Spanning en sensatie

Ik zat vanavond lekker achter mijn computer toen ik brandweerwagens hoorde. Nu is dat heel gewoon hier, als iemand 112 belt dan rukt ook altijd de brandweer uit. Zij hebben alle apparatuur en mensen om eerste hulp te verlenen, ambulances doen er meestal langer over om bij een ongeluk e.d. te komen. Ik hoorde echter wel veel brandweerwagens, ze reden ook heen en weer leek het wel en op een gegeven moment reed er een in onze straat om even later weer in de andere richting de straat uit te rijden. Rene stond al klaar om een stukje te gaan lopen met de kinderen en was nog niet buiten of hij riep mij. Er was brand op de berg achter ons huis! Ik pakte meteen mijn fototoestel en rende naar buiten. We moesten politie en brandweer vertellen welke kant ze op moesten om op de berg te komen.



Toen ik zag hoe dichtbij de vlammen waren ben ik snel weer naar binnen gegaan om onze belangrijke spullen (foto's, paspoorten e.d.) in een koffer te stoppen. Je weet maar nooit of je moet evacueren. Toen ik weer buiten kwam stonden alle buren nog steeds gewoon rustig naar de commotie te kijken. Ze snapten ook niet waar we ons zo druk om maakten, twintig jaar geleden was er ook brand geweest en dat was ook goed afgelopen .






Ik heb helaas geen foto's van de vlammen, tegen de tijd ik de rust gevonden had om foto's te maken zag je alleen nog maar rook (gelukkig). Een helicopter kwam vele malen over om water te droppen. We wonen gelukkig vlakbij een meertje waar hij water kon ophalen.




Op een gegeven moment leek alles zo'n beetje gedoofd, je zag nog wel een beetje rook maar er begonnen al brandweerauto's te vertrekken. Ik zat tegen die tijd in de tuin waar ik vanuit mijn luie stoel goed zicht had op allebei de branden. Het rare was wel dat ik af en toe weer vlammen zag. En omdat ik geen brandweermannen bij die vuurtjes zag vond ik het wel heel eng. Had de neiging om hard te gaan roepen, maar ik vond ook dat ik er maar van uit moest gaan dat de brandweer wel wist wat ze deden. Die vuurtjes doofden wel weer vanzelf gelukkig.




Nu is het inmiddels een paar uur later en ze zijn nog bezig op de berg. Er vliegen ook nog steeds helicopters rond met zoeklichten. Ik denk dat het nieuws helicopters zijn. Straks maar eens kijken op het locale nieuws. Ik heb zelf ook nog wel wat gefilmd.






Blijkbaar hadden tieners rotjes afgestoken op de berg. Hoe stom kun je zijn. Het heeft al maanden niet geregend, het is kurkdroog en overal in Californie hebben ze last van bosbranden. We hebben al weken last van smog door alle branden en regelmatig kunnen we alles afstoffen omdat er overal as ligt. En dan ga je rotjes afsteken tussen het droge gras. Gelukkig waren mensen in onze straat aan het barbequen in hun tuin, zagen wat er gebeurde en zijn de tieners achterna gerend. Ondertussen hebben ze de politie gebeld en de daders zijn gepakt.

Ik vond het wel doodeng. Ik ben meestal vrij laconiek, maar voor vuur ben ik toch wel heel erg bang. Ik stond helemaal te trillen, het valt me nog mee dat we nog zoveel goede foto's hebben. Ik was overigens de enige (samen met Yarno) die zich ergens druk over maakte. Gelukkig is het goed afgelopen. Je moet er toch niet aan denken dat het vuur zich uitbreidt en overslaat naar de huizen.