Ursula, Frans en Lennard zijn op het ogenblik bij ons op bezoek. Het probleem met dit bezoek is altijd dat ze zoveel willen zien van de VS dat ze eigenlijk veel te kort bij ons zijn. Dit keer aan het begin van de vakantie maar een paar nachtjes en nu aan het einde maar drie. En het is altijd zo gezellig als ze er zijn, vooral ook voor de kinderen. Want Yarno beschouwt Lennard als zijn allerbeste en "oudste" vriend. Yarno en Lennard kennen elkaar namelijk al vanaf hun geboortes met slechts 10 dagen verschil. Ze kunnen verschikkelijk goed met elkaar opschieten en maken (nog) helemaal geen ruzie. Gelukkig wonen we straks weer bijna naast ze (1 huis ertussen) en zit Yarno straks weer bij Lennard in groep 6. Nog maar 6 weken voor de verhuizing.
Gisteravond ben ik nog even met Ursula en Frans voor een laatste shopping trip naar de Walmart geweest. Ik kom daar eigenlijk niet zo vaak en heb me weer even lekker uitgeleefd. Het is nu eenmaal een van de goedkopere winkels hier en ze verkopen ook echt alles. We kwamen o.a. een vissenkom tegen en omdat ik de kinderen als we straks weer in NL zijn 1 of 2 goudvissen heb beloofd heb ik hier voor maar 8 dollar een compleet startpakket gekocht. Een glazen kom, met netje, grind, een nepplantje en eten. En toen ik even bij de vissen ging kijken zag ik dat de allerkleinste goudvisjes maar $0,29 kosten. En ik kon het dus niet laten. Rene vond het (uiteraard) helemaal niets toen ik thuiskwam. Hoe kan je nu voor 6 weken nog vissen aanschaffen? Vrij simpel dus. Gewoon doen! Over 6 weken zijn er twee mogelijkheden, we brengen ze naar Tom en Loretta die verschillende verschillende aquaria en twee vijvers hebben, of we geven ze aan Mrs. Corchero op school, die dezelfde visjes in de klas heeft. En als ze daar belanden dan worden ze uiteindelijk slangenvoer, want iedere keer als er een visje uit het kleine kommetje in het terrarium verdwenen is dan doet ze er weer een nieuwe in. Dat is de natuur en daar kan ik best vrede mee hebben.
De kinderen vinden het helemaal fantastisch en ik vind het ook vreselijk leuk om naar de visjes te kijken.
Toen we tegen tienen thuis waren (die openingstijden van de winkels ga ik straks erg missen) hebben we de vissenkom in orde gebracht, daarna de kinderen naar bed. En toen besloten we nog even in de tuin te gaan zitten. Dat is niet altijd mogelijk. De oceaan hier in Noord-Californie is vrij koel en daardoor komt er hier bij ons 's nachts een koele luchtstroom. Dat is heerlijk in de zomer als het overdag meestal boven de 30 graden is. Dat alles 's nachts goed afkoelt maakt het hier erg leefbaar. Maar daardoor kun je niet zo vaak echt lekker tot laat in de tuin zitten. Maar op het ogenblik is het weer net wat warmer dan normaal en koelt het 's avonds wat langzamer af. En zo zaten we van een uur of 11 tot 1 uur 's nachts gezellig buiten.
Als het hier gaat schemeren komt de tuin tot leven. Dan begint het geritsel en kunnen we de ratten over de schutting zien rennen. En gisteravond hoorden we geritsel en dachten we dus dat ratten actief waren. Tot we ons realiseerden dat het geritsel wel erg luid was. Toen dacht ik dat ik een kat zag. Maar ik realiseerde me meteen dat dit teveel lawaai was voor een kat. En besefte ik dat ik een wasbeertje zag. En nog een. En ze liepen over de schutting van de buren, zo naar de onze en toen ze langs ons liepen keek eentje even nieuwsgierig naar die rare wezens die daar in de tuin zaten.
Het was zo leuk om na 5 jaar eindelijk eens een wasbeertje in het echt te zien. Een levende dan, want we zien ze wel eens dood langs de weg liggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten