De tijd gaat snel!

Nog ruim een week en dan zitten we in de US! Wat gaat de tijd snel.

Vandaag zijn we met Arwin naar het AMC geweest voor een nacontrole. In februari ontdekten we een enge bult achter zijn oor en de weekendarts wist niet wat het was. Gelukkig had een vriendin van me ooit op tv een programma gezien over vogeltjes-tbc en vertelde ons daarover. Na wat onderzoek op internet kwam ik op een site van het AMC terecht. Een arts daar, dr. Lindeboom, was bezig met een onderzoek naar de beste behandelmethode en ik heb toen een mailtje gestuurd met een foto van de bult en wat vragen. Hij nodigde ons meteen uit te komen en daardoor kon de diagnose heel snel gesteld worden. Het is een besmetting met een mycobacterie die een infectie aan de lymfeklieren veroorzaakt. Het is in principe niet ernstig, maar kan wel vervelende gevolgen hebben voor de kinderen die ermee besmet raken. Zo kunnen ze wel een half jaar met (etterende) bulten in het gezicht en de hals lopen en lelijke littekens krijgen. Tot voor kort werden kinderen standaard geopereerd maar die operatie is niet zonder gevaar omdat een gezichtsspier geraakt kan worden waardoor het kind aangezichtsverlamming kan krijgen. Vandaar dit onderzoek om te kijken of antibiotica afdoende werkt. Arwin heeft 12 weken lang twee soorten antibiotica moeten slikken en de behandeling is heel goed aangeslagen. Hij heeft nu alleen nog een klein rood vlekje achter zijn oor en het is mogelijk dat dat plekje niet meer wegtrekt, sowieso zal het heel lang duren. Gelukkig zit het op een heel onopvallende plek! We moeten nu nog één keer terug voor een laatste controle en dat gaat in februari gebeuren.

De nieuwe vloerbedekking op zolder ziet er mooi uit. We hebben ook wat nieuwe meubels bij Ikea gekocht. Voor de zolderkamer een garderobekast, een bureautje en een boxspring bed. Voor mijn voormalige werkkamer heb ik tweedehands een bed kunnen kopen dat past bij de garderobekastjes die we nog hadden. Die kamer ziet er ook gezellig uit. Onze slaapkamer is ook weer helemaal ingericht zoals hij hoort te zijn, zonder hoogslaper en speelgoed. Wat een ruimte en wat een rust! We missen wel de video en videobanden en Arwin mist ook de pc erg. Hij blijft er maar om vragen en we leggen uit dat alles in de container zit en onderweg is naar Amerika. Ik hoop wel dat hij ook begrijpt dat de container wat langer onderweg is dan wij. We hebben voor nu wat speelgoed en boekjes geleend en als we daar aangekomen zijn mogen de kinderen wat nieuws uitzoeken in de speelgoedwinkel. We hebben ook nog wat cadeautjes voor in het vliegtuig gekocht, zodat ze hopelijk tijdens de vlucht wat langer zoet zijn.