Yarno in de klas en zij zijn ook beste vrienden.
Het is heel erg Amerikaans, het belonen van werknemers en studenten. In Nederland heb je het misschien wel eens bij McDonalds gezien, de plakkaten met "werknemer van de maand". Hier zie je dat bijna overal en ook op scholen wordt dat gedaan. Deze maand was het dan de beurt van Yarno. Op zijn school krijgen alle kinderen in Kindergarten de kans om een keer "student of the month" te zijn. Er was een ceremonie waarbij de "principal" (de directeur) aan alle studenten van de maand een certificaat uitdeelde. Daarna kregen ze allemaal een grote koek en gingen ze lunchen met de principal. Yarno vond het erg leuk. Ik ben natuurlijk heel trots op hem, maar dat ben ik sowieso wel, daar hoef ik dat certificaat en bumpersticker niet voor te hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten