Voor het eerst een nachtje weg zonder kinderen ...

We hadden het er al heel lang over en nu moest het er maar eens van komen. René en ik hebben een last minute hotelkamer geboekt via http://www.nachtjeweg.nl/ voor vrijdagavond en zijn vertrokken voor een romantisch nachtje weg. Mijn schoonouders wilden graag op de kinderen passen. Het was voor mij de allereerste keer een nacht zonder kinderen. Arwin vond het allemaal prima, Yarno sputterde wel tegen maar achteraf viel dat ook nog wel mee hoorden we. We hadden een kamer in het Golden Tulip hotel in Alphen aan de Rijn, lekker dichtbij. We moesten nog van alles doen en het was al na achten toen we aankwamen en konden inchecken in onze kamer. Voor 50 euro per kamer inclusief ontbijt een superdeal. Eerst hebben we nog even Will & Grace gekeken op tv en toen zijn we Alphen gaan verkennen op zoek naar een restaurantje. Het eerste dat we tegenkwamen leek ons wel wat. Taverne de Monnick en dat was absoluut geen verkeerde keuze. We hebben heerlijk gegeten. We kozen allebei voor een driegangen verrassingsmenu chef. We kregen een heerlijk mandje brood met knoflookboter en gedroogde tomaten. Daarbij hadden we ook nog gemarineerde olijven besteld. René bestelde een fles Cote du Baunne die ik ook erg lekker vond. Als appetizer kregen we een heel klein bordje met een plakje rauwe ham, mini meloenbolletjes en pijnboompitjes. Het voorgerecht was een bonbon van heilbotfilet met rivierkreeftjes. Het hoofdgerecht was een kalslende op een bedje van snijbonen met een saus van pesto en tuinkruiden. Als nagerecht kregen we een chocoladeparfait. Alles smaakte voortreffelijk. Lichtelijk aangeschoten gingen we daarna weer richting hotel. Om 6.30 's ochtends schrokken we wakker van de mobiele telefoon. Ik dacht meteen dat er wat met de kinderen was maar kon zo snel het lichtknopje niet vinden dus was ik te laat met het antwoorden. Ik zag dat het inderdaad ons huisnummer was dus snel teruggebeld en kreeg ik een hijgende schoonmoeder aan de lijn. Arwin was wakker geworden en omdat ze het traphekje niet dicht hadden gedaan was hij naar beneden gelopen en was het alarm afgegaan. Het alarm staat doorgeschakeld naar mijn mobieltje vandaar dat ik gewekt werd. Als tweede op de lijst staan Ursula en Frans die gelukkig op vakantie zijn en daarna Rob en Linda. Die waren gelukkig al wakker anders had ik me wel erg bezwaard gevoeld. Jammer genoeg kon ik niet meer slapen, maar achteraf kan ik er wel om lachen. Gaan we een keertje weg om ongestoord uit te gaan en te slapen en dan worden we nog gewekt door één van onze kinderen! Na een lekker ontbijt zijn we nog even gaan winkelen in Alphen en toen waren we om 12 uur weer thuis.
Het is me goed bevallen, dus volgende week gaan de kinderen twee dagen logeren bij oma en opa in Groningen. Niet omdat wij romantische dingen willen doen maar omdat de verhuizers komen en de kinderen dan alleen maar in de weg kunnen lopen. Het plan is om ze woensdagmiddag naar Groningen te brengen en ze dan vrijdag weer op te halen. Ik heb zo'n gevoel dat ik daar meer moeite mee ga hebben. Tenslotte zijn ze dan in een vreemde omgeving en ben ik "gewoon" thuis. En het is wel twee nachten. Maar waarschijnlijk heb ik het dan te druk om veel aan ze te denken. Ik ben wel benieuwd hoe het dan met de borstvoeding gaat. Ik heb nog een oude kolf liggen maar eigenlijk verwacht ik niet die nodig te hebben. Arwin drinkt nog maar heel weinig bij me. Van mij mag dit wel de afsluiting zijn van de borstvoedingsperiode, maar aan de andere kant zou ik toch ook wel graag de vijf jaar vol willen maken. Dan hebben ze allebei drie jaar bv gehad (Yarno zelfs langer, namelijk 3 jaar en 10 maanden).

We zijn weer flink opgeschoten, de voortuin is opgeknapt, de houten tuinmeubelen staan droog in de garage zodat ze niet nat de container in hoeven. De keukentafel hebben we geschuurd en opnieuw in de was gezet. Het speelgoed is uitgezocht. Eigenlijk is beneden alles klaar voor de verhuizers. Ik moet nog alle kleren uitzoeken en kijken wat we meenemen in het vliegtuig. Mijn werkkamer is nog wel een zootje maar er zit structuur in. De komende dagen ga ik nog eens door het hele huis en verzamel alles wat niet in de container moet in dozen. Dan is het nog een kwestie van rode stickertjes plakken met "do not move". René gelooft niet dat ze alles inpakken wat niet gelabeld is. Ik heb al verhalen gehoord van sigarettenpeuken en vieze luiers. Ik ben benieuwd wat wij straks gaan tegenkomen bij het uitpakken! De bakstenen die in de garage liggen heb ik in ieder geval al weggelegd want ik geloof nooit dat ik die nodig heb in de USA!