Zo, wij dachten dat Arwin ziek was geworden van het drinken van Vinkeveenwater, waarschijnlijk was het toch een virusje. Want gisteren voelde ik me de hele dag al een beetje raar, na het eten werd ik verschikkelijk misselijk. René was helaas in Engeland en ik was alleen met de kinderen. Ik moest verschikkelijk overgeven en de kinderen die erbij waren vonden het eerst wel grappig maar toen het meeste eruit was en ik voornamelijk nog gal spuugde werd Yarno wel erg bezorgd en zei steeds "stop maar mama, stop maar".
Ik kon eigenlijk nog net de kinderen in hun pyama krijgen. Tandenpoetsen of boekjes voorlezen ging echt niet maar gelukkig leken ze het wel te begrijpen. Ik was zo misselijk dat ik niet kon slapen en toen dat eindelijk wel lukte werd ik gewekt door een hard gillende Yarno. En ja hoor, even later lagen we "gezellig" naast elkaar in bed met ieder een eigen emmertje. De bedden heb ik pas de volgende dag kunnen verschonen.
Hier in Nederland heb ik natuurlijk een aantal mensen die ik kan bellen als ik echt zo ziek was geweest dat ik helemaal niet meer voor de kinderen kan zorgen. Ik vind het best een eng idee dat ik dat straks misschien niet meer heb. Natuurlijk heb ik de eerste vier maanden Milja, daarna moet ik toch echt iets van een sociaal netwerk opgebouwd hebben. René zal daar misschien net zo vaak weg zijn als nu.
Over Cinco de Mayo
1 uur geleden

Geen opmerkingen:
Een reactie posten