Naar school en meer

Afgelopen dinsdag was Yarno's eerste schooldag. Uiteraard heeft hij de dagen ervoor en de hele ochtend lopen huilen en zeuren dat hij niet wilde. Ik had hem beloofd als hij zou stoppen met zeuren dat Milja dat de hele ochtend bij hem in de klas zou blijven en dat hielp. Hij wilde niet dat ik wegging maar het afscheid ging redelijk goed. Arwin wilde ook heel graag naar school dus besloot ik hem naar Kidspark te brengen. Ik schreef hem in, hij liep naar binnen en stak nog één keer zijn hand op en keek toen niet meer naar mij om. Toen ik hem een uur later weer op ging halen was hij lekker aan het spelen. De leidster was heel lief en vertelde me dat ze op internet wat Nederlandse woordjes had opgezocht zoals food-voedsel, bathroom-badkamer, what's your name-wat is je naam. Natuurlijk klopt het niet helemaal want de woorden voedsel en badkamer (voor wc) zouden we niet gebruiken maar wel leuk dat ze zo'n moeite doen. Inmiddels oefen ik met Arwin een beetje in het Engels de meest gangbare begrippen tijdens zo'n ochtend. Daarna gingen we Yarno weer ophalen en volgens Milja en de juffen had hij heel goed meegedaan en bijna geen bevestiging bij Milja gezocht. Hij was op zijn manier best enthousiast. De volgende ochtend ging het wegbrengen heel goed maar de derde ochtend was het vreselijk huilen en klampte hij zich aan me vast. Maar weer werd verteld bij het ophalen dat hij heel goed meedeed en dat hij heel veel lijkt te begrijpen. En dan merken we zelf ook als we een boekje voorlezen en ik stel vragen in het Engels. Arwin was woensdags weer naar Kidspark geweest en vond het wel weer leuk. Donderdag was hij echter ziek en had hij koorts dus zijn we thuisgebleven. Vrijdag was hij alweer beter maar toen bleek Yarno koorts te hebben.

Op zaterdag had Milja een fitting (kleding passen) in San Francisco voor de modeshow die ze volgende week gaat lopen. René en ik waren uitgenodigd voor een prijzentrekking in San Francisco South. Milja had ooit een kaartje in een winkelcentrum ingevuld en we zouden dus zeker een prijs gewonnen hebben. In de eerste instantie waren heel blij maar al gauw kregen we de indruk dat het een marketingtruc was. We zouden namelijk een presentatie krijgen van anderhalve uur, René mocht niet alleen komen maar er mochten ook absoluut geen kinderen bij zijn. We vermoedden een verkoop van timeshares of iets dergelijks en besloten te gaan maar absoluut niets te kopen. We konden het zo regelen dat we Milja zouden ophalen en dan hadden we net genoeg tijd om ze ergens af te zetten waar ze konden spelen terwijl wij naar die presentatie zouden gaan. Al bij binnenkomst bleek dat het inderdaad om een soort timeshare ging en hoewel we zo vastbesloten waren kwamen we toch nog bijna in de verleiding. Gelukkig kreeg ik een sms van Milja dat Yarno ziek was dus moesten we snel weg want ze liepen gewoon ergens in een winkelcentrum. Uiteraard wilden ze ons niet zomaar laten gaan (ze roken de interesse). Iedere keer als we heel duidelijk maakten dat we het niet wilden omdat we weg moesten kwam er weer iemand anders met weer een beter aanbod. We wilden niet al te onbeleefd zijn, maar op het laatst zat ik echt met tranen in mijn ogen omdat ik gewoon naar mijn zieke kind wilde maar we wilden toch ook wel even onze prijzen claimen. Dat kon uiteindelijk toch heel snel. We hebben in ieder geval twee dagen in Lake Tahoe en vier dagen in Las Vegas gewonnen. Voor twee personen dus ik ben benieuwd hoeveel het kost om dat te upgraden naar vier personen. Maar goed, Milja was erg blij dat we er weer waren want het waren de zwaarste twee oppasuren van haar leven geweest. Niet zo'n goed idee achteraf maar ja. Als je wilt lezen hoe zo'n presentatie gaat dan kun je dat hier doen (wel in het Engels). En hier vind je de site van Monarch Grand Vacations zelf. Ik ben zelf verbaasd hoe goed die mensen zijn in het inpakken van potentiele klanten. Achteraf ben ik in ieder geval erg blij dat we er niet in getrapt zijn, hoewel René nog steeds twijfelt...

Zondag ging het weer aardig goed met de kinderen en we besloten om naar het zuiden te rijden om de kust bij Big Sur te bekijken en de 17 mile Drive in Pebble Beach te rijden. Het was niet zo'n heel mooi weer, we hebben maar heel even de zon gezien maar de tocht was zeker de moeite waard. Pebble Beach is bekend van de golfbanen en dure huizen. De kust is er erg mooi. Iets ten zuiden van Pebble Beach ligt het stadje Carmel. Dit is een bekend kunstenaarsstadje waar Clint Eastwood ooit burgemeester is geweest. Het centrum is heel leuk, idyllisch en een beetje sprookjesachtig. Je ziet er hele aparte huizen, sommigen doen erg Europees aan. Op site van Carmel kun je veel foto's zien.
Weer wat ten zuiden van Carmel vind je Big Sur met zijn "dramatische kustlijnen". En dat is niets teveel gezegd, want het was erg indrukwekkend. Helaas was het weer te slecht om mooie foto's te maken. Maar op internet zijn genoeg foto's te vinden, zoals op deze site. Op de terugweg zijn we weer gestopt in Carmel en daar hebben we heerlijk gegeten in een Chinees restaurant.

Vandaag was weer een enerverende dag. Yarno mocht eerst weer naar school. Het afscheid ging gelukkig weer goed en ik denk dat we ons helemaal geen zorgen meer hoeven te maken om hem. Hij roept nog steeds dat hij niet wil, maar zijn hele houding als hij weer thuiskomt zegt iets anders. We moesten echter vandaag naar de kinderarts. Het lichamelijk onderzoek en de vragen die men stelde waren eigenlijk heel erg vergelijkbaar met het consultatiebureau. We hadden Yarno natuurlijk wel een beetje voorbereid op de prikjes dus in de loop van het onderzoek ging hij onder de stoel zitten en daar moest ik hem onderuit trekken. Helaas wilde Arwin ook helemaal geen prik en was hij ook al aardig aan het huilen maar toen Yarno moest moesten René en ik hem heel goed in bedwang houden. Yarno moest dit keer drie prikken (hepatitus B, MMR (BMR) en de TBC huidtest. Arwin hoefde er maar één en we waren vergeten te zeggen tegen Yarno dat hij er drie moest. Dat was dus erg dom want toen het voorbij was ging hij heel hard schreeuwen en begon hij mij te slaan. Hij heeft nog heel lang gehuild en geroepen dat hij geen drie prikken wilde. Hij wil ook woensdag niet terug om de huidtest af te laten lezen maar we ja, dat betekent alleen maar dat hij dan nog een keer terug moet voor een prik. Gelukkig voor hem hebben we het zo kunnen regelen dat hij de DKTP booster (twee prikken) niet meer hoeft dus hij hoeft nog "maar" twee keer terug voor de vervolgprikken van de Hepatitus B. Arm kind. Ik denk dat ik hem niet eens in de auto krijg zonder dwang. De dokter heeft echter tijdens het onderzoek ook een ruisje gehoord maar omdat hij verkouden is zou het heel goed kunnen zijn dat ze zijn longen hoorde. We moeten dus volgende maand terug en dan gaan ze ook proberen de oog, oor en looptest te doen die hij nu weigerde. Ik ben benieuwd.

Over twee weken vertrekken we alweer voor twee weken naar Nederland. Als er nog dingen zijn die ik voor iemand mee moet nemen wil ik het graag snel weten zodat ik nog tijd heb om te winkelen!